ความสุข อยู่ ที่เราเลือก ความทุกข์ อยู่ที่เราเลือก แล้วคุณเลือกแบบไหน

   ผมคิดว่า ที่ผมเขียน blog มาก็เยอะ ทำไมเรายังเขียนอยู่ได้ทุกวันนี้ บางช่วงเราอาจจะเหนื่อย ไม่มีเวลาว่าง ยุ่งกับงาน ไม่ได้มาเขียน แต่บางช่วงผมก็เขียนถี่ยิบเป็นบ้าเป็นหลัง  หรืออาจเขียนด้วยความจำใจ ต้องเขียนเพื่อให้ได้คะแนนตามที่ ครูผู้สอนให้ คงมีหลากหลายเหตุผล นั่นใช่ความสนุกที่ได้เขียนรึเปล่านะ

คำตอบที่ได้รับ คือ ใช่ครับ ความรู้สึกของผมมันสนุกจริง ๆ และรู้สึกชอบที่ได้เขียนเอง ได้มีเพื่อนฝูงที่แม้ไม่ได้เคยเห็นหน้าตากัน แต่ทุกคนก็มา comment ให้เราได้สดชื่นหัวใจ ยิ่งเขียนนานวันเข้า มันก็ยิ่งภูมิใจที่เนื้อหามันเพิ่มมากขึ้นทุกวัน ถึงแม้มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นน้อยก็ตาม อาจเป็นเพราะ blog ของผมมีเนื้อหาไม่ชวนให้ติดตาม แต่ผมก็จะเขียนต่อไปเรื่อย ๆ สักวันบทความของผมคงมีการพัฒนาไปในแนวทางที่ดีครับ ซึ่งส่วนหนึ่งอาจได้รับแรงบัลดาลใจมาจาก ครูผู้สอนท่านหนึ่ง ที่ท่านต้องการให้ผมและเพื่อนๆสร้างเครือข่ายทางการศึกษา โดยใช้ประโยชน์จากการเขียน blog ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

แล้วคุณล่ะครับ ทำไมถึงหันมาเขียน blog กัน เขียนแล้วมันสนุกตรงไหนครับ?

จุดเริ่มต้นของ blog ที่ผมใช้เป็นแนวทางในการเขียน

จุดหนึ่งที่ผมสังเกต ได้คือ

 

1. เขียนในสิ่งที่เรารักและชอบ

ถ้าเราเขียนเรื่องที่เราชอบ จะทำให้เราสนุกที่จะค้นหาข้อมูลมาเขียน และเรื่องที่เราชอบนี้ เรามักจะเข้าใจ และรู้แจ้งเห็นจริง ถ้ามีคนมาถาม เราก็สามารถตอบได้อย่างดี ประเด็นของเรื่องที่เราชอบนี้ จะไปจุดให้เราเกิดกำลังใจในการทำข้อสองครับ

 

2. อัพเดทบล็อกให้บ่อย ๆ  

บล็อกที่มีคนเข้าเยอะ ๆ มักจะเป็นบล็อกที่มีการอัพเดทบ่อย ๆ ยิ่งบ่อยมาก คนอ่านยิ่งมากครับ จากการสังเกตุของผมนะครับ

เป็นความรู้สึกส่วนตัวที่ถ่ายทอดออกสู่ ชาว Gotoknow ครับ

ขอบคุณครับ