สิ่งที่ได้จากการไปเยี่ยมคนป่วยที่โรงพยาบาล
มีโอกาสไปเยี่ยมคนป่วยที่เป็นเพื่อนร่วมงานที่โรงพยาบาล ก็ได้พบ ได้เห็นนอกจากเพื่อนร่วมงาน แล้วยังพบกับผู้ป่วยคนอื่น ๆ ที่นอนรอแพทย์พยาบาล ที่มีลักษณะอาการเจ็บป่วยที่แตกต่างกันไป บางคนก็นอนคนเดียวไม่มีญาติ บางคนก็ลุกนั่งไม่ได้ บางคนก็มีสายยางต่าง ๆ มากมาย บางคนพูดคุยกับคนมาเยี่ยม บางคน ไม่พูด เมื่อได้เห็นแล้วรู้สึกว่า
๑. ชีวิตมนุษย์ทุกคนสามารถต่ออายุได้ จะต่ออายุได้มากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับโรคที่เป็นอยู่ แทนที่เมื่อป่วยแล้วก็จะนอนรอวันเสียชีวิต(ตาย) แต่วงการแพทย์ วงการวิทยาศาสตร์ที่มีความเจริญก้าวหน้าได้พัฒนาเครื่องมืออุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เป็นนวัตกรรมทางการแพทย์ ก็สามารถช่วยชีวิตมนุษย์ให้ยืดอายุได้ไปอีกหลายปี ในอนาคตก็คงจะทำให้มนุษย์มีอายุไปใกล้เคียงกันเฉลี่ยคงสูงขึ้นเกิน ๘๐ ปี ซึ่งเปรียบเสมือนเครื่องยนต์ของรถยนต์เมื่อเสีย(ป่วย) ช่างก็สมารถซ่อมหรือเปลี่ยนอะไหล่ชิ้นส่วน ก็ทำให้รถยนต์สามารถยืดอายุการใช้งานไปได้อีก
๒.คนป่วยที่มีฐานะร่ำรวยกับยากจนก็มีความแตกต่างกัน นั่นคือ สังคมมีความแตกต่างทุกอย่าง คนที่มีฐานะร่ำรวย(มีเงิน)สามารถซื้อชีวิตได้ อยู่กับหมอที่มีคุณภาพหมอเชี่ยวชาญเฉพาะทางเลือกได้ แต่คนจน(ไม่มีเงิน)ที่เป็นส่วนใหญ่ของประเทศ ก็ได้รับการดูแลตามสมควรของรัฐที่จัดบริการให้ ซึ่งจะให้มีโอกาสเท่ากันในสังคมนั่นมันยาก บางคนไม่มีเงินที่เป็นค่ารถเดินทางไปหาหมอ ไม่มีเงินที่จะจ่ายค่ายา ปัจจุบันยังดีที่มีบัตรทอง บัตรประกันสังคม บัตร...ที่จะสร้างโอกาสให้เกิดความเท่าเทียมกัน ถ้าประเทศเรามีการรักษาฟรีทุกโรคน่าจะดีแต่คงยาก ถ้าเปรียบเทียบกับการจัดการศึกษา คนมีฐานะ(รวย)ก็จะสามารถเลือกสถานที่เรียนดี ๆ ให้กับลูกได้เรียน ได้โอกาสที่ดีได้ ถ้าเป็นคนจนก็เรียนโรงเรียนใกล้บ้านที่รัฐจัดให้ บางโรงเรียนมีครูไม่ครบชั้น ไม่ครบวิชา(คุณภาพการสอน) เด็กก็ขาดโอกาส นั่นคือ คนจนจะขาดโอกาสไปทุกสิ่งทุกอย่างที่บริการทางสังคมจัดให้
๓. ปลงกับชีวิตหรือสังขาร ว่าร่างกายของมนุษย์นั้นไม่สามารถที่ต้านทานต่อสู้กับโรคภัยไข้เจ็บได้ เชื้อโรคชนิดต่าง ๆ มีการพัฒนาแข่งกับยาหรือวิธีการรักษาเพื่อความอยู่รอดของเชื้อโรค มนุษย์เราตอนที่ ขณะที่ไม่เจ็บ ไม่ไข้ ไม่ป่วย ก็ดูมีความสุข สนุกสนาน รื่นเริง รับประทานอาหารได้ทุกอย่าง ที่มีความอยากหรือความต้องการ ต้องการรับประทานในสิ่งที่ชอบก็ได้รับประทานและสามารถรับประทานได้ แต่พอเจ็บป่วยนอนโรงพยาบาลหรือนอนป่วยที่บ้าน มีคนนำของมาเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นอาหารหวานขาว อาหารที่ชอบมาให้กลับมีความรู้สึกว่า ไม่ชอบ ทานไม่ได้ เบื่ออาหาร ลูกหลาน ญาติพี่น้อง จะบังคับจิตใจให้รับประทาน จะป้อน จะทำอะไรที่อำนวยความสะดวกให้รับประทานก็รับประทานไม่ได้ ไม่ชอบ นี่แหละคือความไม่เที่ยง ไม่ต้องการอะไรอีกแล้วในโลกนี้ แม้กระทั่งเงินทอง ทรัพย์สมบัติที่มีทั้งหลายก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีคุณค่า สิ่งที่ต้องการหรืออยากได้ที่สุดในเวลานี้คือการหายจากอาการเจ็บป่วย นั่นคือ ปราศจากจากโรคที่กำลังรุมเร้าอยู่
๔. การป้องกันโรค ไม่ให้เกิดหรือไม่ให้มีโรค นั่นคุณหมอก็แนะนำในเรื่องของการรับประทานอาหารเป็นหลัก รับประทานอาหารให้ถูกหลักอนามัยและครบ ๕ หมู่ ไม่มีสารเคมีปนเปื้อน หมั่นออกกำลังกายเป็นประจำสม่ำเสมอ ทำชีวิตให้มีแต่ความสุข ไม่เครียด ซึ่งยังมีอีกหลายประการที่คุณหมอได้แนะนำ ซึ่งทุกคนสามารถปฏิบัติได้ ก็จะสามารถป้องกันโรคและยืดอายุของชีวิตมนุษย์ได้
สิ่งที่ทุกคนปรารถนา คิดว่าก็คือความไม่มีโรค แต่ยังมีอีกหลายคนที่ปรารถนาเรื่องทรัพย์สมบัติเงินทอง ซึ่งหลายคนมักจะพูดว่า ทรัพย์สมบัติเป็นของนอกกาย ถ้าไม่ตายก็สามารถหาเอาใหม่ได้ ก็เป็นเรื่องที่น่าคิด ถ้าคิดเช่นนี้ได้ ความโลภ ความเบียดเบียน ความเอารัดเอาเปรียบซึ่งกันและกันจะลดน้อยลง โลกของเราคงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
