ชักชวนให้เป็นครูเพื่อพัฒนาเยาวชนของเรา

  เป็นเรื่องแปลกมากสำหรับตนเอง  เมื่อได้มาเป็นครูสอนเด็กๆในโรงเรียน  เพราะสิ่งที่เล่าเรียนมาและความใฝ่ฝันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกันนัก  สมัยเรียนชั้นมัธยมที่หาดใหญ่วิทยาลัย เพื่อนๆในห้องKing  เขาก็มุ่งจะ Entrance ให้ได้หมอ หรือวิศวะกันทั้งนั้น  บังเอิญตนเองก็อยู่ในห้องที่ว่านี้  แต่คิดไม่เหมือนชาวบ้านเขา  อยากเรียนเกษตรเพราะอยากมีชีวิตเหมือนบ้านเล็กในป่าใหญ่  อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ  ต้นไม้  สัตว์เลี้ยง  มีป่า  มีน้ำตก  ลำธาร...

   เมื่อเข้ามากรุงเทพฯ เพื่อเรียนกวดวิชา  เพื่อนๆเขาเรียนอย่างเอาเป็นเอาตาย  ตนเองไม่ยอมเรียน  แต่กลับไปนั่งเล่นในม.ก. บอกว่าจะต้องเรียนที่นี่แหละ และในที่สุด...ตั้งแต่บัดโน้น..จนบัดนี้ ก็ไม่เคยรู้จักชีวิตของการเรียนกวดวิชาหรือเรียนพิเศษเลย  และสุดท้ายก็ได้เรียนเกษตรสมใจนึก  เป็นแกะดำของเพื่อนๆและเป็นศิษย์ที่ไม่รักดีของครู  จนปัจจุบันนี้ก็ไม่ได้พบเพื่อนเก่าอีกเลย

    ครั้นจบเกษตรก็ทำงานเป็นนักวิชาการ  ทำวิจัยโรคพืชอยู่ในห้อง Lab  วันดี คืนร้ายของนักเรียนก็เกิดขึ้น  เพื่อนๆร่วมอุดมการณ์สมัยออกค่ายในชนบท  ชักชวนกันให้เป็นครูเพื่อพัฒนาเยาวชนของเรา  ส่วนใหญ่จะเป็นอาจารย์ในวิทยาลัยเกษตรกรรม  และในมหาวิทยาลัยต่างจังหวัด  ตนเองยังไม่พร้อมเพราะต้องอยู่กับน้องและหลานที่ยังเรียนในกรุงเทพฯ  จึงได้สมัครสอบเป็นครูใน โรงเรียน                                                                                                                                                                                                                                            เมื่อได้เป็นครูสมใจคิด  ชีวีตก็สนุกและแปลกใหม่จริงๆ  จำได้ไม่ลืมเลย  เพราะไปโรงเรียนวันแรกก็ต้องสอนเลย  แต่ตนเองไม่เคยเรียนการสอนและไม่เคยสอนมาก่อน  ดังนั้นครูบาอาจารย์กี่ท่านที่ได้สอนเรามา  ก็ได้อัญเชิญมาไว้หน้าห้องนั่นแหละ  และได้แอบดูครูอื่นสอนก่อนหนึ่งชั่วโมง  หลังจากนั้นก็ตั้งสติระลึกถึง  บูรพาจารย์  ตั้งใจเลือกวิธีการสอนที่ตนเองเคยได้รับและประทับใจมาใช้สอนเด็ก...ในที่สุด  วันแรกก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี  ทั้งครูและเด็ก  เพราะชั่วโมงแรกขาสั่น  แต่หลังจากนั้นก็เพลิน  สอนเกินเวลากินข้าว

   ครั้งแรกตั้งใจจะเป็นครูสัก 1-2 ปี  แล้วเปลี่ยนงานใหม่เพราะที่เคยสมัครไว้ก็เรียกให้โอนไปได้  แต่ชีวิตได้ผกผันเมื่อได้มาเป็นครู รู้สึกอยากสอน  อยากถ่ายทอดความรู้  ความคิดให้เด็ก  แม้ว่าตนเองไม่ค่อยจะมีความเป็นครูที่เต็มรูปแบบจริงๆ  บัดนี้ก็เป็นครูจนแก่แล้ว  แต่เพื่อนๆที่ชักชวนส่วนใหญ่เขาไปทำงานอื่นๆเกือบหมดแล้ว  พบกันในงานสังสรรค์เขามองเราแปลกๆเหมือนกัน  นี่แหละ  เมื่อเราได้มาเป็นครู  ชีวิตมีมุมมองที่แตกต่าง  อย่างน่าทึ่ง......