หากหายไปจากบล๊อคเสียนาน กลับมาก็เลยมาเขียนบันทึก เพราะใจสั่งมาค่ะ
ทางทีมงานเพิ่งกลับมาจากการไปดูงาน สืบจากโครงการ OD รพ.เมื่อวันที่ 20 - 23 มี.ค 51
กลับมาถึงเมื่อเช้านี้ ตอนตี 4 หน้ามืดกันเป็นแถว ๆ เพราะสองสาเหตุ คือ เล่นน้ำทะเลจนตัวดำ หรือ พากันท้องเสียทั้งคณะ เกือบไม่รอด เพราะไม่เคยกินอาหารทะเลมากขนาดนี้หรือเปล่า
ในช่วง 2 เดือนแรกแห่งปีมีการปรับตำแหน่งผู้ประสานงานใหม่ "สาวพยาบาลท่าคันโท" ได้รับตำแหน่งแทน "เรารักท่าคันโท" เมื่อเดือนมีนาคม นี่เอง
เมื่อมีการลาออก ประเด็น น่าสนใจคือ คนทำงาน ท้อหรือล้ากับงาน ไม่มีสุขกับการทำงาน
ไม่แปลกใจเพราะอาจารย์หลาย ๆ ท่านเคยแนะนำว่า "หากผู้ประสานงานคุณภาพ ไม่เคยร้องไห้ นั้นแสดงว่ายังไม่ถึงงานอย่างแท้จริง"
ก่อนย้ายก็ต้องสอนงานใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่มีเวลาอีกตามเคย ท่านแรกก็เจองานยุทธศาสตร์ เหนื่อยและหนักน่าดู
น้องสาวพยาบาลท่าคันโท
มาเจอเดือนนี้ก็งาน PMQA อีกแล้ว
"ความไม่เข้าใจ สงสัย สับสน" เกิดมาเป็นวัฏจักร อีกครั้ง สู้ต่อนะจ๊ะ เพื่อ" เราชาวท่าคันโท"
สวัสดีค่ะ อาจารย์
- งานนี้นักกีฬาสู้ตายค่ะ สักหน่อยจะนำรูปมาให้ชมคะ