ถ้าเป็นหนังก็ The Last Samurai เลยเชียวแหละ
แต่นี่ เป็น The Last ของ กลุ่มทอผ้าคะ
สมาชิก ย้อมผ้าสีธรรมชาติรุ่นสุดท้าย
อาทิตย์ที่แล้ว กลุ่มแม่บ้าน พากันเดินแบกผ้าทอมือสีธรรมชาติ มาส่ง
จากที่รับเส้นฝ้ายไปทอมาแต่ ก.ค. ปีที่แล้ว
ถือว่าเป็นงานอดิเรก และควบคู่ไปกับ งานบ้าน และงานเลี้ยงหลาน และงานที่ต้อง
ดูแล วัว ควาย ให้น้ำ ให้อาหาร
แม่ระเบียบ มาก็ถามเรื่องสุขภาพ ก่อนอื่น และก็เล่าเรื่อง ลูกหลานพาไปเที่ยวที่
เชียงใหม่
" แม่ได้เสื้อมาตั้งตัวหนึ่ง นั่งไปกับรถเขา ไม่ค่อยได้เดินหรอก "
ถามเรื่อง จะรับฝ้ายไปทอต่อไปเลยมั้ย
" ช่วงนี้ ปวดตา ปวดเอว ไหล่ ลูกหลานก็ไม่มีใครช่วยเลย ไปทำงานกันหมด "
เรียกได้ว่า งานนี้ ไม่สบายกันทั้งทีม
แต่สมาชิกรุ่นนี้ ถือว่า ขยัน ถึงจะนาน แต่ว่า เวลามาส่งทีก็ ทีละเยอะๆ
และเป็นทีมที่เฮฮาพอสมควร
สวัสดีคะ งานทอผ้า เป็นงานที่ช้า และมีขั้นตอน ต้องคนใจรัก
ที่จะเรียนรู้และทำงานนี้ได้ คนรุ่นใหม่ ก็เป็นวัยทำงาน ที่ต้องดูแลครอบครัว ก็ไม่ค่อย มีเวลามาเรียนรู้ เท่าไหร่ รายได้ รายวัน ดีกว่า
ก็เลย ถือว่า เป็นรุ่นนี้ เป็นครูแล้วคะ ถ้าไม่มีใครมาสืบทอด ก็จะลำบาก
ออต เป็นอย่างไร งานอบรมที่สวนป่า
ฝากความคิดถึงมาเหรอ สงสัยยังไม่ถึง ส่งมาใหม่ได้มั้ย...อาจจะติดยอดไม้
เขียนเรื่องทอผ้า ต้องคิดถึง ออต จริงๆแหละ เวลาฟังเรื่อง ออต
เล่ากิจกรรมการ ตั้งโรงเรียนทอผ้า ที่หมู่บ้านของออต แล้วน่าสนใจมากเลย บางที ถ้าเราต้องการให้ งานฝีมือแบบนี้คงอยู่
ต้องมีแนวคิด แบบนี้อยู่ในทุกหมู่บ้าน และสร้างเป็นค่านิยม ให้
" ภูมิใจ เมื่อได้ทอผ้า " เป็นโลโก้ แปะที่หน้าผาก แล้วก็ต้องออก
แบบผ้า ให้ เดิ่นๆ หน่อย
อยากวาดรูปกับออต ด้วยนะ
ไม่น่าจะเป็นรุ่นสุดท้ายหรอก เพียงแต่บอกพี่เค้าระวัง
น้ำหมาก หกรดผ้าทอก็พอแล้ว
จริงๆ กลุ่มแม่บ้านกลุ่มนี้ ถือเป็นเสาหลักของบ้าน มีอำนาจ
ในการจัดการ บริหารงานภายในอย่างเบ็ดเสร็จ เป็นกลุ่มที่
ขยันมากๆด้วย ไม่ค่อยยอมป่วยง่ายๆ
ผ้าทอ ผ้าทอ ..สีธรรมชาติ.. ทำยังไงดี คนหัว creative ไปไหนกันหมด มาช่วยกันหน่อย.. นักวิทยาศาสตร์ที่จะทำวิจัยต่อยอดเรื่องสีธรรมชาติมาช่วยกันหน่อย
เห็นมีแต่นักศึกษาแข่งกันทำแผนธุรกิจเลอเลิศ .... นักศึกษาเรียนเรื่องผ้าทอ เรียนเรื่องภูมิปัญญาไทยก้นแค่ไหน มาแข่งกันออกแบบลวดลายผ้า ออกแบบการแปรรูปผ้าเป็นของใช้เก๋ๆ
ได้ของฝากพื้นเมืองจากฟิลิปปินส์ จากอินโดนีเชีย จากการ์ตา เก๋ๆและใช้งานได้ดี เคยซื้อแฟ้มผ้าจากเมืองลาวก็เก๋สุดๆ กระเป๋าเอกสารผ้าทอเท่ๆของไทยก็เคยมี แต่ตอนนี้หาไม่เจอเลย... แต่ก็นั่นแหละ... เป็นของกลุ่ม SMEs เสียมากกว่าเป็นของกลุ่มชาวบ้าน.. แต่ถ้าสร้างการเชื่อมโยงดีๆ เป็นธรรมกับทุกฝ่าย...
รู้สึกพี่จะเปลี่ยนเรื่องน่ารักๆ ของคุณดอกแก้ว ให้เป็นเรื่องชวนปวดหัว
รักษาสุขภาพนะคะ ..ลูกแมวที่ขอนแก่นคงเหงาแล้วค่ะ..
ผู้ไม่แสดงตนข้างบนคือ ปัทมาวดีเองค่ะ
ตอนนี้มีอาการ "เอ๋อ" บ่อยๆ แสดงความเห็นในบล็อกโดยลืมใส่ชื่อ 2-3 ครั้งแล้วค่ะ
งานอดิเรกของคุณยาย ถ้ามีคุณลูกคุณหลานเป็นอาสาสมัครมาช่วยด้วยก็คงดีนะคะ คิดเล่นๆนะคะว่า ปิดเทอม เด็กร้กป่ารับเยาวชนมาเรียนย้อมผ้าสีธรรมชาติกับกลุ่มคุณยาย แล้วให้เด็กๆแต่ละคนต่อยอด ประดิษฐ์สิ่งของจากผ้าทอนั้นประกวดกัน (ช่วยกันกับคุณยายก็ได้) ให้ทุกคน (รวมทั้งคุณยาย) ช่วยกันเป็นกรรมการตัดสิน ..ก็น่าจะสนุกดีนะคะ
เคยเห็นกลุ่มที่สมุทรสงคราม เอาเศษผ้าย้อมสีธรรมชาติมาทำ สคส. น่ารักดีค่ะ
สวัสดีคะอาจารย์ปัท
ลูกแมวที่ขอนแก่น เหงา จริงๆแหละคะ วันที่ 25 นี้ ว่าจะไปรับ
อยู่คะ พอดี พี่พยาบาล โทร.มาเลื่อนวัน
" เคยเห็นกลุ่มที่สมุทรสงคราม เอาเศษผ้าย้อมสีธรรมชาติมาทำ สคส. น่ารักดีค่ะ "
ความคิดสร้างสรรค์ มากๆเลยนะคะ