เจอกันอีกครั้ง เมื่อใจสั่งมา

สามวัน สองคืน ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว เช้านี้ดิฉันมีอันต้องเก็บสัมภาระเตรียมตัวเดินทางกลับ เนื่องด้วยมีภาระงานอันสำคัญทำให้ไม่สามารถกลับพร้อมท่านอื่น ๆ ได้  เช้านี้เลยไม่ได้ติดสอยห้อยตามทัวร์ชาวแซ่เฮ หลังจากร่ำลาทุก ๆ ท่าน แล้ว ก็กลับมาเก็บสัมภาระเตรียมตัวเดินทางกลับ

 

ลูก ๆ ดูมีความสุขมาก ถึงแม้บางครั้งเจ้าตัวเล็กจะงอแงบ้างตอนง่วงนอน แต่สภาพโดยรวมถือว่าลูก ๆ มีความสุขมาก และปรับตัวกับลุง ๆ ป้า ๆ พี่ ๆ ได้ดียิ่งขึ้น

 

น้องฟางยังรู้สึกแปลกใจตัวเองเหมือนกัน เขาบอกดิฉันว่า "แม่ ๆ ฟางเพิ่งเจอกับพี่มะปรางครั้งแรก แต่ทำไมเหมือนสนิทกันมาตั้งนานก็ไม่รู้นะแม่"

 

ส่วนไอ้ตัวเล็ก ก็ถามว่า "แม่ ๆ พวกที่มาทั้งหมดนี้ เป็นครอบครัวเดียวกันหมดเลยเหรอค่ะ"

ดิฉันตอบว่า "ใช่ลูก  ทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกันหมดเลย"

"อ้าว งั้นก็ต้องนามสกุลเดียวกันด้วยสิค่ะแม่"

 

อิอิ  เข้าทางแม่ "อ๋อ แน่นอนลูก ทุกคนที่มานี้นามสกุล "คนแซ่เฮ"  เหมือนกันหมดเลย"  อิอิ

 

ถึงแม้เช้านี้เด็ก ๆ จะดูผิดหวังบ้างที่ไม่ได้ไปเที่ยวเกาะเฮ  แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลความจำเป็นของแม่แล้ว พวกเขาก็เข้าใจ

 

ระหว่างนั่งรอดิฉันเก็บสัมภาระ  น้องฟาง และน้องฟ้า นั่งฮัมเพลง "กอดคนแซ่เฮ"  ไม่ขาดสาย  ดิฉันแอบอมยิ้มในใจ  ลูกหนอลูก

 

ขณะนี้ดิฉันและลูก ๆ กลับถึงที่พักโดยสวัสดิภาพแล้วค่ะ

 

ขอบคุณมิตรภาพดี ๆ จาก blogger คนแซ่เฮ ทุก ๆ ท่าน ขอบคุณพี่เลี้ยงเด็กจำเป็น  แต่เต็มใจ  อิอิ  ไม่ว่าจะเป็นน้าอึ่งอ๊อบ, พี่มะปราง, พี่จิ  ขอบคุณราณี ที่ทำให้น้องฟ้าได้เพื่อนใหม่ ที่จ้อไม่แพ้กัน
ขอบคุณ gotoknow ที่สำคัญขอขอบคุณท่ายอัยการชาวเกาะ ที่ทำให้ดิฉันและครอบครัวมีความสุขตลอดช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน แม้จะเป็นช่วงเวลาอันน้อยนิด  แต่ดิฉันเชื่อว่าจะยังคงติดตราตรึงในใจของเด็ก ๆ ไปตราบนานแสนนาน

 

ขอบคุณค่ะ  เจอกันอีกครั้ง เมื่อใจสั่งมา

(รูปขอขึ้นภายหลังนะคะ)