บันทึกนี้เป็นตัวอย่างเบาะๆ ค่อนข้างไร้สาระไปมาก แต่ก็ถ่ายทอดมาจากเรื่องราวชีวิต บรรยากาศที่เกิดขึ้นจริง

วันนี้ครึ่งวันเช้างานเยอะมากมาตลอดไม่ขาดสาย เพราะโดยทั่วไปช่วง 11 โมงกว่า ๆ งานจะเริ่ม X Y Z แล้ว(สำนวนพี่ผอบ) จริง ๆ แล้วบรรยากาศก็เหมือนตลาดจริงนั่นแหละ เช้า ๆ จ๊กแจ๊ก จอแจ เสียงเครื่องพิมพ์ เครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติหลาย ๆ เครื่องเสียงวิทยุ โดยเฉพาะเสียงพวกเราทะเลาะ เอ๊ย ! คุยกัน พอสาย ๆ ก็ X Y Z ..ทั้งคนทั้งงาน เพราะเริ่มจะหมดแรงซาลาเปา ข้าวเหนียว ตอนเช้า ไอ้เรื่องทำไปคุยไป หรือบ่นไปเป็นกันทุกคนมากบ้างน้อยบ้างเป็นวัน ๆ ขึ้นอยู่กับอารมณ์และการนอนหลับพักผ่อนว่าเพียงพอรึเปล่า เพราะบางคน บางวัน ต้องอยู่บุญ (เวร)

  <blockquote><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พวกเราส่วนใหญ่จะทำงานกันแบบเร่งรีบ ตามสำนวน ทำงานเหมือนควายยิก (ยิกแปลว่าไล่ จริง ๆ แล้วใช้กับการเดิน แต่เราเอามาเปรียบกับการทำงานประมาณทำงานเร็วเหมือนวิ่งหนีควายประมาณนั้น) สุดท้ายก็ไปกองเป็นคอขวดอยู่ที่เครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติอยู่ดีแหละ จริง ๆ แล้วถึงจะรีบหรือไม่รีบ เวลาในการรายงานผลไม่เปลี่ยนแปลงและแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ นายดำจึงพยายามย้ำเสมอว่าช้า ๆ ไม่ต้องรีบ (บวกความถูกต้อง) และพูดต่อไปอีกว่าคนทำงานเร่งรีบ เป็นคนใจง่าย  ประมาณว่ามีโอกาสเป็นโรคหัวใจได้ง่าย เราจึงลดความเร็วลง ทำงานช้าขึ้น ถ้าเผลอเมื่อไรก็ใจง่าย (ทำงานเร็ว) อีกแล้ว แต่…อย่างไรก็ตามคนที่มาทำงานรับเวรเที่ยงแม้จะบอกว่า เหลือ ๆ (งาน) ไว้บ้างก็ได้ ไม่ต้องรีบ แต่น้ำใสใจจริงแล้วก็อยากให้งานมันหมดไม่เหลือหรอกน๊ะ แบบว่า…กัดฟันพูดสุด ๆ </p></blockquote>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เดิมทีพี่พินิจ นายดำ พี่ญาบุญเลิศ ซึ่งมีตำแหน่งเป็นพนักงานวิทยาศาตร์การแพทย์ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อตำแหน่งใหม่ เป็น ผู้ปฏิบัติงานวิทยาศาสตร์การแพทย์ ถ้าเป็นนายดำกับพี่พินิจเราก็เชื่อว่าเป็นผู้ปฏิบัติงานจริง เพราะเป็นเพศชาย แต่อย่างพี่ญา (บุญเลิศ) ต้องเปลี่ยนเป็น เมียปฏิบัติงานวิทยาศาสตร์การแพทย์สิถึงจะถูก ส่วนตำแหน่งพวกเรานักเทคนิคการแพทย์บ่อยครั้งที่ถูกลดเป็นตำแหน่งนักวิทย์ หรือให้ถูกก็คือนักวิด (น้ำ) อยู่บ่อย ๆ เพราะความที่ลืมเปิดน้ำทิ้งไว้ หรือระบบการตัดน้ำแบบอัตโนมัติไม่ทำงาน แอร์รั่วน้ำแอร์หยด ฯ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><blockquote> วันหนึ่ง ๆ เรามีเรื่องได้หยอก ได้คุย ได้ทะเลาะ กันทุกวี่ทุกวัน แต่ก็จบกันไปเป็นวัน ๆ อย่างไรก็ตามพวกเราก็มีความเกรงใจสูงน๊ะ เพราะเรามีคุณสมบัติเป็นคนดี (ผู้ดี) อันนี้พี่พินิจบอก (เอ๊ะ ! เกี่ยวกันมั๊ย) เพราะเรื่องอะไร ๆ ก็ตามเราจะพยายามช่วยตัวเองก่อนเสมอ ถ้าไม่จำเป็นสุด ๆ จะไม่รบกวนกันเป็นอันขาด  เชื่อเถอะ </blockquote><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บันทึกนี้เป็นตัวอย่างเบาะๆ ค่อนข้างไร้สาระไปมาก แต่ก็ถ่ายทอดมาจากเรื่องราวชีวิต บรรยากาศที่เกิดขึ้นจริง เป็นประจำที่ควบคู่ไปกับการทำงานประจำ ของคนห้องเค็ม </p>