ฝากไว้ให้เพื่อนชาวG2K ได้ดู
สวัสดีค่ะ ชาว Gotoknow
วันนี้น้องอรจะนำเรื่องราวที่ได้เข้าไปฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู
ซึ่งเป็นการฝึกประสบการ์แบเต็มรูปแบบ หรือที่เราเรียกกันติดปากก็คือการฝึก
สอนนั่นเองโดยที่ เข้าไปฝึกสอนที่โรงเรียนบ้านโพซอ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน
ซึ่งบางคนอาจจะบอกว่า ไม่เห็นจะมีอะไรเลย ก็แค่ฝึกสอน แต่ใครที่เคยเข้าไปหรือ
รู้จักบ้านโพซอดี จะรู้ว่า ไม่ง่ายเลยที่จะเข้าไป ทางเป็นลูกรัง เป็นทางที่ถ้าเป็นฤดู
ฝนอย่าจะขับรถเข้าไปเลยค่ะ คนที่ขับรถเก่งๆ มีรถราคาแพงๆยังส่ายหน้าว่าไม่ไหว
เลย เพราะเป็นแต่โคลน เลน เต็มไปหมด แต่โชคดีที่น้องอรเข้าไปฝึกสอนตอน
ที่เป็นฤดูหนาว ทางก็เลยไม่ลำบากเท่าไหร่ แต่ก็ต้องเจออุปสรรคเหมือนกัน
อุปสรรคที่ว่าก็คือ ฝุ่นโอ้โหมากมายคนไทยหัวดำเข้าไปเนี่ย เป็นฝรั่งหัวแดงเลยละ
คะ แต่ก็สนุกไปอีกแบบนะคะ
เพื่อนชาวGotoknow อาจจะสงสัยว่า ก็ถ้ามันลำบากนัก ทำไมไม่ฝึกซะ
ข้างนอกล่ะ เข้าไปทำไมให้ลำบาก ทางมหาวิทยาลัยเค้าก็ไม่ได้บังคับไม่ใช่เหรอ
ก็จริงนะคะที่ ทาง ทางมหาวิทยาลัยเค้าไม่ได้บังคับ แต่อยากไปเอง ไป
เพราะที่นั่นเป็นบ้าน ไปเพราะอยากจะได้เข้าไปทำประโยชน์ให้กับหมู่บ้านของตัวเอง
ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตามขอให้ได้มีส่วนเป็นพลังเล็กๆที่ได้ช่วยให้เกิดการ
เรียนรู้ขึ้นในหมู่บ้านของตัวเอง
เขียนมาตั้งมากมาย แต่เพื่อนๆชาว G2K คงคิดว่าอะไรกัน หมู่บ้านนี้ลำบาก
ขาดนั้นเลยแต่ในความลำบากก็แฝงไว้ด้วยความงามนะคะ เพราะหมู่บ้านโพซอนี้
ตั้งอยู่ในเขตพี้นที่ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า สาละวิน อ.แม่สะเรียงค่ะ เป็นไงค่ะ แค่
ชื่อก็กินขาดระหว่างการเดินทางเข้าไปจากปากทางจนถึงหมู่บ้าน เป็นป่าหลาก
หลายชนิด ป่าเต็งรัง ป่าสนเขาป่าดิบเขา บางครั้งก็มีนกต่างๆบินมาอวดโฉมให้ดู
กันใกล้ๆ ก็คงมีแต่นกล่ะค่ะที่ได้เห็น สัตว์อื่นๆไม่ค่อยได้เห็น เป็นเพราะเสียงรถ
กระมัง หรือไม่ก็คือ ไม่กล้ามาให้คนเห็นไม่อย่างนั้นคงมีคนใจร้ายมาล่าไป
ต้มยำทำแกงแน่ๆ เฮ้อ! คิดแล้วสงสาร
พอมาถึงตรงนี้ เขียนเองก็รู้สึกหดหู่เอง เอาเป็นว่า ขอจบตรงนี้ก่อนแล้วกัน
นะคะ แล้วคราวหน้าถ้ามีโอกาสดีๆ พอจะหยิบยืมกล้องดิจิทัล ใครมาได้ จะถ่ายรูป
มาให้ดูก็แล้วกันนะคะ แล้วจะรู้ว่า ไม่ได้โม้ (ขอยืมหน่อยนะคะคุณสมรักษ์)
Onrisa
น่าสนุกนะคะ ได้ยินแต่ชื่อมานานถ้ามีโอกาสจะแวะเยี่ยมชมบรรยากาศความงามสดใสค่ะ
รับของฝากนี้แล้วอย่าลืม
อ่านเรื่องต่อไปของน้องอรนะคะ
สวัสดีค่ะ เข่ามาเยี่ยมกันถึงที่
ก็ต้องบอกว่ายินดี ต้อนรับค่ะ
เมื่อไหร่จะมีโอกาสคะ อย่าลืมนะคะ
น้องอรจะรอ อาคันตุกะมาเยี่ยมถึงอิ่นค่ะ
อย่าเพิ่งไปไหนนะค่ะ