ใช้จ่ายประหยัดให้มีกิน ดีกว่าฟุ่มเฟือยแล้วต้องอดอยาก
การบันทึกรายรับ-รายจ่าย การบันทึกรายรับ-รายจ่ายเป็นการจดบึนทึกประจำวันว่ามีการใช้จ่ายในแต่ละเดือนด้วยเรื่องใดบ้าง ซื้ออะไรบ้างและเป็นการบริโภคประเภทใดบ้าง คือ เป็นสิ่งที่จำเป็น สิ่งที่ต้องการรแต่ไม่จำเป็น หรือสิ่งที่ฟุ่มเฟือย เมื่อดำเนินการจดบันทึกจะทำให้เห็นคุณค่าในการใช้จ่ายมากขึ้น เนื่องจากรายจ่ายบางอย่างเป็นสิ่งที่ฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็น และจะทำให้เกิดการประหยัดในการใช้จ่ายลงในแต่ละเดือน เป็นการปลูกฝังการประมาณตนเองว่าเรายังอยู่ในสถานภาพที่ขอเงินใช้จ่ายจากพ่อ-แม่ ผู้ปกครองและท่านต้องลำบากเพียงใดในการหาเงินมาให้ราได้ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ทำให้เกิดการตระหนักที่จะช่วยแบ่งเบาภาระทางการเงินของพ่อ-แม่บ้าง ซึ่ง ณ ปัจจุบันสังคมเกิดความเปลี่ยนแปลงทางค่านิยมเป็นอย่างมาก คนให้ความสำคัญกับการมีวัตถุมากกว่าสิ่งอื่นใดจึงมีแต่การแข่งขันที่จะต้องมีให้ได้อย่างที่คนอื่นๆ มีซึ่งนั่นอาจเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นเลย เช่น โทรศัพท์ที่ราคาแพงเกินไปใช้เพียงรับและโทรได้ก็คงพอ เป็นต้น นอกจากนี้การจดบันทึกยังทำให้เกิดการวางแผนในการจัดการทางด้านการเงินไว้เพื่อใช้ในอนาคตได้อีกด้วย ทำให้ไม่ต้องเดือดร้อนเวลาที่จำเป็นต้องใช้จ่ายจริงๆ หากเราคิดแค่ตนเองและใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยเกินตัว ลองหันไปมองคนที่เค้าไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อข้าวกินในแต่ละมื้อ ว่าพวกเค้าเหล่านั้นต้องลำบากเพียงใดอดอยากเพียงใด ดังนั้นหากเราเก็บไว้เพื่ออนาคตที่ไม่ต้องอดอยาก เพราะเราใช้เงินของทั้งปัจจุบันและอนาคตหมดไปเรียบร้อยแล้ว และพ่อ-แม่ท่านก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยเพราะเราเป็นภาระที่ท่านรักและเป็นห่วงอยากให้เราอยู่อย่างสุขสบาย หากเห็นใจท่าน แล้วเริ่มปรับตัวตังแต่วันนี้ก็ยังไม่สายที่จะประพฤติตนเป็นลูกหลานที่กตัญญูรู้คุณและตอบแทนบุญคุณท่านในยามที่เราโตพอจนเลี้ยงท่านได้
