สุนัขพันธ์ไทยนั้นเป็นมาจากสุนัขป่า ซึ่งคนนำมาเลี้ยงจนเชื่องติดตามคนจนคุ้นเคยกับคน เพราะได้กินเศษอาหาร เช่น เนื้อและกระดูกจากคนเลี้ยง โดยมันไม่ต้องเสาะหาอาหารกินเอง อย่างแต่ก่อนพออยู่กับคนก็เลยคุ้น คงจะเลี้ยงกันมาตั้งแต่มนุษย์รู้จักทำนาทำไร่ โดยนำวัว - ควายป่าที่เป็นลูกของมันมาเลี้องก่อนจนเชื่องและฝึกใช้งาน เช่น ไถนา ลากเกวียนและเอาเนื้อมันมาเป็นอาหาร ถ้าจะนับการเวลาก็คลจะกว่าห้าพันปีมาแล้วจนถึงปัจจุบันนี้ สุนัขไทยเป็นพันธ์สุนัขป่า เป็นตัวของตัวเองเมื่อถึงคราว เมื่อถึงคราวทำให้คนเห็นไปว่า สุนัขไทยนั้นดื้อเกเร ไม่อยู่ในโอวาทเชื่อฟังส่วนสุนัขฝรั่งนั้นส่วนมากเป็นสุนัขพันธ์ทองจึงเป็นลูกสุนัขตลอดชาติ ทำให้คนเห็นว่าน่ารัก ว่านอนสอนง่าย จงรักภักดีต่อเจ้า ติดสอยห้อยตามอยู่ตลอด ใครเคยเลี้ยงสุนัขไทยจะต้องรู้ว่าสุนัขไทยนั้นมักจะไม่ค่อยติมตามเจ้าของ หรือติดบ้าน แต่มักจะเที่ยวเตร่นอกบ้านเป็นประจำ ลักษณะนี้เป็นลักษณะของสุนัขป่าที่มีอิสรภาพ เป็นผู้ใหญรับผิดชอบตัวของตัวเอง ไม่เหมือนสุนัขฝรั่งที่ขาดความรับผิดชอบ จะไปไหนก็ต้องตามเจ้าของเหมือนลูกสุนัขตามแม่ ไม่กล้าไปไหนโดยตัวเอง สุนัขไทยที่ พูดดังนี้หมายถึง สุนัขไทยแท้ที่สุนัขไม่เป็นพันธ์ทาง จะหาดูได้นอกกรุงเทพมหานคร
แหล่งที่มา http:www.geocities.com/kkob_w/page1.html
