สนทนากับอาจารย์และนศ.ป.โท จากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง...ประเด็นของสองสาขาวิชาชีพจึงเกิดขึ้นเพื่อสร้างงานวิจัยในเด็ก ADHD

เครือข่ายระหว่างอาจารย์มหาวิทยาลัยและสหวิชาชีพมีมุมมองที่น่าสนใจครับ

อาจารย์ทางสถาปัตย์ขอนัดพูดคุยกับอาจารย์ทางกิจกรรมบำบัด โดยผมขอเป็นผู้ประสานงานและสังเกตการณ์ว่าทิศทางของงานวิจัยระหว่างสองสาขาวิชาชีพน่าจะเป็นเช่นไร

เนื่องจากอาจารย์สถาปัตย์ดูแลวิทยานิพนธ์ของนศ.ป.โท ที่สนใจออกแบบและสร้างเครื่องมือเพื่อช่วยเด็ก ADHD แต่ไม่แน่ใจว่าธรรมชาติและระดับปัญหาและความสามารถในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตเป็นอย่างไร ผมจึงนัดอาจารย์ท่านหนึ่งของสาขาวิชากิจกรรมบำบัด คณะกายภาพบำบัดฯ ม.มหิดล มาให้คำปรึกษาและนัดสังเกตกรณีศึกษา

ประเด็นของกลุ่มผู้มีความรู้พยายามเสวนาในกลุ่มที่สนใจเหมือนกันคือ เด็ก ADHD แต่แนวคิดเกี่ยวกับเครื่องมือมีมุมมองเชื่อมโยงและแตกต่างกันดังนี้

  • นักกิจกรรมบำบัดใช้เครื่องมือเป็นส่วนหนึ่งของสื่อการรักษาเพื่อการประเมิน การรักษาด้วยกิจกรรม และการดัดแปรสิ่งแวดล้อมเพื่อการดำเนินชีวิต แต่สถาปนิกสามารถให้คำปรึกษาเรื่องการออกแบบและสร้างเครื่องมือในจุดประสงค์หนึ่งๆ และเป็นครั้งแรกที่เริ่มสนใจในกลุ่มเด็ก ADHD
  • นักกิจกรรมบำบัดเรียนรู้เกี่ยวกับการออกแบบและสร้างเครื่องมือเบื้องต้นแก่ผู้ที่ความบกพร่องในการทำกิจวัตรประจำวัน เช่น ช้อมเสริมด้าม ฟองน้ำถูหลังด้ามยาว ที่จับดินสอ เป็นต้น และบางครั้งต้องปรึกษาทีม Assistive Technology ด้านความรู้ทางเทคโนโลยีขั้นสูงในการสร้างเครื่องมือที่มีประโยชน์มากขึ้น เช่น เครื่องช่วยอ่านหนังสือ เครื่องอำนวยความสะดวกในการซื้อของ เป็นต้น
  • อ. กิจกรรมบำบัดกำลังวิจัยพัฒนาเครื่องมือประเมินความสามารถในการเรียนรู้ของเด็ก ADHD โดยเน้นโมเดล ICF ของ WHO และมีเหตุผลที่ต้องการเลือกองค์ประกอบที่สำคัญและน่าจะพัฒนาความสามารถให้เด็กกลุ่มนี้เรียนในโรงเรียนอย่างมีความสุข ขณะที่ อ. สถาปนิกพยายามที่จะสร้างเครื่องมือที่น่าจะแก้ไขปัญหาที่สำคัญในเด็กกลุ่มนี้ แต่เมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของปัญหาที่ส่งผลต่อการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตในเด็กกลุ่มนี้ ปัญหาที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงในเด็กแต่ละคน ทำให้เราไม่สามารถสร้างเครื่องมือที่เฉพาะเจาะจงกับปัญหาใดๆได้ ผมจึงเสนอว่าน่าจะพัฒนาเครื่องมือที่เป็นกลางและสามารถประยุกต์ใช้ในเด็ก ADHD ส่วนใหญ่ โดยเน้นพัฒนาความสามารถของเด็กมากกว่ามุ่งแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อน
  • สถาปนิกพยายามศึกษารูปแบบและโมเดลของการใช้กิจกรรมการดำเนินชีวิตมาบำบัดรักษาจากนักกิจกรรมบำบัด ทำให้มองเห็นภาพกว้างและลึกถึงความจำเป็นและกระบวนการของงานวิจัยที่น่าจะพัฒนาเครื่องมือหรืออุปกรณ์ช่วยที่เหมาะสมกับความต้องการของเด็ก ADHD ต่อไป