"จงรักผู้ที่ท่านรักเถิด และขอให้มั่นใจว่า เขาหรือเธอจะเป็นผู้สนับสนุนแก่กันและกันสู่บั้นปลายแห่งชีวิตที่ดีและนำสู่การได้ครองคู่นิรันดร์ ณ โลกอาคีเราะฮฺของพระผู้ทรงกรุณาปรานี และหากอื่นจากนี้จงยอมที่จะเจ็บปวดเถิด ณ วันนี้ ก่อนที่เธอและเขาจะเจ็บปวดและเศร้าโศกตลอดไป นานแสนนาน...."

ณ รุ่งอรุณแห่งวันที่"ความรัก"ถูกให้ความสำคัญ สำหรับทุกผู้ที่"หัวใจ"ย้งเต้นและมีที่ว่างสำหรับฮัมเพลง"วันนี้ยังมีรัก" วันนี้ย่อมเป็นอีกวันที่มีความหมาย และคาดหวังมากมาย แต่ก็นั่นแหละ มันเป็นเพียงวันหนึ่งใน 365 วัน ที่มีมาและจะผ่านไปในที่สุด

คงยากที่คำแนะนำใดๆจะแทรกเข้าไปในหัวใจของหนุ่มสาวในวันนี้ เพื่อที่คำแนะนำนั้นจะช่วยสะกิดให้คิดสักนิดว่า วันเวลาหลังจากนี้ยังอีกยาวไกล เพราะ"ความรัก"ที่ล้นปรี่ได้ทำให้เกิดความแปรปรวนมากมายขึ้น และหากว่าในบางคนที่ยอมให้"ความรัก"กุมอำนาจและเผด็จการหัวใจอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้วละก็ ยิ่งแย่ไปใหญ่

และเมื่อศึกษาเรื่องความรักที่มีกล่าวไว้มากมายในอัลกุรอานพบว่า อาชญากรรมครั้งแรกที่สุดที่เกิดขึ้นของมนุษยชาติก็เกิดจากสาเหตุของ "ความรัก" และนับเนื่องจนถึงปัจจุบัน "ความรัก" ยังคงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมมากมาย

หากจะมีคำแนะนำที่หนุ่มสาวอาจจะต้องการผมขอแนะนำว่า "จงรักผู้ที่ท่านรักเถิด และขอให้มั่นใจว่า เขาหรือเธอจะเป็นผู้สนับสนุนแก่กันและกันสู่บั้นปลายแห่งชีวิตที่ดีและนำสู่การได้ครองคู่นิรันดร์ ณ โลกอาคีเราะฮฺของพระผู้ทรงกรุณาปรานี และหากอื่นจากนี้จงยอมที่จะเจ็บปวดเถิด ณ วันนี้ ก่อนที่เธอและเขาจะเจ็บปวดและเศร้าโศกตลอดไป นานแสนนาน...."