ยังมีจริง

หลายคนคงจะไม่เชื่อว่า เหล่านักรบ หรือ หน่วยกล้าตายทางการศึกษา จะมีอยู่จริง

และทำหน้าที่ อย่างเต็มกำลังและเต็มใจ คงไม่มี ครูคนใดที่ ไม่อยากให้ลูกศิษย์ของตนมีความรู้

 

ผมว่างเว้นจากการเขียนบล๊อกมาประมาณ 2 อาทิตย์ เนื่องจากว่า ไม่ได้ลงจากดอย ถ้าไม่จำเป็นก็คงไม่ได้ลงมา และเขียนบล๊อกให้อ่านกัน

คนเรามีความคิดหลายมุมมอง หลายแง่มุม แล้วแต่ แต่ละคนจะมองจะคิดกันไป

แต่สำหรับผม มองว่าเด็ก ทุกคนย่อมได้รับความรู้และการศึกษาเท่ากัน ไม่ว่าจะอยู่ในเมืองหรือบนดอย

และความสามารถของนักเรียน ต่างชนชั้น ย่อมไม่แตกต่างกันมาก ที่แตกต่างก็คือ วิถีชีวิตและความเป็นอยู่ ส่วนทางด้านการศึกษานั้น แล้วก็แล้วแต่ ปัจจัยของโรงเรียนว่าจะมีให้มากน้อยเพียงใด

ผมสอนเด็กบนดอย สิ่งที่ดีที่สุด ตอนสอนครั้งแรก แม้แต่แบบเรียนยังไม่มีให้เรียน มีสมุดแจกนักเรียนคนละเล่ม ผมก็ทำอย่างไรก็ได้ ให้เด็ก อ่านได้ เขียนได้ คิดเลขเป็น  แต่ต้องตรงตามแผนการสอนที่ทางโรงเรียนมีไว้ และตรงตามหลักสูตร

ผมสอนมา 1 ปี กับอีก 8 เดือน เริ่มมองเห็นแนวทางการพัฒนานักเรียนของผม  ผมสามารถบอกได้ว่า นักเรียนบนดอย ก็ไม่ด้อยไปกว่านักเรียนในเมืองเหมือนกัน ผล จาก การสอบ NT ครั้งที่ผ่านมา

และผมจึงคิดว่าถ้าเรารักจะทำอะไรแล้ว เราก็ควรที่จะทำให้มันถึงที่สุด ผลที่เกิดขึ้นนั้น มันจะเป็นสิ่งที่ ครู ทุกคนภาคภูมิใจอย่างลืมไม่ลง...