ที่ศูนย์ฯ มีบ้านพักฉุกเฉินด้วยค่ะ ฟังคุณนิภาเล่าแล้วก็รู้สึกว่า เรื่องนี้ทางศูนย์ฯ ต้องตั้งรับ 24 ชม. เลย เพราะว่าบางครั้งก็จะมีผู้สูงอายุถูกทำร้ายร่างกาย ส่งมาจากทั้งสถานีตำรวจ โรงพยาบาล หรือผู้สูงอายุพลัดหลง จากที่ต่างๆ บางครั้งก็มีบัตรประชาชน ไม่มีบัตรประชาชน หรือมีภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัด ก็มี แบบต่างๆ นานา จริงๆ ละค่ะ
การให้บริการผู้สูงอายุภายในบ้านพักฉุกเฉิน กำหนดไว้สำหรับ
-
ผู้สูงอายุทั้งเพศชาย และหญิง ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป
ที่มีฐานะยากจน ไม่มีผู้อุปการะเลี้ยงดู และไม่มีที่อยู่อาศัย -
ผู้สูงอายุที่ไร้ที่พึ่ง ที่พลเมืองดี หรือเจ้าหน้าที่ตำรวจนำส่ง
-
ผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในสถานสงเคราะห์คนชราต่างจังหวัด และมีความจำเป็นต้องเข้ามาพบแพทย์เพียงลำพัง โดยให้การสงเคราะห์เข้าพักอาศัยชั่วคราว ไม่เกิน 15 วัน ก่อนส่งต่อไป ยังสถานสงเคราะห์คนชราแบบถาวร หรือกลับภูมิเนาเดิม
แต่เห็นบอกว่า บางครั้งก็ลำบากในเรื่องส่งกลับค่ะ เพราะว่า ไม่มีที่อยู่เดิม ไม่มีบัตรประชาชน ส่งต่อไม่ได้ ต้องเข้าคิว เต็ม ... โอ๊ะ โอ๋ ปัญหาเยอะแยะมากมายละค่ะ
แต่เจ้าหน้าที่ที่นี่ รู้สึกว่า เขาเข้าใจผู้สูงอายุแต่ละท่าน ว่า จะต้องคุยกับแต่ละท่านอย่างไร บางครั้งผู้สูงอายุก็อารมณ์ฉุนเฉียว รักษาสิทธิ ก็ต้องเตรียมการเพื่อการป้องกันการเกิดกรณีพิพาท หรืออื่นๆ และเมื่อเกิดกรณีขึ้นแล้ว ก็ต้องมาร่วมด้วยช่วยกัน แก้ปัญหาละค่ะ
เรื่องไม่ยากนะคะ แต่ก็คงไม่ง่ายนัก คงต้องอาศัยบุคลากรที่เข้าใจผู้สูงอายุอย่างมากเลย
