เชื่อแน่ว่าในโลกนี้ไม่มีใครที่เกิดมาแล้วอยากเป็นคนยากคนจน แต่เพราะอะไร เรามาอ่านดูกันครับ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสว่า:ความยากจนเป็นทุกข์ของผู้ครองเรือนในโลก
คนจนนั้นแบ่งได้เป็น 3 ประเภทด้วยกัน
1. ประเภทคนยากจน เพราะในอดีตถูกความตระหนี่เข้าครอบงำ จึงไม่ได้สั่งสมทานกุศล วิบากแห่งความตระหนี่จึงผลักสมบัติออกไป ทำให้ลำบากและยากจน
2. ประเภทคนอยากจน หมายถึงคนที่ดำเนินชีวิตด้วยความประมาท ตระหนี่หวงแหนทรัพย์ ไม่สั่งสมทานกุศล แม้มีทรัพย์มากก็ไม่ยอมให้ทาน กลัวทรัพย์จะหมดไป วิบากแห่งความตระหนี่นี้ ทำให้กลับมาเป็นคนยากจนอีก จึงเรี่ยกว่าคนอยากจน
3. ประเภทคนจนยาก หมายถึงคนที่จะกลับมาจนอีก นั้น เป็นไปได้ยาก เพราะหมั่นสั่งสมทานกุศลอยู่เป็นนิตย์ บุญแห่งการให้ทานนี้ จะมีอานุภาพดึงดูดโภคทรัพย์สมบัติให้เกิดขึ้น เป็นเสบียงไว้ใช้ระหว่างเวียนว่ายตายเกิด
ดังนั้นชีวิตของผู้ที่สั่งสมทานกุศลอยู่เป็นนิตย์ ย่อมไม่รู้จักกับคำว่า ลำบากยากจน จะมีโภคทรัพย์สมบัติเกิดขึ้นรองรับการหล่อเลี้ยงชีวิต และการสร้างบารมี ทั้งเป็นแบบอย่างของผู้ที่ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท เป็นทั้งต้นบุญและต้นแบบของชนทั้งหลายสืบไป
