เมื่อมีโอกาสได้ไปเรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการฝึกอบรมเกษตรกรตามหลักสูตรเศรษฐกิจพอเพียง ที่สวนป่า มหาชีวาลัยอีสาน โดยได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรกระบวนการ งานนี้พ่อครูบา สุทธินนท์ ปรัชญพฤทธิ์ คลำคิงกระทบไหล่ด้วยตนเอง ถ่ายทอดวิทยายุทธ์ให้แก่ลูกศิษย์ อันเป็นที่รักโดยเลือกด้วยตนเอง
เพื่อเป็นบททดสอบและวัดใจกันจริงๆ งานแรกอบรม กลุ่มพ่อตู้แม่ตู้ บ้านหนองบัวแปะ ต.ขามเรียน อ.ยางสีสุราช จ.มหาสารคาม ไม่ได้บังคับตามแต่ใจจะสมัครซึ่งมี ผู้ใหญ่แผง,ดาบอุทัย,พี่หนูจีน,พี่จรัณ เป็นตัวหลัก สวนกระผมเองขอสมัครเป็นตัวสำรอง งานนี้กระผมรู้สึกหวาดหวั่นมากเลยครับ เพราะพูดไม่เก่งและเป็นคนไม้ค่อยพูดแถมยังต้องจับไมโครโฟนด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่ งานนี้เป็นได้แค่ตัวสำรองก็พอครับ
ลีลาการถ่ายทอดวิทยายุทธ์แบบไรเทียมทานแล้วแต่เจ้าจะจำได้บอกครั้งเดียวพอ ถ่ายทอดวันเดียวจบขึ้นเวทีเลย ด้วยประสบการณ์อันน้อยนิดของกระผมก็หวังแต่เพียงว่า ขออย่าได้มีโอกาสจับไมโครโฟนกับเขาเลย สาธุ สาธุ สาธุ เจ้าพ่อเจ้าแม่แห่งต้นสักทองไม้ใหญ่ในสวนป่า ช่วยลูกช้างทีเถอะ
สิ่งที่น่าติดตาม
- การอบรมเกษตรกรในครั้งนี้ต้องใช้จอมยุทธ์หลายคน
- เหล่าจอมยุทธ์มือใหม่จะเป็นอย่างไร
- การเรียนรู้แบบ แล้วแต่พวกเจ้าสิเฮ็ด ใช้ภูมิตนเองให้เป็น
- เกษตรกรจะได้หลักคิดอะไรไปบ้าง
- การอบรมครั้งนี้จะประสบความสำเร็จมากน้อยเพียงใด
ปล. คอมพิวเตอร์ใหม่กับเรื่องราวเก่าๆ ครับ
ถ้าเดาไม่ผิด ตอนนี้รูปที่ถ่ายมา กำลังสอนนักศึกษาให้หัดวิจัยใช่ไหมเอ่ย วิจัยต้นไม้แต่ละอย่าง แต่ประเด็นจะเป็นอย่างไรนั้น ก็แล้วแต่ตั้งชื่อ
การออกมาวิจัยนอกห้อง เพื่อหาเครื่องมือ ที่เหมาะสมในการพัฒนาท้องถิ่นตนใช่ไหมเอ่ย เดา เดา และเพื่อสร้างนักวิจัยประจำท้องถื่น มีของดีอะไรบ้าง ที่ถูกเมิน ใช่ป่าว
เพราะศูนย์ขอนแก่นวิจัย เหล้าสาโท ทำอย่างไรถึงอร่อย ทุกศูนย์เอาของท้องถิ่นตนมา แล้วนำมาบอกวิธีทำ มีเคล็ดลับอย่างไร
มี 4 ศูนย์ พอว่าเสร็จก็วิจัยรสชาต เออ ก็แซบดี เจตนาว่า ถ้าเรามีของดีแล้วทำไมถึงไม่พัฒนา ให้มีชื่อเสียง ไม่ต้องซื้อของนอก
วันนั้นนักศึกษาชิมของแต่ละศูนย์ หน้าแดง มีนตึ๊บไปตามๆกัน แล้วก็มาวิเคราะห์ วิจัยอาจารย์ผู้สอน ท่านอยากให้นักศึกษา หัดสังเกต หรือหัดดื่มของมึนเมา กันแน่ ไม่ได้พกกล้องไป ไม่เช่นนั้นจะถ่ายรูปสาโท ไหใหญ่ มาให้ดู
แบบพี่เป็นงง วิชานี้ จะทำอะไรกันแน่ พี่ยิ่งซีเลียดอยู่ พออาทิตย์ต่อมา พี่เลยออกมาฟรีเซนท์ โรคเครียดเลย ให้เพื่อนหัวเราะบ้าง วิชาสุขอนมัยและวิถีชุมชนนั่นแหละ ไม่รู้ว่ามีอาจารย์เอาไปเล่าต่อให้นักศึกษาศูนย์อื่นที่ไม่ใช่ขอนแก่นฟังหรือเปล่า
ฟรีเซนท์คนบ้า มีทั้งหัวเราะและร้องไห้ เพื่อนถามทำได้ไง พี่ก็คิดว่า ทำแก้เซ็ง ไม่ใช่พี่แสดงคนเดียวนะ แต่ให้เพื่อนแสดงตาม ทุกคน ในห้อง หัวเราะกันทั้งห้อง ทุกคนก็อารมณ์ดีไปตามๆกัน