มือก็จะควานหามือถือไว้เป็นเพื่อน

มีน้อง ๆ  นักศึกษามาช่วยงานที่โครงการที่ดิฉันทำอยู่ เขาคุยกันว่า

 

สิ่งดีสำหรับการติดโทรศัพท์มือถือ คือมือถือจะไม่หายง่าย ๆ  เด็ดขาด เพราะว่ามือมันจะคอยจับตลอด คอยเช็คข่าว เช็คเมล์ เช็ค สารพัดเช็คจากมือถือ จะไปไหนมือก็จะควานหามือถือไว้เป็นเพื่อนก่อน

 

สิ่งนี้ได้รับการยืนยันจากเพื่อนของดิฉันซึ่งก็ไม่ได้เด็ก ๆ  เราไปพื้นที่งานด้วยกันจนเย็นแวะกินข้าวที่ร้านข้างริมน้ำโขงเมื่อวานนี้ เดินไปนั่งที่โต๊ะแล้ว เขาก็เอามือคลำที่กระเป๋าเสื้อ ลุกขึ้นยืนคลำกระเป๋ากางเกง แล้วทำหน้า..เอ๊ะ...อยู่ครู่หนึ่ง ไม่พูดไม่จา คว้ากุญแจรถรุดไปที่ที่จอดรถไว้...เดินกลับมาพร้อมกับสีหน้าสบายใจขึ้น...เอาล่ะ เจอแล้ว...

 

และเมื่อสี่ห้าวันก่อนดิฉันไปกินข้าวที่บ้านเพื่อน คุยกันเรื่องสัพเพเหระ หนึ่งในเรื่องทั้งหมดคือคุยถึงเพื่อนสนิทที่เสียชีวิตเมื่อปีที่แล้วว่า เป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น..ไม่อยากเชื่อ และฟื้นภาพเก่า ๆ  ที่เคยทำด้วยกัน แล้วมีช่วงที่เล่าถึงตอนไปหาเพื่อนซึ่งอยู่ในสภาพโคม่าแล้ว สามหนุ่มน้อยกำลังยืนเฝ้าร่างของเพื่อน ในที่สุดหนุ่มน้อยคนซ้ายมือสุดก็โทรศัพท์...โทรถึงหนุ่มน้อยที่อยู่ขวามือสุด ทั้งสองคนคุยโทรศัพท์กันระยะห่างช่วงคนกั้น...ทำไปแล้วจึงได้รู้ตัว

 

และเมื่อเช้าสด ๆ  ร้อน ๆ  หลังจากดิฉันเดินกลับมาจากใส่บาตรที่ริมน้ำโขงเดินมาจวนจะถึงบ้านแล้ว สวนทางกับเด็กหนุ่มในซอยปั่นจักรยาน มือจับแฮนด์รถมือเดียว อีกมือแนบหู...พูดโทรศัพท์ และอีกคนหนึ่งนั่งในรถยนต์ก็ทำอาการเดียวกัน ดิฉันถูกหนีบด้วยคลื่นโทรศัพท์ในระยะกระชั้นชิด มันก็ให้ความรู้สึกแบบหนึ่งเหมือนกัน

 

ก็ให้หวนนึกถึงหลายปีมาแล้ว หลายปีที่มากมากกว่า ๘ ปีแล้ว ดิฉันอยู่ที่ขอนแก่น นั่งรถสองแถวจากสถานีขนส่งเข้าตัวเมือง โอ..เมืองขอนแก่น เต็มไปด้วยทุกสิ่งทุกอย่างครบครัน  รถจอดติดไฟแดง ดิฉันวาดสายตาไปดูบ้านเมือง ที่นั่น..ที่เกาะกลางถนน มีหนุ่มคนหนึ่งเดินอย่างเพลิดเพลิน แต่งตัวเรียบร้อย เสื้อเชิร์ตแขนยาว กางเกงขายาวปลายขาขาดรุ่งริ่งเล็กน้อย เสื้อผ้ามอมแมมนิดหน่อย ชายเสื้ออยู่ในกางเกง คาดเข็มขัด เนื้อตัวไม่ได้อาบน้ำมาหลายวัน  ที่มือของเขากุมที่หูเช่นกัน...เขาพูดบ้าง พยักหน้าบ้าง..มืออีกข้างหนึ่งชี้ไปข้างหน้าบ้าง ...หัวเราะด้วยบางครั้ง...เขาพูดโทรศัพท์มือถือ....โทรศัพท์มือถือของเขาทำจากแท่งไม้และมีเสาอากาศเล็ก ๆ  สูงขึ้นมาจากตัวโทรศัพท์......

 

รถด่วนแห่งการบริโภคกวาดผู้โดยสารได้เรียบไม่เว้นเด็ก ผู้ใหญ่ หญิงหรือชาย คนจน คนรวย หรือแม้แต่ผู้ที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว!!!!!!