ป้าโอ๋ไม่ได้ไปเจอหน้าพระเอกตัวน้อยไป 1 อาทิตย์ คิดถึงมากๆค่ะ คุณแม่จันที่น่ารักอุตส่าห์ส่งรูปน่ารักๆมาจ๊ะเอ๋ป้าโอ๋ให้คิดถึงมากขึ้น วันนี้แม้จะไม่มีสารถีประจำตัว เพราะพี่เหน่นไปทัศนศึกษาที่ภูเก็ตส่งท้ายชั้น ม.3 กับเพื่อนๆและคุณครูตั้ง 3 วัน ก็ตั้งใจไว้แล้วว่า จะเดินออกกำลังกายไปให้ถึงบ้านพักน้องต้นไม้ให้ได้ แทนการปั่นจักรยานที่ทำประจำทุกวัน

เริ่มออกเดินตอน 6 โมง 20 เก็บภาพรายทางไปด้วย รู้สึกดีใจที่เลือกจะมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เรายังมีอากาศบริสุทธิ์ มีท้องฟ้าสดใส มีต้นไม้เขียวๆน้อยใหญ่มากกว่าตึกสูง ฝุ่นควัน นึกย้อนไปเมื่อสิบกว่าปีก่อนที่ชีวิตวันๆอยู่แต่ในตึก ในห้องแอร์ ไม่เคยได้หายใจอากาศสดๆ มองท้องฟ้าใสๆ ต้นไม้เขียวๆ ผืนหญ้าผืนดินโล่งๆแบบนี้แล้ว ยิ่งดีใจที่คิดได้เร็วๆ ทำให้เวลาเกินครึ่งของชีวิตได้อยู่ในที่ๆควรอยู่ค่ะ

เดินไปคิดไปถ่ายรูปไป จนลืมความตั้งใจที่คิดจะเก็บดอกอัญชันไปฝากน้องต้นไม้เลย เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน บ้านน้องต้นไม้นั้นอยู่บนเขาค่ะ ได้ออกกำลังสมใจจริงๆ เหงื่อออกชุ่มฉ่ำไม่ต่างจากการปั่นจักรยานออกกำลังกายเลย วันนี้อยู่กันพร้อมหน้าทั้งคุณพ่อด้วย (แต่ดูหน้าตาเหนื่อยๆโรยๆ น่าสงสารตามเคยค่ะ) ไปถึงน้องต้นไม้กำลังเคลิ้มๆทำท่าจะหลับเสียแล้ว แต่พอเห็นหน้าป้าโอ๋ก็แสดงให้เห็นเลยว่าน้องรู้แล้วว่า หน้าไหนคุ้นเคย หน้าไหนไม่ใช่ ป้าโอ๋กดรูปจนพอใจ หายคิดถึง เหงื่อแห้งพอดี ก็เลยได้ขออุ้มให้หายหมั่นเขี้ยว น้องต้นไม้มองตามเสียงคุณแม่จันไม่คลาดเคลื่อนเลย สังเกตได้ว่าน้องต้นไม้มีพัฒนาการหลายๆอย่างที่เกินกว่าเด็ก 3 เดือนจริงๆค่ะ เช่น พ่นน้ำลายตามเสียง จับมือเราได้แน่นๆ มองตามคุณแม่ทุกทิศทาง คอหนูแข็งแรงมากๆ เชื่อว่าน่าจะมาจากความ active ของคุณแม่คนเก่งอย่างอ.จันทวรรณของเรานี่เอง เอารูปมาฝากลุงป้าน้าอาชาว GotoKnow ตามเคยค่ะ ที่คิดถึงเป็นพิเศษหน่อยก็คุณ Conductor (แฟนประจำของน้องต้นไม้) นั่นเองค่ะ