วันนี้ (11 มี.ค.) มีน้องๆ นักศึกษาปี 4 เข้ามาคุยในช่วงที่รอสอบวิชาสุดท้าย ก่อนที่จะจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี ขึ้นชื่อว่าเป็นบัณฑิต ในเร็วๆ นี้
อันดับแรกเลย น้องก็สาทยายให้ฟังถึงชีวิตเดือนครึ่งที่ไปฝึกภาคสนามใหญ่ ที่จังหวัดนครสวรรค์ โดยย่อๆ คือ ได้ทั้งประสบการณ์ วิชาการ เพื่อน การเรียนรู้คน การทำงานเป็นทีม ฯลฯ ซึ่งหลายๆ เรื่องไม่ได้อยู่ในตำราเรียน หากแต่เป็นสิ่งที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้ทั้งนั้น ฟังแล้วก็ทำให้หวนคิดถึงตัวเองเมื่อกว่า 5 - 6 ปี ก่อนไม่ได้
ช่วงเที่ยง เลยได้โอกาสทานข้าวด้วยกันระหว่างน้องๆ กับ "ครู" ที่ทำการสอบในวันนี้ ซึ่งนับเป็นสิ่งที่ทำประจำสำหรับ "ครอบครัวอนามัยชุมชน" และก็ไม่ลืมที่จะทิ้งท้ายด้วย "คำจากครู" โดย ครูชนินทร์ เจริญกุล ที่ถือโอกาสฝากแง่คิดแก่ว่าที่บัณฑิตใหม่ ซึ่งก็ยังคงบรรยากาศเหมือนทุกๆ ปี ที่ครูอยากเห็นความสำเร็จของลูกศิษย์ ซึ่งไม่ใช่เพียงด้านวิชาการ การทำงาน หากแต่รวมถึง การรู้จักคน การใช้ทักษะในความเป็นสัตย์สังคม ที่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมสังคม เพื่อสรรสร้างสิ่งดีๆ ตอบแทนสังคมบ้าง และที่สำคัญ การใช้ชวิตภายใต้ความซับซ้อนที่ต้องระมัดระวังมากขึ้น ทำเอาน้องๆ ว่าที่บัณฑิตที่มั่นใจว่าผ่านการสอบมาแล้วกว่า 99 % ต้องกลับหลังหันมาดูตัวเองอีกรอบเลยทีเดียว (หรือเปล่า ?) นับว่าเป็นบรรยากาศการสอบที่อบอุ่นไปอีกแบบ

แต่ยังไม่จบ หลังอาหารเที่ยงแม้ว่าจะอิ่มหนำกันตามสมควรแล้ว เพื่อนๆ ยังมีเค๊กวันเกิดแก่สมาชิกอีก 1 รอบ เพิ่มความอิ่มกันเข้าไปอีก ไม่แน่ใจว่าคะแนนสอบจะอิ่มแบบนี้หนือเปล่า ?

ทั้งหมดนี้นับว่าเป็นวันสุดท้ายของการเรียน ที่มีความสุข แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น พอตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้อาจจะต้องคิดหนักอีกรอบ เพราะจะเป็นวันแรกของการเริ่มต้นในการก้าวไปสู่ชีวิตจริง โลกของการทำงาน โลกของการพบปะผู้คนที่หลากหลาย โลกของการเจอะเจอกับปัญหาที่ไม่มีครูคอยให้คำแนะนำ อาจจะดูโหดร้ายไปบ้าง แต่นั่นแหละ คือ โลกที่เราหลีกหนีไม่ได้ ก็หวังใจแต่เพียงว่า 4 ปี กับการร่ำเรียน 4 ปีกับการฝึกฝน 4 ปี กับการรอคอยทั้งจากพ่อ แม่ ครู กัลยาณมิตรทั้งหลาย จะเป็นเครื่องมือทำให้น้องๆ สามารถใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นอย่างมีความสุข และทำอะไรดีๆ ต่อสังคมได้บ้าง

ด้วยรัก
สวัสดีครับ ขออนุญาต ลปรร ด้วยครับ
วันสุดท้ายของการเรียน คือ วันแรกของการเริ่มต้นชีวิตจริง
ทำให้นึกถึงสมัยเรียนอยู่ปีสี่ ยังไม่อยากจบเลยครับ เพราะจบไปก็คงตกงานแน่นอน ในระยะที่จบใหม่ๆ
เพื่อนผมบางคน จบสามปีครึ่ง แต่ไม่ยอมกลับบ้านครับ อยู่หอต่อด้วยกันจนถึงสี่ปี
ช่วงจบมาใหม่ๆ แล้วว่างงาน ผมก็หาอะไรทำไปเล่นๆ ได้เงินบ้างนิดๆหน่อย พอไม่ให้ว่างงานและฟุ้งซ่าน ก็พอเอาตัวรอดไปได้
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณคับ.......สำหรับคำแนะนำที่ดีดีและกำลังใจที่มอบให้......ในฐานะที่เป็นอนามัยชุมชนเราสัญญาว่าจะต้องทำให้ได้
น้องธนวันต์
ด้วยรัก
ขอบคุณพี่ตี๋ที่นำภาพบรรยากาศมาโพสให้ชมกันนะคะ
ขอแสดงความยินดีกับน้องปี 4 ที่กำลังจะก้าวเข้าสู่ชีวิตการทำงาน
ไม่ว่าน้องๆจะได้งานอะไรขอให้ตั้งใจและใส่ใจกับงานที่ทำ..
และความสำเร็จก็จะตามมาค่ะ..
ว่าแต่ว่างๆ นู๋กานต์ นำอะไรดีๆ มาเล่าให้น้องๆ และพี่ๆ ฟังด้วยนะจ๊ะ จะได้ไม่ห่างหายกันไปไหน
ด้วยรัก
เพิ่งไปร่วมทริปล่องแม่น้ำเจ้าพระยา ชื่อทริปว่า
"ต้นไม้ชายคลอง" กับอาจารย์ยงยุทธ (อ.สอนพฤกษศาสตร์ ที่จุฬามาค่ะ)
พอดีเขียนบันทึกการเดินทางไว้ใน blog อีกที่นึงอ่ะค่ะ
http://lovelybluemoon.wordpress.com/
ว่างๆเชิญเข้าไปอ่านได้นะคะ
ส่วน blog ของ gotoknow กานต์ยังไม่ได้สมัครสมาชิกเลยอ่ะค่ะ หุหุ
ตามไปอ่านมาแล้วจ้า...
บรรยากาศดีและอาหาร รวมถึงขนม น่าอร่อยมากๆ
ด้วยรัก
สวัสดีครับ อาจารย์ ตอนนี้มีน้องๆของอาจารย์มาสมัครงานที่ผมเยอะแยะเลย เลยอยากรู้ว่าน้องๆทำอะไรได้บ้างครับเนี่ย ยินดีที่เจอ blog อาจารย์ เพราะว่าผมพิมพ์ search วุฒิการศึกษาของน้องแล้วก็เลยเจอvk0kipNoujcs]jt8iy[
สวัสดีครับอาจารย์กฤษฎิ์
ยินดีที่เจออาจารย์เช่นกันครับ น้องๆ ที่ว่า คือ น้องๆ ที่จบอนามัยชุมชนหรือเปล่าครับ ? ถ้าใช่ บทบาทสำคัญอาจารย์น่าจะพอถามน้องๆ ปี 4 ที่ไปฝึกภาคสนามได้ครับ น้องๆ เขาเน้นหนักเรื่องของการทำงานป้องกันและส่งเสริมสุขภาพโดยการมีส่วนร่วมกับชุมชน มองทั้งในระดับบุคคล ครอบครัว และชุมชน ส่วนพื้นฐานก็เหมือนกับสาขาอื่นๆ ของสาธารณสุขทั่วๆ ไป ครับ ส่วนน้องๆ ที่ไปสมัครถ้าต้องการทราบรายละเอียดบุคคล ก็สอบถามมาได้นะครับ ยินดีครับ
อาจารย์สบายดีนะครับ หวังว่าคงได้มีโอกาสเจอกัน
ขอบคุณครับ
พวกผมก็ไกล้แล้วนะเนี้ย
แต่ยังไม่รู้เลยว่าจบไป
จะไปยืนอยู่ตรงจุดไหน
แต่ขอให้ได้ทำงานที่ผมรักก็คงมีความสุขแล้ว