ติดใจบันทึกคุณต้นกล้า ที่ทบทวนตัวเองกับงานมหกรรมฯ เมื่อปลายปีที่แล้ว ซึ่งบรรยายความรู้สึกตัวเองที่ได้เห็น ผู้ใช้คอมพิวเตอร์บางคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า การจะพิมพ์ตัวใหญ่ใช้วิธีกดปุ่ม Shift เอาไว้ก็ได้ ไม่ต้องกดเปลี่ยนโดยใช้ปุ่ม Caps Lock ที่ทำให้คุณต้นกล้าได้คิดว่าเรื่องธรรมดาสำหรับตัวเองนั้น เป็นเรื่องที่คนอื่นไม่รู้ ตัวเราเองก็เคยรู้สึกแบบนั้นมาแล้ว บางเรื่องก็เคยเอามาเขียนเล่าไว้ในบล็อกก็มี
สิ่งที่ติดใจจนอยากเอามาเขียนบันทึก ก็คือความรู้สึกที่ว่า เรื่องที่เราคิดว่าง่าย คนอีกมากมายคิดว่ายาก สำหรับตัวเองแล้วค้นพบว่า “ความคิด” คือสิ่งที่สำคัญที่สุด เรื่องของความยากง่ายเป็นเรื่องรอง ถ้าเราทำให้คนคิดว่า “ไม่มีอะไรยาก” ได้เรื่องยากๆหลายๆเรื่องก็จะเป็นเรื่องง่ายได้ เพราะเมื่อเราเริ่มด้วยการคิดว่า“ไม่น่าจะยากเกินความตั้งใจของเรา” เราก็จะให้โอกาสตัวเองที่จะลอง ที่จะคิด ที่จะทำ
เชื่อว่าความรู้เรื่องนั้นเรื่องนี้ที่ตัวเองทำได้ทั้งหลายนั้น เป็นเพราะเริ่มมาจากความคิดเช่นนี้ ไม่ได้เป็นเพราะเราเก่งกาจอะไร และเชื่อว่าใครๆที่คิดได้แบบนี้ก็จะทำได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น ก่อนที่เราจะแนะนำอะไรใคร ไม่ว่าเรื่องอะไรก็จะเริ่มจากการพยายามเข้าใจความคิดของเขาเสียก่อน นั่นคือพยายาม”รู้เขา”อย่างที่เขาเป็น แล้วก็ให้กำลังใจในแบบที่จะสามารถจะช่วยให้เขาเปลี่ยนความคิดว่า เรื่องที่เราจะบอกนี้”ยาก” ให้เป็นว่า “ไม่ยากเท่าไหร่ ถ้าลองดูก็จะรู้เอง” วิธีนี้ทำให้ได้รับคำชมว่า อะไรๆที่เราแนะนำนั้นดูไม่ใช่เรื่องยาก
พบว่าพวกเราส่วนใหญ่มักจะโดนสอนด้วยคอนเซ็พที่ว่า เรื่องที่ต้อง”ถูกสอน” มักจะเป็นเรื่องยาก เราก็เลยไม่ค่อยยอมพยายามทำความเข้าใจด้วยตัวเอง ตั้งต้นด้วยความคิดว่า เรื่องที่ตัวเองไม่รู้เป็นเรื่องยาก ต้องรอเรียนรู้จากคนอื่นที่เราคิดว่าเขาเก่ง เขาเชี่ยวชาญในเรื่องนั้นๆ ซึ่งวัฒนธรรมแบบนี้ถ่ายทอดกันมาในระบบการเรียนรู้ของพวกเราจนฝังรากลึกทีเดียว อยากให้คนที่ได้รับการยกย่องนับถือให้เป็น “คนสอน” ทั้งหลาย ช่วยกันปรับเปลี่ยนความคิดของคนที่เราจะสอนเขาว่า “ไม่มีเรื่องอะไรยากเกินความตั้งใจของเราเอง”และไม่มีใครเก่งและรู้ไปทุกเรื่อง คนทุกคนเป็นได้ทั้งคนสอนคนอื่น และคนที่เรียนรู้จากผู้อื่น ไม่มีกรณียกเว้นใดๆเลย ไม่ว่าจะเรื่องของอายุ คุณวุฒิ หรือเพศ
ไม่รู้ว่าเรื่องที่เขียนนี้เกี่ยวกันหรือเปล่านะคะ กับเรื่อง รู้เขา รู้เรา และให้รู้เขาอย่างที่เขาเป็น เพื่อเราจะได้ทั้งสอนเขา และเรียนรู้จากเขานั่นเอง ไม่มีอะไรยากหรือง่าย มีแต่ รู้หรือไม่รู้ เท่านั้นเอง เขียนไว้เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับความคิดความเห็นของท่านอื่นๆค่ะ
สวัสดีค่ะ
บันทึกนี้ถูกใจจัง เป็นคนชอบคิด แบบที่ว่าคือ ไม่มีอะไรยาก ซึ่งทำให้มีโอกาส ได้ทำสิ่ง ที่เหนือคามคาดหมายได้หลายอย่างเลยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ชอบบทความนี้มากครับ โดยเฉพาะคน ในแวดวงการศึกษา (ครู) และผูปกครองนักเรียน ชอบการยัดเยียด จากครู ผู้ปกครองที่รู้ ๆไม่เท่าทันเรื่องการเรียนรู้ที่เป็นจริง