เนื่องจากสภาพแวดล้อมทางสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป ประกอบกับ กิจกรรมการดำเนินชีวิตที่มีการแข่งขันกันมากขึ้น ทำให้พ่อแม่ยุคใหม่ไม่ค่อยมี เวลาที่จะเลี้ยงดูลูกของตนเองได้อย่างเต็มที่เหมือนเมื่อก่อน และพ่อแม่ทุกวันนี้ มักบ่นว่า “เด็กสมัยนี้เลี้ยงยากจังเลย ไม่เหมือนสมัยก่อน” แต่การเลี้ยงลูกคือ หน้าที่ของพ่อแม่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ คุณลองมาฟังเสียงสะท้อนของเด็กๆดูว่าสิ่ง ที่คุณหยิบยื่นให้เขาเป็นสิ่งที่ลูกของคุณต้องการหรือไม่หรือเพียงว่าสิ่งที่คุณทำ เป็นสิ่งที่คุณตอบสนองความต้องการของตัวคุณเอง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">-----------------------------------------------</p><p>หมายเหตุ รวบรวมมาจากคำพูดและความรู้สึกที่ลูกศิษย์ตัวน้อยสะท้อนออกมาขณะทำการฝึกกับ</p><p> ผู้บำบัดร่วมกับประสบการณ์ที่ผู้บำบัดได้เรียนรู้มา </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">-----------------------------------------------</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>อดทน ใจเย็น สม่ำเสมอ ต่อเนื่อง ในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตและการปรับพฤติกรรมลูก <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style="width: 578px; height: 185px"><tbody>
|
พิมพ์จะออกมาสวยงามต้องมีต้นแบบที่ดี ลูกจะเป็นอย่างไรขึ้นอยู่กับสิ่งที่พ่อแม่แสดงหรือทำให้ลูกเห็นเพราะธรรมชาติของเด็ก เด็กมักจะดูพ่อแม่เป็นต้นแบบในการทำกิจกรรมต่างๆ
ทุกคนมีศักยภาพในตัวเองที่จะเรียนรู้ทักษะต่างๆเพียงแต่ว่าคุณเคยให้โอกาสเขาหรือตัวคุณเองในการเรียนรู้ทักษะใหม่ๆหรือไม่ สิ่งที่อยากขอคือโอกาส ไม่มีสิ่งไหนมีค่าเท่ากับการได้รับโอกาสในการเรียนรู้สิ่งต่างๆด้วยตนเอง
คนเราจะรู้จักคุณค่าของคนอื่นได้อย่างไร ถ้าเรายังมองไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง ลูกของคุณก็เช่นกัน คุณอยากให้เขาเติบโตเป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตัวเอง เป็นคนที่มองเห็นคุณค่าในตัวเอง คุณก็ต้องเปิดโอกาสให้เขาได้ทำงานที่ประสบความสำเร็จด้วยตัวของเขาเองบ้าง ถึงแม้ว่าทำเสร็จแล้วอาจจะดูไม่สวยหรือไม่เข้าท่าในความคิดของคุณ ก็อย่าเพิ่งไปตำหนิเขาแต่ควรชมในความพยายามของเขาที่พยายามทำให้สำเร็จ ส่วนรายละเอียดหรือข้อบกพร่องต่างๆเราค่อยชี้แนะให้ลูกเห็นและร่วมกันคิดหาวิธีแก้ไขว่าคราวหน้าลูกจะทำอย่างไรดีเพื่อให้งานออกมาดูดีและสวยกว่านี้
คนทุกคนอยากแสดงศักยภาพในตัวเองให้คนอื่นเห็นว่าเรามีความสามารถ ลูกของคุณเองก็เช่นกัน อยากแสดงว่าตนเองทำนี่ได้นะ ทำอันโน้นก็ได้ แต่ส่วนใหญ่พ่อแม่ไม่ค่อยเปิดโอกาสให้เขาได้ทำอะไรด้วยตัวของเขาเองเลย ลูกต้องทำตามอย่างที่พ่อแม่เห็นว่าถูกต้อง ลูกต้องทำตามแบบที่พ่อแม่มองว่าดี | |
</tbody></table></span></span></span></strong>เปิดโอกาสให้ลูกได้เรียนรู้สักนิด แม้จะเป็นสิ่งที่คุณมองว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่เข้าท่า คุณจะพูดจะบอกอย่างไรลูกก็ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรคุณถึงห้าม แต่ถ้าเขาได้มีประสบการณ์กับตัวเขาเอง เขาจะรู้แล้วว่าเพราะอะไรคุณถึงห้ามเขา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>
คุณเคยถามถึงความต้องการที่แท้จริงของลูกคุณหรือไม่ว่าสิ่งที่เขาต้องการคืออะไร
สิ่งที่คุณคิดว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องในสายตาคุณ อาจจะเป็นสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของลูก ก่อนที่คุณจะตำหนิหรือว่าลูก โปรดฟังเหตุผลของลูกก่อนว่าเพราะอะไรลูกถึงคิดหรือทำเช่นนี้ ซึ่งจะทำให้คุณเข้าใจลูกของคุณดีขึ้น เพราะว่าคนรามีความคิดที่แตกต่างกัน
<p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>
คุณเคยฟังความคิดหรือคำพูดของลูกคุณหรือไม่ คุณเคยยอมรับข้อคิดเห็นของลูกคุณหรือไม่ ถ้าคุณยังไม่เคยคุณลองทำดูซิคะ คุณจะรู้ว่าลูกของคุณมีความคิดที่ดีๆอีกมากมายที่คุณคาดไม่ถึงว่าลูกของคนจะคิดได้
<p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">อย่าฝึกให้ลูกได้อะไรที่อยากได้มาง่ายๆเพราะลูกจะไม่เห็นคุณค่าของสิ่งนั้น แต่คุณควรนำสิ่งที่ลูกอยากได้มาวางเป็นเงื่อนไข ซึ่งจะทำให้ลูกเห็นคุณค่าของสิ่งของที่ได้มา และฝึกการรอคอยว่าสิ่งที่อยากได้ ไม่ใช่อยากได้อะไรก็ได้มาเลย แต่ลูกจะได้ ลูกต้องรู้จักหา รู้จักปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ลูกต้องการ และลูกก็จะเห็นคุณค่าของของที่ได้มาและรู้จักทะนุถนอมและรักษาสิ่งที่ลูกได้มา</p>
อย่ากลัวว่าลูกจะไม่รัก โดยการที่คุณไม่กล้าที่จะดุหรือลงโทษในสิ่งที่ลูกทำไม่ถูกต้อง ถ้าคุณรักลูกจริงคุณก็ต้องกล้าที่จะให้ลูกเรียนรู้จากสิ่งที่ลูกทำผิดพลาด เพราะในโลกของความเป็นจริงน้องต้องพบเจออยู่แล้ว ถ้าคุณไม่เตรียมความพร้อมให้ลูกตั้งแต่ตอนนี้ ลูกของคุณก็จะพลาดโอกาสในการเรียนรู้ชีวิต
</span></strong></font></span></strong><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">พฤติกรรมบางอย่างที่ลูกแสดงออกมาในวัยนี้บางอย่างคุณมองว่าน่ารัก และคุณเคยคิดไหมว่าถ้าลูกยังมีพฤติกรรมนี้อยู่ โตขึ้นเขาจะเป็นอย่างไร </p>
พ่อแม่ทุกคนย่อมรักลูก แต่การรักลูกที่ถูต้องไม่ใช่ดูแลและทะนุถนอมหรือปกป้องจนเกินไป ไม่กล้าให้เขาล้ม ไม่กล้าให้เขาเจ็บ และเขาจะเติบโตอย่างเข้มแข็งและอยู่ในสังคมได้อย่างไร <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">พ่อแม่มักจะมองข้ามสิ่งที่เป็นความรู้สึก แต่พ่อแม่มักจะมองหาสิ่งของที่เป็นวัตถุมาตอบสนองลูกมากกว่าความรู้สึกหรือเวลาที่พ่อแม่จะมีให้</p>
ลูกต้องการอยู่กับพ่อแม่มากกว่าอยู่กับของเล่นที่ไฮเทค นั่นเป็นความสุขชั่วคราวแต่ความสุขที่แท้จริงคือการได้รับความรัก การได้ทำกิจกรรมร่วมกันกับพ่อแม่ แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม</span></strong> <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" align="left"><tbody>
สิ่งที่ลูกต้องการคือการที่ลูกได้อยู่กับพ่อแม่ ไม่ใช่อยู่กับพี่เลี้ยงหรือของเล่นที่พ่อแม่หยิบยื่นให้ ขอเวลาวันละนิดเพื่อความสุขทางใจของลูกคุณเอง
ไม่มีความรัก ความสุขไหน สุขใจเท่ากับการได้รับอ้อมกอดที่อบอุ่นจากพ่อแม่ แค่วันละครั้งก็สุขใจมากแล้วสำหรับลูกคุณ
ไม่มีของเล่นชิ้นไหนที่เล่นและสนุกเท่ากับการได้เล่นกับพ่อแม่ ไม่มีของเล่นชิ้นไหนที่มีค่าเท่ากับการได้มีเวลาทำกิจกรรมร่วมกันอีกแล้ว ลูกต้องการเวลาวันละนิดในการเล่นและทำกิจกรรมร่วมกันกับพ่อแม่ ถึงแม้จะดูน้อยนิดสำหรับผู้ใหญ่ แต่สำหรับเด็กมันเป็นช่วงเวลาที่มีค่าและสำคัญต่อพัฒนาการทางด้านอารมณ์ สังคม และกิจกรรมการดำรงชีวิต
การที่เด็กจะมีความสัมพันธ์กับคนอื่นได้ดี เด็กต้องเรียนรู้การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนในครอบครัวก่อน เพราะสังคมแห่งแรกสำหรับเด็กคือครอบครัว
</tbody></table></span></span></strong>