สุขเดี่ยว ๆ....สุขสีเดียว เดี่ยว ๆ โดด ๆ หรือสุขสีผสม

สุขเดี่ยว ๆ....สุขสีเดียว เดี่ยว ๆ โดด ๆ หรือสุขสีผสม

คุณ ๆ เคยเห็นเด็ก ๆ เล่นดินน้ำมันไหมคะ เกือบร้อยทั้งร้อย เด็กจะเล่นดินน้ำมันซึ่งมีหลาย ๆ สี เล่นโดยใส่สีโน้นมาปนสีนี้ เล่นโดยบิสีนี้นิดไปปะไว้บนสีโน้นหน่อย สีสันดินน้ำมัน มันก็ปนเปกันไปมา จนสีเน่า ว่างั้นเถอะ แต่เด็ก ๆ เค้ามีความสุขกับสีที่ผสมปนเปกันแบบนี้

เคยสังเกตุการณ์
ลูกเราเองแน่นอนจอมผสมสี
ผลม แล้วก็พยายามแยก แยกได้มั่งไม่ได้มั่ง
ปั้นเป็นรูปร่างต่าง ๆ ไม่เป็นรูป ไม่เป็นร่าง แต่เขา(จินตนาการ)ว่าเป็นรูปร่างตัวนู้น ตัวนี้ เราก็เอ๊า เอากับเขาว่าใช่
ปั้น บิ คลึง บีบ..แล้วที่ฮิ้ตสุด..สนุกสุด..คือ "ปา"
จำได้ว่าสนุ้ก สนุกไปด้วยกัน

เคยสังเกตุการณ์เพื่อนของลูกอีกคน
เธอเป็นเด็กหญิง แม่เธอเรียบ เนี้ยบ เนียน งามมารยาทกว่าเราเยอะ...เลยยยย(แต่เราสวยกว่า...Reference เราเอง..ฮิ ฮิ)

เธอจะเล่นดินน้ำมันแบบเรียบ เงียบ เนี้ยบ แต่ก็มีสุขนะคะ
เคยปั้นมังคุดกับเธอ เวลาจะเอากลีบดอก(เรียกถูกเปล่า..)สีเขียวไปแปะไว้บนลูกมังคุดสีม่วง เธอบอกเราเบา ๆ ว่า "แม่ไม่ให้เอาสีดินน้ำมันผสมกัน"
เราจึงแอบกระซิบว่าลองดูก่อน จะได้เหมือนของจริง แปะเบา ๆ ก็ได้ จะแยกออกจากกันง่ายเวลาแม่ผ่านมา
ดูเธอสนุกขึ้นกว่าเดิม (ไม่ได้ลำเอียงเข้าข้างตัวเราเอง)

ไม่สนุกและเครียดกันเล็กน้อยก็ตอนแม่เธอเดินเฉียดมาใกล้
ต้องช่วยกันแกะสิคะ

เวลาผ่านมาเนิ่นนาน ห้าหกปีเข้าแล้ว
เมื่อก่อนเพื่อนลูกคนนี้ ครองที่หนึ่งตลอด
ตอนนี้..โดนชิงแช้มป์แล้ว
จะใครซะอีกเล่า...เจ้าเด็ก (ลูกใครหว่า) ครองแทนซะแล้ว
แหม ๆ ลงทุนเล่าตั้งนานก็เพื่อตรงนี้......ล้อเล่นนะคะ

อีกนิดค่ะ วันก่อนพ่อ แม่ ลูกเข้ารับการสัมภาษณ์ เปลี่ยนโรงเรียน
อาจารย์ใหญ่ท่านถามลูกว่า "ถ้าหนูโกรธเพื่อน หนูทำอย่างไร"
เจ้าเด็กตอบ "นับตัวเลขครับ"
อาจารย์ถามอีกว่า"นับแล้วยังไม่หายโกรธ ทำยังไง"
เจ้าเด็กตอบ  "นับไปเรื่อย ๆ ผมว่านับนาน ๆ มาก ๆ ก็เหนื่อยนับ แล้วเดี๋ยวจะหายโกรธเอง"

อาจารย์ใหญ่ท่าทางพออก พอใจกับคำตอบนี้มาก
(พ่อ แม่ มาสารภาพกันเองว่า..กลัวโดนถามด้วยคำถามเดียวกันจัง....ฮา...เพราะเราสองคนไม่เคยนับเลขเลย)


จึงคิดเล่น ๆ ว่า
สุขเดี่ยว ๆ....สุขสีเดียว เดี่ยว ๆ โดด ๆ หรือสุขสีผสม อย่างไหนเหมาะกว่ากัน สำหรับดินน้ำมัน
สุขแบบธรรมชาติ
สุขแบบอิสระทางความคิด..ยังกับคำโฆษณา..แฮะ
การเล่น มุมมอง การบังคับ ความเรียบ เนี้ยบ เนียน
กับการปล่อยให้เด็ก ๆ มีแนวคิดของตัวเอง โดยเราเป็นผู้ชี้แนะ

ไม่มีคำตอบถูก ผิด นะคะ
เล่า พูด คุย และ..โม้ นิ้ดตรง.......




จริง ๆ แล้วเจ้าเด็กสารภาพว่าเคยนับเลขถึงแค่สิบสอง แล้วก็....เปรี้ยง
โธ่......เขาก็เลือดเนื้อเชื้อไขคนใต้คนหนึ่งนี่คะ

[กวิน]

• Hi...มาอ่านนะ...

เคยปั้นมังกร พัฟ (Puff the magic dragon) เวลาผ่านไป กลับไปปั้นดินน้ำมันอีก.. มังกรในจินตนาการ หายไปแล้ว มังกร พัฟ ได้หายไปจากโลกแห่งความเป็นจริง แต่ดินน้ำมันยังคงอยู่

ดินน้ำมันสีต่างๆ ก็คงเหมือนกับอารมณ์ รัก หลง ห่วง หวง โกรธ สงสาร ฯลฯ อารมณ์มีหลายอารมณ์ สีของดินน้ำมันก็มีหลายสี

ถ้าผสมสีดีๆ ปั้นดีๆ ดินน้ำมันก็เป็นทรวดเป็นทรง สวย แต่ดินน้ำมันก็คือดินน้ำมันโดนความร้อนหน่อยก็เปลี่ยนรูป

อารมณ์ความสุข ความปิติ ก็เช่นเดียวกันกับดินน้ำมัน เพราะคงรูปอยู่ให้เราเห็นประเดี๋ยวเดียว สักพักเมื่อมีปัจจัยภายนอกเข้ามากระทบ (เช่นความร้อน) ดินน้ำมันก็ละลาย รูปจำลองจากดินน้ำมัน คือ สัญญา ชนิดหนึ่ง (สัญญา คือ ความจำได้หมายรู้ นี่ควายหนอ ที่มังคุดหนอ นี่หนอนั่นหนอ) เมื่อสัญญาไม่เที่ยง ความสุขที่ได้จากสัญญา ก็ไม่เที่ยง เช่นกัน ฉะนั้นไม่ว่าจะ สุขสีเดียว เดี่ยว ๆ โดด ๆ หรือสุขสีผสม ก็เป็นความสุขที่ไม่เที่ยงแท้จีรัง สนุกแล้วก็เบื่อ เบื่อแล้วก็อยาก วนเวียนไปเรื่อยๆ

ในโลกแห่งความเป็นจริง เราจะต้องปั้น อะไรต่อมิอะไร กันอีกสักกี่มากน้อย เพื่อความสุข ถ้าเราไม่ปั้นดินน้ำมันเราจะทำอะไร ???

อุทธาหรณ์ที่สำคัญก็คือ ถ้าเราไม่พยามแยกแยะดินน้ำมันแต่ละสีออกจากกัน สีก็จะถูกผสมกันจนกลายเป็นสีเทา ขุ่นมัวไม่น่าดู ดินน้ำมันก็เหมือนกับจิตของเรา ถ้าเราปล่อยจิตของเรา ให้ถูก อารมณ์ รัก หลง ห่วง หวง โกรธ สงสาร ฯลฯ ผสมปนเปกัน ไม่พยามแยกแยะ แกะออก ไม่หมั่นพิจารณา ในที่สุดจิตใจเราก็จะขุ่นมัวเหมือน ดินน้ำมันที่ถูกผสมสีจนเป็นสีเทา

ขอบคุณที่เขียนสัจจะธรรมของการปั้นดินน้ำมันให้ขบคิด.....จ้า...

MU..

 

[ขจิต ฝอยทอง]

• หายไปนานมากๆๆ
• คิดถึงๆๆ
• ไม่ได้ปั้นมังกรแบบคนข้างบน
• แต่ปั้นควาย
• ฮ่าๆๆ
• มีเพื่อนคนหนึ่ง เรียบร้อยมาก(เข้าห้องน้ำนั่งพับเพรียบ) ฮ่าๆๆ ล้อเล่น
• ตอนนี้เธอยังเรียบร้อยอยู่ เป็นพยาบาล พวกเราชอบอำเธอเล่น
• คิดว่า ความสุขอยู่ที่มีความหลากหลายของชีวิต
• พ่อแม่และสถาบันครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญมากๆๆสำหรับเด็ก
• อย่าหายไปนานให้คิดถึงนะครับ