คนที่เป็นผู้นำผู้บริหารประเทศรวมถึงผู้นำตำแหน่งอื่น ๆ ต้องมีจิตใจที่มีความปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ก่อน คือมีจิตใจที่มุ่งหวังประโยชน์สุขแก่ประชาชนอยากสร้างสรรค์ประเทศชาติ ไม่ใช้เห็นแต่ตัว ไม่มองถึงความสุขส่วนรวม ต้องไม่เอาชีวิตของตัวเองไปฝากไว้กับสิ่งเสพวัตถุภายนอกดำเนินชีวิตเป็นแบบอย่าง โดยมีปัญญามองเห็นว่า โดยแท้จริงความสุขของมนุษย์เรานี้ไม่ได้ขึ้นต่อวัตถุเสพบริโภคอย่างเดียวนะ ยังมีความสุขที่เราสามารถสร้างสรรค์ขึ้นได้ด้วยความสามารถของเราเอง
โดยเฉพาะถ้าเป็นบุคคลของส่วนรวม ก็ต้องมีจิตใจที่มีความรู้สึกเป็นธรรมดาของตัวเองเลยทีเดียวว่า การสร้างสรรค์ทำความดีทำประโยชน์สุขแก่เพื่อนมนุษย์นั้นแหละเป็นความสุขของตัวฉันเอง
เป็นความคิดเห็นส่วนตัวใช้สำหรับเป็นแนวคิดและแนวทางสำหรับการเลือกตั้ง ในแต่ละครั้ง ว่าเราจะเลือกใครเป็นผู้นำของเรา
เห็นด้วยครับ
เห็นด้วยเช่นกันค่ะ