ชาวพุทธ มีเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจสิ่งเดียวกันคือ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมไม่มีวันทิ้งกัน

ดินแดนพุทธอันเก่าแก่ ที่ชื่อว่า บังกลาเทศ (Bangladesh)  พุทธศาสนิกชนยังผูกพันกันอย่างเหนียวแน่นด้วยสายใยจากพุทธบุตรและชาวพุทธหลากเชื้อสาย (13 เชื้อชาติ) ซึ่งมีความแตกต่างทั้งภาษา และวัฒนธรรม แต่สิ่งที่ผูกใจกลุ่มคนเหล่านี้ไว้ด้วยกันคือ พระพุทธศาสนา กลุ่มที่สำคัญเช่นกลุ่มบารัว กลุ่มมัลมา และกลุ่มจักมา บุคคลเหล่านี้  เคียงคู่อยู่กับ  ประวัติศาสตร์ของศาสนาพุทธ ด้วยแรงศรัทธาและความอดทน เพราะนับตั้งแต่เพื่อนต่างศาสนา (อิสลาม) เข้ามามีอิทธิพล เหนือดินแดนบังกลาเทศ หลายร้อยปีมาแล้วนั้น ชาวพุทธได้รับผลกระทบอย่างมาก

                                          1

    ชาวพุทธบริเวณทิวเขาจิตตะกอง (กลุ่มจักมาและกลุ่มมัลมา) (รูปที่ 1) ต้องออกจากพื้นที่อยู่อาศัยเดิม ซึ่งถูกนำไปสร้างเขื่อน ซึ่งกินเนื้อที่ถึง 54,000 เอเคอร์ ผู้ได้รับผลกระทบในครั้งนั้น มีราวๆ หมื่นครอบครัว
ยุทธวิธีในการปราบปรามชนกลุ่มน้อยและชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บริเวณแถบเทือกเขาจิตตะกอง นั้น เริ่มขึ้นในเดือน มิถุนายน  พ.ศ. 2529 มีการยกกองทัพสู่ดินแดนบริเวณทิวเขา จิตตะกอง เพื่อกวาดล้างชนเผ่าพื้นเมืองต่างๆ พร้อมอพยพชาวเบงกาลีอิสลาม 55,000 คน ติดตามเข้าไป ในพื้นที่ และประกาศให้คนอิสลามเข้ามาอาศัยแทนชาวพื้นเมืองเดิม ชาวพุทธ (กลุ่มจักมา) เกือบหกหมื่นครอบครัว จึงหนีภัยไปอาศัยอยู่ในอินเดียและพม่า

                     2

ภายหลังทั้งสองฝ่่าย (ฝ่ายรัฐบาล และฝ่ายชนกลุ่มน้อยชาวพื้นเมือง ดั้งเดิม) สามารถเจรจาจนบรรลุข้อตกลงสันติภาพร่วมกัน ทุกอย่างเริ่มสงบลง ชาวพุทธบนเขาจิตตะกองบางส่วน ที่ลี้ภัยไปต่างแดน ได้รับอนุญาตให้กลับมาอาศัยในเขตเดิม
แต่หลายแห่ง ชุมชนอิสลามได้เข้ายึดครองไปหมดแล้ว ชาวพุทธจึงต้องไปตั้งชุมชนใหม่ ที่ดินทำกินที่เคยเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ ได้นำไปสร้างเป็นเขื่อนเพื่อป้องกันน้ำท่วม (รูปที่ 2)        
ชาวพุทธส่วนใหญ่ มีอาชีพหลักคือการเกษตร (รูปที่ 3)  และหัตถกรรม (รูปที่ 4)  
เช่น จักสาน, ทอผ้า และค้าขายเล็กๆน้อยๆ เป็นสุขตามอัตภาพ และพอเพียง
                             3
                            4
       
 ส่วนกลุ่มชาวพุทธบนพื้นที่ราบ (กลุ่มบารัว) (รูปที่ 5) ซึ่งอาศัยกระจัดกระจายร่วมกับเพื่อนต่างศาสนา ก็อยู่อย่างเงียบๆ และมีความสงบ
                           5
 ชาวพุทธ มีเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจสิ่งเดียวกันคือ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมไม่มีวันทิ้งกัน
ปัจจุบันมีการไปมาหาสู่กันระหว่างชาวพุทธบนเขาและที่ราบ พุทธบุตรบนที่ราบ (กลุ่มบารัว) ได้ขึ้นไปช่วยเหลือ นำความเจริญไปสู่ชาวพุทธบนเขา (กลุ่มจักมา และ มัลมา) ด้วยการให้การศึกษา สร้างโรงเรียนหลายแห่งแก่เด็กยากจน (รูปที่ 6)
ขณะเดียวกัน พระภิกษุ ชาวพุทธภูเขา (กลุ่มจักมาและมัลมา) ผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ก็ได้รับความเคารพนับถือจากชาวบารัวเป็นจำนวนมาก ภิกษุสามเณรหลายรูป ได้ไปศึกษาต่อที่อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า และไทย เพื่อจะนำความรู้กลับมาพัฒนาชุมชน เรียกได้ว่า พุทธบุตรคือสื่อกลาง เชื่อมสายสัมพันธ์ พี่น้องชาวพุทธ ในบังกลาเทศ
                             6
   
 ชาวพุทธในบังกลาเทศทุกคน  ภูมิใจมากที่เกิดมาเป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้า ทุกคนมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะรักษาประเพณี วัฒนธรรมชาวพุทธให้คงอยู่อย่างยั่งยืน  ซึ่งเป็นสิ่งที่ถือปฏิบัติ สืบต่อกันมาตั้งแต่ครั้งพุทธกาล
รูปภาพและ บทความนี้คัดลอกมาจาก  www.dmc.tv  ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ ด้วยค่ะ
 แณณ ประณยา จองบุญวัฒนา