มีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมและเรียนรู้การพัฒนาคุณภาพของรพ.แห่งหนึ่ง ในภาคใต้ เป็นรพ. ชุมชนขนาด 10 เตียง มีประชากรน้อยมาก ประมาณหมื่นคนเศษๆ ทำให้ท่านผู้อำนวยการ (ซึ่งเป็นแพทย์จบใหม่ไม่ถึง 2 ปี กำลังจะศึกษาต่อปีหน้านี้ ) ได้พลิกวิกฤตนี้เพื่อให้เป็นโอกาสที่จะสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับชุมชน ให้ชุมชนยอมรับและดูแลตนเองได้ สิ่งที่พัฒนาเขาได้เรียนรู้ว่าทำเพื่อประชาชนอย่างแท้จริง ทำให้สัมพันธภาพระหว่างเจ้าหน้าที่และชุมชนดีขึ้นมาเป็นลำดับ พยาบาลท่านหนึ่งเล่าให้ฟังด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาด้วยความปิติ ว่า “เมื่อวันก่อนที่อาจารย์จะมาหนูได้รับคำชมจากผู้ป่วยซึ่งเขียนชมพยาบาลที่หอผู้ป่วย ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาไม่เคยมีผู้ป่วยชมและเขียนชื่นชมแบบนี้มาก่อนทำให้รู้สึกมีกำลังใจในการทำงานเพื่อประชาชนมากขึ้น” ซึ่งเป็นที่รู้ๆ กันว่าชาวใต้หากพูดคำไหนแล้ว จะเป็นคำที่เอ่ยออกมาจากใจจริงๆ
สิ่งที่รพ.พัฒนาปรับเปลี่ยนไปอย่างมากได้แก่ ด้านโครงสร้าง หัวหน้าฝ่ายบริหารเล่าให้ฟังพร้อมมีภาพประกอบ before and after ให้เราชม บ่อบำบัดน้ำเสียเดิมปล่อยรกร้างว่างปล่าว ขาดการดูแล ในบ่อมีขยะปะปนอยู่มากมายไม่เคยส่งตรวจน้ำที่ผ่านการบำบัดว่าได้มาตรฐานหรือไม่ ปัจจุบันบ่อบำบัดได้มีการปรับปรุง ไม่มีหญ้ารกรุงรัง เทปูนซีเมต์โดยรอบ มีฝาปิดมิดชิด น้ำฝน หรือน้ำอื่นๆ ไม่สามารถไหลเข้าในบ่อบำบัดได้ มีการตรวจน้ำเสียประจำวัน ประจำสัปดาห์และทุก 4 เดือน เมื่อเปิดบ่อมาน้ำใสสะอาดไม่มีกลิ่น ไม่มีขยะแม้แต่ชิ้นเดียว ที่ประทับใจคือเจ้าหน้าที่ที่ดูแลบอกเล่างานที่เขาดูแลและเป็นเจ้าของได้อย่างภาคภูมิใจ เขาเป็นคนที่อาสาเข้ามาดูแลบ่อบำบัดน้ำเสียโดยเฉพาะ(จากเดิมไม่มีผู้รับผิดชอบอย่างเป็นทางการ) และนอกจากนี้ได้เป็นคนดูแลการจัดการขยะของรพ.ด้วย การกำจัดขยะทั่วไป ขยะอันตรายทำได้ดี แต่พบปัญหาการกำจัดขยะติดเชื้อ ซึ่งมีเตาเผาที่ไม่ได้มาตรฐาน ซึ่งท่านผู้อำนวยการกำลังดำเนินการติดตั้งเตาเผาขยะติดเชื้อที่ได้มาตรฐานโดยได้รับงบประมาณสนับสนุนจากสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดระนอง เป็นเตาเผาที่เผาขยะติดเชื้อได้สมบูรณ์ไม่ส่งควันรบกวนชุมชนละแวกนั้น และนอกจากนี้ ยังมีงานจ่ายกลางซึ่งเป็นอาคารใหม่ ซึ่งจะรองรับการเป็นศูนย์จ่ายกลางต่อไปในอนาคต มีการปรับปรุงระบบน้ำประปา ไฟฟ้าสำรองที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี คุณลุงที่ดูแลมีความภูมิใจที่เราสัมผัสได้ ลุงบอกว่าเมื่อก่อนไม่ได้เป็นแบบนี้ เราได้ปรับเปลี่ยนใหม่ ลุงยังได้โชว์ผลงานการดูแลประจำวันที่ลุงบันทึกด้วยตัวเองให้เราได้ชม "คลอรีนผมได้ตามมาตรฐานครับ" นอกจากนี้รพ.ได้พัฒนาการดูแลรักษาในโรคเบาหวานและอุจจาระร่วงซึ่งเป็นปัญหาของพื้นที่ด้วย นับเป็นเรื่องปกติของการพัฒนาย่อมมีโอกาสพัฒนาใหม่ๆ สิ่งที่ทำดีแล้ว ย่อมมีสิ่งที่ต้องพัฒนายิ่งขึ้นต่อไปอีกซึ่งเรา (รพ.และที่ปรึกษา) ต่างเห็นพ้องต้องกันว่าจะพัฒนาต่อไปอีกอย่างแน่นอน
ท้ายสุดก่อนที่เราจะออกจากรพ.มีการสรุปผลการเยี่ยม มีเจ้าหน้าที่ท่านหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างน่ารักซึ่งคำพูดนั้นแฝงไปด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจ ว่า “อาจารย์ครับ เราทุกคนตั้งใจที่จะพัฒนางานให้ดีเพื่อคุณภาพการดูแลรักษาและเพื่อประชาชน สายตาเขาเหลือบมองไปที่ท่านผู้อำนวยการและพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง ว่า “เราไม่ต้องการสองขั้น... แต่เราอยากได้ขั้นสอง ครับอาจารย์ “ สุดท้ายจบลงด้วยเสียงหัวเราะ ของทุกคนในห้องประชุม
แบบนี้ต้องส่งกำลังใจไปให้เยอะ ๆครับ
แล้วงานคุณภาพจะได้ไปโลดครับ
สำหรับคนทำงาน 2 ขั้น เป็นอะไรที่ไม่สำคัญเท่าความภูมิใจ ปลื้มใจหรอกครับ
ครูอ้อย ส่งกำลังใจไปให้ด้วยค่ะ สำหรับผู้ที่ทำงานด้วยความวิริยะ อุตสาหะ.....