การเป็นผู้ให้...แค่ให้ใจ...ให้ความรัก...มันมากมาย...และยิ่งใหญ่จริงๆ

     หวัดดีปีใหม่ไทยค่ะ...

 

ได้มีโอกาสเห็นภาพบ้างภาพแล้วเล่าสู่กันฟัง  ...

ปีนี้คนใต้กลับบ้านเรากันเยอะ...ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร...จะสุข...จะทุกข์...

จะจน...จะตกงาน...จะ.....ในสภาพประเทศไทยตอนนี้...ที่พึ่งของเรา....คือบ้านเรา...

กลับบ้านเรารักรออยู่...ประเพณีไทยวัฒนธรรมไทย...เป็นสิ่งสวยงาม...

เป็นสิ่งจรรโลงใจจริง...อยากรู้มั้ยคนใต้สงกรานต์เขาทำอะไรกัน...

สงกรานต์วันผู้สูงอายุ....ลูกหลานจะพากันกลับพร้อมหาซื้อ...ผ้าถุงลายไทย(ดอกพิกุล)

สีสรร...แล้วแต่ท่านชอบ...เสื้อผ้าลูกไม้...สำหรับย่า...ยาย..แม่...สำหรับคุณปู่...คุณตา..พ่อ...           ผ้าข้าวม้า...ผ้าโสร่ง...เสื้อกุ้ย(คล้ายเสื้อม่อฮ้อมแต่ผ้าจะบางกว่า)....

เมื่อลูกหลานมากันพร้อมจะให้พ่อแก่แม่เฒ่า...นั่งกลางลานบ้าน...แล้วช่วยกันอาบน้ำให้ท่าน...(อาบน่ะค่ะไม่ใชแค่รดมือ)ช่วยกันถูสบู่...ถูตัวขัดขี้ไคล..กันทั่วหน้า...พร้อมกับ...

บอกให้ท่านสุขภาพแข็งแรงอยู่กับลูกหลานนานๆ...(ผุ้สูงอายุก็จะเป็นพระเอกกับนางเอกใน   มิวสิกน้ำตาอาบแก้ม...ชึ้งน่ะซึ้ง)...แล้วลูกหลานก็ช่วยกันเปลี่ยนผ้าใหม่ที่เตรียมไว้ให้...คนที่มีงานมีการทำก็ให้เงินหรือทองแล้วแต่...หลังจากนั้นก็ทำอาหารทานกัน...อาหารที่นิยมทำทานก็มี...ขนมจีน...ขนมต้ม...ลอดช่อง...ไก่ทอด...ข้าวเกรียบทอด...น้ำพริก...บูดู...หมูหวาน...ไก่กอแระ...รับรองเมนูไม่มีขาด...ปีนี้ภาพเหล่านี้มีให้เห็นปักษ์ใต้บ้านเรา....

ครูซ่อมคน...ไม่มีโอกาสเพราะที่บ้านจะรวมญาติวันที่21 เม.ย. (วันว่างทำบุญกระดูกตระกูลมณีพรหมและตระกูลแก้วสม)ไม่เคยได้กลับเพราะติดงาน (ก็ไม่ตรงกับวันหยุดนี้ค่ะ)

เป็นไงค่ะสงกรานต์ภาคใต้....สุขอีกแบบ

สงกรานต์ปีนี้นึกถึงคนที่ด้อยโอกาสที่ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้...ไม่ได้อยู่สภาพที่ถูกทิ้ง...ตั้งแต่ลืมตามาดูโลก...พูดถึงเด็กกำพร้าเด็กถูกทอดทิ้ง....ชีวิตมันว่าง...อยู่ในสภาพสูญญากาศ...

จึงแวะไปสถานเด็กกำพร้าเกาะยอ  จังหวัดสงชลา...ได้ไปเลี้ยงนม...ขนม...และที่สำคัญ...ไปช่วยเลี้ยงเด็ก...ไปให้โอกาส...ให้ความอบอุ่น...กอด...สัมผัสที่อบอุ่นแก่เด็กที่เลือกเกิดไม่ได้เหล่านั้น...พวกเขา...ต้องการความรักความอบอุ่นจริงๆ...ภาพที่เห็น..เด็กอายุ6-เดือนจนไม่เกิน2 ขวบ  นั่งโยกตัวตลอดเวลา...บางคนเอาหัวโขกกรงเปล...อย่างไม่รู้สึกเจ็บปวด...

(พฤติกรรมเรียกร้องความสนใจ)...ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ดูแลไม่ดีหรือ...ดูแลไม่ทั่วถึง...

แต่เพราะเขาขาดความรัก...ขาดอ้อมกอดที่อบอุ่น...

จะมีใครสักกี่คน...ที่จะหยิบยื่นความรัก...ความเมตตา...ให้พวกเขา...

เพื่อนพี่น้องทั้งหลายถ้าท่านมีโอกาส...ช่วยแวะ...ไปกอดไปอุ้ม...ไปเล่นกับเขา...แล้วท่านจะพบว่าท่านจะได้รับสัมผัสความรัก...ความจริงใจ...เสียงหัวเราะที่มีความสุข...จะทำให้ท่านยิ้มได้ทั้งน้ำตา....

เราอาจจะไม่มีค่าในสายตาใครสักคน....แต่เราอาจมีความหมาย...มีค่ากับคนอีกหลายๆคน...

การเป็นผู้ให้...แค่ให้ใจ...ให้ความรัก...มันมากมาย...และยิ่งใหญ่จริงๆ...ขออุทิศผลบุญแก่ดวงวิญญาณดวงน้อยด้วยความรักที่มีจากหัวใจคนอยากเป็นแม่...