สวัสดีครับ...

วันนี้อยู่เวร  สนุกสนานทั้งวัน...  มากด้วยผู้คนที่มาให้ได้สร้างบารมี หรือทำบุญ  (หรือชำระกรรมเก่า?..^_^)  

แต่ก็ได้พบกับเรื่องราวที่ทำให้รู้สึกดีและยิ้มได้อีกครั้งครับ  กับความดีงาม

เป็นความดีที่สัมพันธ์กับความทรงจำในอดีตเมื่อหลายเดือนที่ผ่านมา...

 

เมื่อแปดเดือนที่แล้ว  มีพี่น้องหญิงสาวเพิ่มเดินทางมาจากประเทศเพื่อนบ้าน  เธอเล่าว่าเดินทางมา 7 วัน ขณะที่ท้องแก่  เพิ่งเข้ามาได้ 7 วันก็ทำงานรับจ้างเกี่ยวข้าวอยู่  จู่ๆก็ปวดครรภ์ขึ้นมา   จึงมาคลอดที่โรงพยาบาล....

ทารกน้อยที่ลืมตาดูโลกคนนนี้เเข็งแรงดี  เป็นเพศหญิง..น่ารัก...

แต่ผู้เป็นแม่กลับไม่ต้องการ  บอกกับเจ้าหน้าที่ว่าตนเองมาคนเดียวไม่มีญาติ  หรือสามี  อยากมอบทารกน้อยคนนี้กับคนไทย  ที่ต้องการเลี้ยงดูหรือสามารถรับไปดูแลได้...

ตอนนี้ผมได้ทราบจากพี่พยาบาลหัวหน้าห้องคลอดท่านเล่าว่ามีผู้มารับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม....แล้ว

 

  แล้วผมก็ลืมเรื่องราวนี้ไป....

 

 วันนี้เห็นน้องผู้หญิงท่านหนึ่ง  พาเด็กมาตรวจ...

 เด็กคนนนี้ไม่มีนามสกุล...จึงสงสัย..และได้สอบถามเพิ่มเติม...จึงได้ความ  ในเรื่องราวที่เล่าข้างต้น

 

   คุณป้า  ซึ่งเป็นน้าของน้องสาวท่านนี้  เป็นผู้ใจบุญที่รับทารกน้อยเป็นบุตรบุญธรรม

   ระหว่างที่ตรวจ  ก็พยามถามซ้ำๆหลายรอบ  ว่าเหตุผลที่รับเด็กคนนน้มาเป็นบุตรคืออะไร...

  จากแววตา  คำตอบ  น้ำเสียง  ท่าทางความสัมพันธ์ต่อเด็กน้อยนี้ก็ทำให้ใจชื้นขึ้นมาว่า..

                 เด็กน้อย...น่าจะได้รับการดูแลและเลี้ยงดูที่ดี...โชคดีของเจ้าหนูน้อยไป...

 

  ในความจริงอีกประการ...ที่สำคัญ..

 เกี่ยวกับน้องสาวผู้ใจบุญท่านนี้....

             หลายวันก่อนพบกัน...ก็ได้เห็นความดีในตัวเขาเช่นกัน  เพราะว่าได้พาเด็กชายท่านหนึ่งมาตรวจ  เด็กชายท่านนี้เป็นญาติห่างๆ  อายุ 2 ขวบ  พ่อจำคุก  แม่หนีไปตั้งแต่เกิด...

           เด็กคนนี้อยู่ต่างอำเภอ   ป้าของน้องท่านนี้อีกคน(คนละคนที่รับดูแลเด็กข้างต้น)ที่รับมาดูแล  เพราะไม่มีคนดูแลจริงๆ

 

 

    เมื่อพบเรื่อง 3 วาระที่ต่างเวลากันแต่คนที่เกี่ยวข้องเป็นคนเดียวกัน..

   และเป็นเรื่องราวที่ดีงาม...ของเพื่อมนุษย์คนหนึ่ง

   ที่ผมก็สัมผัส...ได้ถึงความดีเช่นนนี้....

 

 

  จึงขออนุโมทนาบุญ  กับครอบครัวและผู้คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยจิตที่ปีติ...