ผมลองคิดดูเล่นๆ ว่า เอ! เกิดอะไรขึ้น มาตรฐานการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ ระดับปริญญาตรี บ้านเราตกต่ำ หรือว่ามาตรฐานการสอบเราสูงเกินไป อะไรกันแน่

      วันนี้ผมมาเช้า เดินผ่านบัณฑิตวิทยาลัย เห็นประกาศผลสอบภาษาอังกฤษ E500 ภาษาอังกฤษสำหรับบัณฑิตศึกษา ปริญญาโท ปริญญาเอก ประกาศผลสอบ เลยหยุดอ่านซะหน่อยว่ามีใครผ่านบ้าง

          เท่าที่ดู ส่วนใหญ่จะมีข้อความ ติดไว้ตามหลักสูตรที่แต่ละสาขารับ ประมาณ เกือบ 80 หลักสูตร จะติดไว้ว่าไม่มีมีสอบผ่าน ซะเป็นส่วนใหญ่

         เท่าที่ผมนับได้ มีผู้สอบผ่านทั้งหมด 38 คน แต่ผมไม่ทราบจำนวนรับเข้าว่ามีจำนวนเท่าไหร่ ใช้ตัวเลข บัณฑิตศึกษาที่สำเร็จเมื่อปีที่ผ่านมาก็แล้วกันนะครับ อยู่ที่ประมาณ 4 พันกว่าคน เทียบเป็นเปอร์เซ็น แล้วประมาณ 1 เปอร์เซ็นเท่านั้นเอง มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

       ผมลองสังเกตุดูต่อ พบว่า ในจำนวนผู้ที่สอบผ่าน 10 คน เรียนต่อทางด้าน ศศม.ภาษาอังกฤษ และมีอีก 17 คนเรียนทางด้านบริบาลเภสัชกรรม อ้อ ปีนี้ มีเอกเทคโน (เอกผมเองครับ) น่าภูมิใจซะไหมเนี่ย ผ่าน 1 คน และเอกวิจัย ผ่าน 1 คน เป็นนิสิตที่ผมรู้จัก คนนี้ภาษาดี ผมเคยให้เค้าช่วยสอนภาษาอังกฤษให้กับลูกผม และเคยไมฝรั่งเศส มาแล้ว 1 ปี ส่วนที่เหลือกระจายกันในสาขาทางด้านวิทยาศาสตร์       และผมลองดู ปริญญาเอก ก็พบว่าไม่มีผู้สอบผ่านสักคน (ปริญญาเอก เทียบเท่าโทเฟิล 500 คะแนน ปริญญาโท 450 คะแนน)

         ผมลองคิดดูเล่นๆ ว่า เอ! เกิดอะไรขึ้น มาตรฐานการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ ระดับปริญญาตรี บ้านเราตกต่ำ หรือว่ามาตรฐานการสอบเราสูงเกินไป อะไรกันแน่

       และเท่าที่ผมทราบ ผลการสอบภาษาอังกฤษ ของนิสิตปริญญาตรี ของเรา ส่วนใหญ่คะแนนอยู่ที่ 30 จากร้อย อุแม่เจ้า ! อะไรกันเนี่ย ผมอยากรู้จังว่าประเทศอื่นบ้านใกล้เรือนเคียงของเรา อย่าง มาเลเซีย อย่าง เวียดนาม นี่เค้าเป็นอย่างไรกันบ้าง แต่เท่าที่ทราบ จากการจัดกิจกรรม ดิกชันนารี ไม่ได้มีไว้แค่เปิดศัพท์ ซึ่งวันนั้น มีทั้งนิสิต ทั้งอาจารย์ นิสิตนานาชาติมาเข้าร่วม ผมสังเกตุว่า นิสิตจากเวียดนาม จะตอบ คำถามอาจารย์ฝรั่งได้อย่างคล่องแคล่วมาก

           แล้วคุณล่ะคิดอย่างไรกันบ้าง ?

http://www.grad.nu.ac.th/private/academic/E500.pdf