9-3-51

ดิฉันโทรหาหมอศุภมิตร ผู้ทรงคนเก่งและเป็นน้องรักของดิฉันพร้อมเสียงบอกให้ฝากข้อความและดิฉันก็ได้รับการติดต่อกลับเพราะดิฉันไม่นิยมให้โทรศัพท์มาสั่งดิฉันให้ทำโน่นทำนี่

เรานัดกันวันจันทร์พรุ่งนี้เพื่อจะคิดแผนทำงานต่อไปในช่วง6 เดือนที่มีอยู่ว่าจะทำอะไรอย่างไรตามงบประมาณที่มีอยู่

ดิฉันมีกำลังใจที่คุณหมอโทรกลับมาหาเพราะดิฉันกำลังกังวลกับงานนี้มากเนื่องจากกลัวไม่สำเร็จ

2วันก่อนดิฉันเจอหมอรุจนีพร้อมกับเสียงรำพึงเบาๆว่างานนี้ยากเหมือนกันนะพี่

แผนการที่จะเริ่มงาน1มีค.ไม่สำเร็จทำให้ดิฉันกังวลกับงานในอนาคตเพราะคนที่จะมาช่วยคืองานการเจ้าหน้าที่ซึ่งดูว่าจะมีงานตัวเองเต็มมือจนไม่มีเวลามาคิดและจัดการให้

ดิฉันไม่ยอมให้เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์   ดิฉันเจอรองผอ.สถาบันบำราศ  รองศิริชัยซึ่งเสนอตัวเองมาช่วยงานดิฉันซึ่งดิฉันก็ยินดีค่ะ

ก่อนหน้านั้นดิฉันโทรหารองผอ. พญ. นภาเพื่อปรึกษาที่อาจจะต้องรบกวนน้องๆจากงานแผนไปช่วยบางส่วน   หลังจากนั้นก็โทรขออนุญาตผูอำนวยการในการใช้คนของสถาบันที่มีcompetencyสูงไปช่วยงานในเบื้องต้นเช่นคุณชนกพรรณ  คุณธัญจิราโดยไม่ให้เสียงานทางสถาบัน

คุณหมอนภาจะอนุญาตถ้ามีน้องพยาบาลมาอยู่ใหม่ที่งานข้อมูล DRG

บุญเก่าของดิฉันยังคงมีอยู่บ้างทำให้มีกำลังใจที่จะทำงานนี้

กำลังหาคนมาช่วยงานโดยอยากได้คนที่จบHRDและสามารถพูดเขียนภาษาอังกฤษได้เพราะดิฉันเองก็อ่อนภาษาค่ะ

ใครมีคนรู้จักกรุณาช่วยดิฉันหน่อยนะคะ   กำลังต้องการความช่วยเหลือจริงๆค่ะ