รักการอ่าน
เรื่อง “พระในบ้าน”
จากหนังสือ “ธรรมสบายใจ”
มีอุบาสิกท่านหนึ่ง ได้นำปิ่นโตบรรจุอาหารมาถวายพระทุกเช้า ทุกวัน แถมยังถวายปัจจัยอีกหลายร้อยบาท เช่น ค่าน้ำ ค่าไฟฟ้าในวัด เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน พอจะมีความคุ้นเคยกันมากขึ้น พระก็ได้ถามอุบาสิกาว่า “โยม ที่บ้านไม่มีคุณพ่อ คุณแม่ อยู่ที่บ้านอีกแล้วหรือ” อุบาสิกาก็ตอบว่า “ไม่ค่อยได้ไปไหนนานๆ ไปที คุณพ่อเคยเป็นนักเลงไพ่ นำความเดือดร้อนมาให้ลูกๆเสมอ ลูกจึงไม่มีใครรัก แต่ตอนนี้ท่านอายุ 65 ปีแล้วเลิกเล่นไพ่แล้วแต่ลูกๆ ไม่ค่อยผูกพันกับท่านนัก ท่านจึงต้องอยู่คนเดียว” พระก็บอกว่า “หากโยมยังถวายความอุปถัมภ์ พระสงฆ์อย่างนี้ ขอให้โยมจงกลับไปดูพระสงฆ์ที่บ้าน ให้กินอิ่มนอนอุ่น บุญที่แท้จริงต้องเริ่มต้นที่บ้านไม่ใช่ที่วัด กลับไปทำหน้าที่ของลูกกี่ดีก่อนแล้วค่อยมาทำหน้าที่พุทธศาสนิกชนที่ดี”
จากนั้นอุบาสิกาหายไปหนึ่งเดือนเต็ม แล้ววันหนึ่งเธอก็มาดวยปิ่นโตและพระไตรปิฎก หนึ่งชุด 45 เล่ม เขาเล่าว่า วันที่ท่านบอกให้กลับไปทำให้พระที่บ้านกินอิ่ม นอนอุ่น เป็นวันดิฉันโกรธท่านมากที่สุด แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันก็จริงอย่างท่านว่า สู้อุส่าห์หาของดีๆ ทั้งนั้น มาทำบุญหรือบำรุงพระถึงวัด แต่กลับปล่อยให้พระในบ้านหงอยเหงา อดอยาก แร้นแค้น คำเตือนของท่านทำให้ดิฉันกลับไปหาพ่อ กลับไปปรนิบัติท่าน กลับไปรับท่านมาอยู่ด้วย เวลานี้สุขภาพดีขึ้น หน้าจาสดใส ไม่เหงา ไม่บ่น กลายเป็นเสาหลักของลูกๆ หลานๆ ต้อไป ก่อนกลับวันนี้พระท่านก็ได้ให้คาถาบทหนึ่งกับดิฉันว่า “กราบหมื่นองค์ แสนองค์ แต่หากไม่เคยกราบพ่อแม่ก็เท่ากับว่าไม่มีคุณค่าอะไรเลย”
