อนาคตที่น่ารักของเรา ส่งหน้าแฉล้มมาให้ใครๆได้รู้จัก ตัวเล็กน้องน้ำเสก ขี้อ้อน ช่างประจบ มีความสามารถในการเอาใจผู้สูงอายุ ด้วยความที่อยู่กับคุณยายตั้ง 2 คน มาตั้งแต่เกิด จึงเรียนรู้วิธีการดึงดูดความสนใจจากผู้สูงวัยกว่าให้มารักมาหลงได้ น้องน้ำเสกขี้งอน แสนเอาแต่ใจ
น้องน้ำใจกับชีวิตลูกทุ่ง น้องน้ำใจรักการแสดงออกอย่างยิ่งชอบการร้องเพลง เหมือนคุณพ่อ ใครๆก็ว่าลูกพ่อตั้งกะหน้าตาจนไปถึงบุคลิกลักษณะ รวมทั้งอาหารการกินก็เอียงไปทางภาคอีสานซะเกือบค่อนชีวิต น้องน้ำใจเลี้ยงง่าย อดทน บึกบึน ..กว่าพี่และน้องชายหลายเท่านัก อิอิอิ ก็ลูกข้าวเหนียวนี่นา ...
พี่น้ำจิต...ลูกชายคนโต รูปหล่อเป็นที่สนใจของพี่ๆ มัธยม แต่ความที่เป็นพี่คนโตเหมือนโดนแย่งความรักออกไปให้น้อง จึงค่อนข้างขี้ใจน้อย อ้อน ไม่รู้จักโต หอมน้องก็ต้องหอมพี่ด้วย หอมน้อง1ครั้ง พี่จิตขอ 2 ครั้งนะ แถมกอดอีก1 ที ...
ทั้ง 3 ชีวิตเป็นความหวังเป็นพลังในการดำเนินชีวิตของพ่อและแม่ ... เหมือนบทเพลงที่ว่า ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามีพลัง ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ต่อไป... บางครั้งการเลี้ยงดูให้ลูกได้ดี มันก็ยากยิ่งกว่าการสร้างตัวให้มีฐานะที่มั่นคง บางครั้งมันก็ง่าย จนไม่อยากให้เวลาล่วงเลยผ่านไป...หลายครั้งที่เลี้ยงลูกด้วยอารมณ์ จากความรู้สึกที่เหนื่อยล้าทั้งการงานและชีวิต แต่ลูกๆ ก็เป็นสิ่งเดียวที่อยู่ภายใต้อารมณ์ที่วุ่นวายของผู้ใหญ่โดยไม่มีข้อต่อรอง ไม่มีเงื่อนไข และโต้ตอบไม่ได้ พ่อแม่...หน้าที่และภารกิจที่ยิ่งใหญ่ ต้องใช้ความพยายามหลายครั้งเพื่อระงับอารมณ์ ... ใช้เวลากับลูกในวันว่าง ด้วยอารมณ์ที่ปลอดโปร่งที่สุด
ลูกทั้ง3 คน เป็นเด็กที่มีอารมณ์อ่อนไหว อ่อนโยน ชอบร้องเพลง ฮัมเพลงเมื่ออารมณ์ดี จิตใจดี พูดจาไพเราะ ที่สำคัญลูกๆ รักพ่อแม่มาก เพราะทุกครั้งที่ขู่เมื่อลูกซนว่า ซนมากๆ พ่อแม่จะอายุสั้นนะ ลูกจะนิ่ง เงียบ จนถึงขั้นร้องไห้ไปเลย...พ่อแม่เลี้ยงลูกเพียงเพื่อต้องการให้ลูกเป็นคนดี มีอนาคตที่ดี และอยู่กับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข...ทั้งเป็นที่รักของทุกๆคนที่เข้ามาในชีวิต...
บล็อกนี้น่ารักมากๆค่ะ เห็นเด็กๆแล้ว ยิ้มๆๆๆชอบที่คุณครูช่างเล่าด้วยนะคะ