"ขออนุญาตเอามาจากคลังภาพ ครูข้างถนน"
อยู่มาจวนจะเข้าโลงแล้ว ยังไม่มีโอกาสสร้างที่พำนักให้ตนเองสักที อ้าวที่อยู่ทุกวันนี้ละ อ๋อ เป็นบ้านที่ผมอาศัยคนอื่นอยู่ทั้งนั้น ..แต่ก็ได้ปรึกษาพ่อใหญ่ผู้อาวุโสแห่งบ้านหนองบัวแปะไว้แล้ว ว่าจะขอรบกวนให้ท่านแสดงฝีมือปลูกบ้านสัก1หลัง ท่านใจดี..บอกนัดหมายมาเลย ทราบว่าหลังจากวันที่คุยกัน พ่อใหญ่แอบบอกลูกหลานให้เก็บใบตองตึงทันที! ส่วนอุปกรณ์โครงสร้างอื่นๆผมเก็บไว้ในใจนานแล้ว
จะมีแต่แบบบ้านนี่แหละที่โลเลสรุปไม่ได้เสียที จนกระทั่งมาเห็นแบบบ้านที่ชาวเราเอาลงในบล็อกแผ่นดิน ผมปิ๊งแว๊บทันที หมายตาว่าจะเอาภาพรูปแบบบ้านนี่ให้พ่อใหญ่พิจารณา
ระดับวิศวะภูมิปัญญาชุมชน
พิมพ์เขียวไม่ต้อง
ใช้พิมพ์ใจอย่างเดียวก็พอ!!
วันที่ 15-17 เดือนนี้ พ่อใหญ่จะชวนลูกหลานมาลงแรงแสดงฝีมือให้ประจักษ์
ถ้ามนุษย์เราอยู่อย่างพอดี ทำรังแต่พอตัว ไม่เว่อร์
นอกจากประคับประคองให้ตัวเอง ไม่ต้องแบกภาระดอกเบี้ยส่งค่าบ้านแล้ว
ยังเป็นการประหยัดทรัพยากรโลกอีกด้วย
..ผมจะหาโอ่งดินมาใส่น้ำฝนต้มทิ้งไว้
วันไหนลูกหลานมาเยี่ยม
จะเอายาอุทัยเยาะใส่
ให้ดื่มผ่านกระบวยแบบชาวอีสาน
ให้เห็นว่า อยู่ง่าย กินง่าย ดื่มง่าย นอนง่าย ก็มีความปรกติสุขได้
ถึงจะอยู่บ้านหลังละ100 ล้าน
สุดท้ายก็นอนโลงเหมือนกัน
จนหรือรวย ใช้พื้นที่และทรัพยากรในวาระสุดท้ายเท่ากัน
คงไม่ใครสร้างโลงขนาด กว้าง10เมตรXยาว20เมตร เพื่ออวดฐานะกระมัง
คนเรามันบ้าได้ก็เฉพาะที่ตอนยังหายใจ ตายไปก็เป็นซากศพเน่าเฟะ
จะกอด ก็รีบกอด
กอดกัน วันที่ยังสดใส
น่าพิศมัย กว่าที่จะตามไปกอดในโลง !!
พ่อขา
อย่าลืมสร้างห้องน้ำไว้ใกล้ๆนะคะ จะได้สะดวกๆ อิอิ และห้ามลืมมุมครัวด้วยค่ะ เพราะมุมนี้หนิงชอบค่ะ อิ่มดี
ครูฯ ไม่ให้คนอกหักเข้าไปอยู่ใกล้หรือครับ
ผมจะไปแอบกระซิบ อ.ขจิต หน่อยว่าคนหกหักอยู่ใกล้ไม่ได้ อิอิ.......
ขอโทษครับ พิมพ์ผิด คนอกหัก ของท่านขจิต
และหากให้ชื่นมื่นม่วนนำกันก็ตามไปกอดที่ภูเก็ต อิอิ
พ่อครูคะ ถ้าถึงภาวะอกหักเมื่อใด จะขอไปอาศัย ช่วยพ่อเลี้ยงตาหวานนะจ้ะ