แบนดูรา  กล่าวว่า  ความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของตนเองมีผลต่อบุคคลในด้านต่างๆ ดังนี้

1)   การเลือกกระทำพฤติกรรม  ในชีวิตประจำวันนั้น  บุคคลจะต้องตัดสินใจอยู่ตลอดเวลาว่าเขาจะต้องกระทำพฤติกรรมใด  และต้องทำอีกนานเท่าใด  รวมทั้งต้องตัดสินใจเลือกกิจกรรมต่างๆ  การที่บุคคลตัดสินใจว่าจะแสดงพฤติกรรมใดในสภาพการณ์ใดนั้น  ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของตนเอง  แต่ในขณะเดียวกันบุคคลจะเลือกทำงานนั้น  ถ้าเขาเชื่อว่าเขามีความสามารถเพียงพอที่จะทำงานนั้นให้สำเร็จได้  บุคคลที่มีความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของตนเองสูง  จะเลือกทำงานที่มีลักษณะท้าทาย  มีแรงจูงใจในการพัฒนาความสามารถของตนให้มีความก้าวหน้ามากยิ่งขึ้น  ส่วนบุคคลที่มีความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของตนเองต่ำ  มักจะหลีกเลี่ยงงาน  ท้อถอย  ขาดความมั่นใจในตนเอง  ซึ่งเป็นการปิดโอกาสที่จะพัฒนาศักยภาพของตนเอง  อย่างไรก็ตามบุคคลที่ประเมินความสามารถของตนเองสูงเกินไปก็มักจะประสบกับความล้มเหลวในการทำงานและส่งผลให้เกิดความเครียด  ความผิดหวัง  และรู้สึกว่าความล้มเหลวนี้เป็นสิ่งเลวร้ายไม่สามารถแก้ไขได้  ส่วนบุคคลที่ประเมินความสามารถของตนเองต่ำกว่าความสามารถที่เป็นจริง  มักจะขาดความพยายามและความมุมานะในการทำงาน  และมีความสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของตนเอง  ดังนั้น  ถ้าบุคคลประเมินความสามารถของตนเองถูกต้องจะส่งผลต่อการเลือกกระทำพฤติกรรม  ทำให้การกระทำนั้นมีโอกาสประสบความสำเร็จสูง

2)   การใช้ความพยายามและความมุมานะในการทำงาน      ความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของบุคคลนั้น  เป็นตัวกำหนดว่าเขาจะต้องใช้ความพยายามเท่าไร  และจำต้องใช้ความมานะพยายามที่จะเผชิญกับอุปสรรคต่างๆหรือประสบการณ์ที่ไม่พึงพอใจไปอีกนานเท่าใดและการที่บุคคลใช้ความพยายาม  และความมุมานะในการทำงานอย่างเต็มที่ตลอดเวลาเขาก็มีแนวโน้มที่จะทำงานได้ประสบความสำเร็จสูง

3)   กระบวนการคิดและปฏิกิริยาทางอารมณ์     การตัดสินเกี่ยวกับความสามารถของบุคคลจะมีอิทธิพลต่อกระบวนการคิด  และปฏิกิริยาทางอารมณ์ของบุคคลในระหว่างที่กระทำพฤติกรรม  และมีผลต่อการคาดคะเนเกี่ยวกับการจัดการกับสภาพแวดล้อมในภายหน้าของเขา  บุคคลซึ่งรับรู้ว่า  ตนมีความสามารถสูงจะมีความพยายาม  และเอาใจใส่ในการกระทำพฤติกรรมต่างๆ มาก  และเมื่อพบกับอุปสรรคต่างๆ บุคคลก็จะกระตุ้นตนเองให้ใช้ความพยายามมากยิ่งขึ้น  ส่วนบุคคลที่รับรู้วาตนมีความสามารถต่ำแนวโน้มที่จะมีปฏิกิริยาทางอารมณ์ต่อตนเองทางลบ  เช่น  ไม่มีความสุข  มีความหวาดหวั่น  มีความเครียดสูง  และเขาจะกระทำพฤติกรรมต่างๆ อย่างไม่เต็มความสามารถ  อันจะ่งผลให้บุคคลประสบกับความล้มเหลวในการกระทำพฤติกรรมมากยิ่งขึ้น

4)   เป็นผู้กำกับผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำพฤติกรรมมากกว่าเป็นผู้ทำนายพฤติกรรม     นั่นก็คือบุคคลที่มีความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของตนเองสูง  มักจะเป็นคนที่พยายามกระทำพฤติกรรมและจะยอมรับผลต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากการกระทำพฤติกรรมของตน  จะเลือกการกระทำที่มีลักษณะท้าทาย  และจะให้ความพยายามอย่างมากเพื่อให้การกระทำนั้นบรรลุเป้าหมาย  ถึงแม้ว่าในบางครั้งการกระทำนั้นจะประสบกับความล้มเหลวบ้างก็ตาม  เขาก็จะไม่ท้อถอยและจะไม่อ้างว่าเป็นเรื่องของโชคชะตา  แต่เขาจะให้เหตุผลของความล้มเหลวที่เกิดขึ้นว่าเป็นสิ่งที่ช่วยสนับสนุนให้เกิดความสำเร็จต่อไป  ซึ่งต่างจากบุคคลที่มีความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถของตนเองต่ำ  มักจะเป็นคนที่ไม่ค่อยกระทำพฤติกรรม  จะรอให้ความสำเร็จหรือความล้มเหลวในการกระทำเป็นไปตามความเชื่อหรือคำทำนาย  และมักจะหลีกเลี่ยงการกระทำที่มีลักษณะยากๆ ขาดความพยายาม  มีความทะเยอทะยานต่ำ  และมีความเครียดสูง  เป็นต้น