อาจารย์กาญจนา จิตติพร
ในคณะสหเวชศาสตร์ ซึ่งผมมักพูดในที่ทำงานอยู่บ่อย ๆ ว่าเป็นบ้านหลังที่สองของเรา ทุกคนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ย่อมมีความผูกพันซึ่งกันและกัน เวลาที่มีใครจะไปจากบ้านหลังนี้ ก็อดจะนึกสิ่งดี ๆ ที่เคยทำให้กับบ้านหลังนี้ไม่ได้
วันที่ 1 พฤษภาคมที่จะถึงนี้ เป็นอีกวันหนึ่งที่อาจารย์กาญจนา จิตติพร อาจารย์ภาควิชาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก จะลาออกจากราชการเพื่อไปดูแลบิดามารดา ซึ่งอยู่ห่างไกล อาจารย์กาญจนา จิตติพร เริ่มงานวันแรกในคณะสหเวชศาสตร์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2546 ได้ช่วยงานให้กับคณะมากมาย เนื่องจากสาขาวิชาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอกเป็นสาขาเดียวในประเทศไทยที่มีการจัดการเรียนการสอนอยู่ที่คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร อาจารย์เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก ทุ่มเทให้กับงานในภาควิชาอย่างเต็มที่ ผมเคยเห็นน้ำตาของอาจารย์ที่ตั้งใจทำงานแล้วพบกับอุปสรรค แต่อาจารย์ก็ไม่เคยย่อท้อ อาจารย์เป็นคนเรียบร้อยสุภาพ
วันนี้อาจารย์จากบ้านหลังนี้ไป ก็อดจะนึกถึงสิ่งดี ๆ ที่อาจารย์มีให้กับคณะไม่ได้ครับ หากมีโอกาสก็อยากให้อาจารย์ได้แวะเวียนมาบ้านหลังนี้บ้างครับ ขอให้อาจารย์มีความสุข และสมหวังในสิ่งที่มุ่งหวังครับ
บอย สหเวช
25 เม.ย. 51
ขอให้อิ๋วโชคดีและหวังว่าอาจจะได้ร่วมงานกันอีกในอนาคต
เสียดายครับ
เป็นภาษาวัยรุ่น เค้าคงเรียกว่าเข้ามาเม้นท์ นะคะ
ใจหายและเสียดาย เพราะอ อิ๋วเป็นกำลังสำคัญของภาควิชาตั้งแต่ยุคเริ่มต้น และเชื่อว่า เป็นแรงผลักดัน และเป็นต้นแบบให้ลูกศิษย์หลายๆๆคน จากไปแล้วก็อย่าไปลับนะ ศิษย์น้อยยังคอยอยู่ แวะมาเยี่ยม ส่งข่าว มาช่วยสอนบ้าง สมัยนี้ เค้าว่า เราย่อโลกได้แล้ว เพราะฉะนั้น เราคงได้เจอกันอีก หวังอย่างนั้นนะคะ
ใจหายมากเลยค่ะ เสียดายแทนรุ่นน้องจังค่ะที่ไม่มีโอกาสได้เรียนกับอาจารย์ อาจารย์เป็นคนดีมาก เป็นตัวอย่างที่ดีกับลูกศิษย์ หนูเองก็ยึดอาจารย์เป็นแบบอย่างนะคะ คิดถึงความใจเย็น หลักการสอนที่นิ่มนวลแต่ไม่เคยน่าเบื่อ แต่กลับเกรงใจอาจารย์ด้วยซ้ำ หนูดีใจนะคะที่ได้เป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของอาจารย์ หนูจะจดจำสิ่งที่อาจารย์สอนไว้ทำสิ่งดีๆให้ทั้งกับตนเองและผู้อื่นต่อไปค่ะ