หน่วยกฎหมาย มหาวิทยาลัยนเรศวร  ได้จัด อบรมความรู้ด้านกฎหมาย เกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่  เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2549  จากการเข้าอบรมแล้ว  ขอสรุปสาระสำคัญที่มาฝากสำหรับผู้ที่สนใจค่ะ

พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่  พ.ศ. 2539  (มี 15 มkตรา) บังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน เป็นด้นมา   เหตุผลในการตรา พ.ร.บ.   

1.การใช้หลักเกณฑ์ใน ป.พ.พ. (หลักประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งเป็น กฎหมายเดิมที่ใช้พิจารณากรณีเจ้าหน้าที่กระทำความผิด)  มุ่งได้เงินครบโดยไม่คำนึงถึงความเป็นธรรมและบั่นทอนขวัญกำลังใจ    2.เจ้าหน้าที่ที่อาจจะกระทำโดยไม่ตั้งใจหรือผิดพลาดเพียงเล็กน้อย   3.หลักเรื่องลูกหนี้ร่วมทำให้ต้องรับผิดในการกระทำของเจ้าหน้าที่อื่นด้วย  4.เจ้าหน้าที่ไม่กล้าตัดสินในเพราะเกรงความรับผิด 5. มีวิธีการบริหารงานบุคคลและวินัยควบคุมอยู่แล้ว 

ซึ่ง  พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดนี้  จะคุ้มครองเจ้าหน้าที่ให้มากกว่าเดิม แต่ไม่ทุกกรณี  กรณีเกิดความเสียหายจากเจ้าหน้าที่  ในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่  หากเป็นความผิดไม่จงใจ /ประมาทธรรมดา  ผู้เสียหายจะต้องฟ้องร้องหน่วยงานให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน  แต่หากเจ้าหน้ากระทำผิดโดยจงใจ/ประมาทร้ายแรง  เจ้าหน้าที่ผู้นั้นต้องรับผิดบางส่วน หรือ เต็มจำนวน (ไม่ใช้หลักลูกหนี้ร่วม)

การฟ้องร้อง    คดีละเมิดที่อยู่ในอำนาจศาลปกครอง  มี 2 ประเภท           1.ละเมิดเกี่ยวกับเรื่องการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ 2. การปฏิบัติหน้าที่ใน 4 กรณี  ดังนี้

2.1 การใช้อำนาจตามกฏหมาย  2.2  กฏ คำสั่งทางปกครองหรือคำสั่งอื่น  2.3  ละเลยต่อหน้าที่ที่กฏหมายกำหนด  2.4  ปฏิบัติหน้าที่ล่าช้า  *หากเป็นการกระทำผิดที่เข้าเกณฑ์ 2 ประเภทนี้  ให้ฟ้องที่ศาลปกครอง แต่หากไม่เข้าเกณฑ์  จะต้องฟ้องที่ศาลยุติธรรม*

และการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย จะต้องฟ้องกับหน่วยงานที่เป็นนิติบุคคล  และก็เพิ่งทราบจากที่อบรมว่าคณะไม่เป็นหน่วยงานที่เป็นนิติบุคคล เพราะฉะนั้น ถ้าเกิดการฟ้องร้องขึ้นต้องฟ้องมหาวิทยาลัย      โรงพยาบาลก็ไม่ใช่หน่วยงานที่เป็นนิติบุคคล เวลาฟ้องร้องจึงต้องฟ้องร้องที่กระทรวงสาธารณสุข ตามข่าวที่เห็นกันอยู่บ่อยๆ ในทีวี

รู้สึกว่าจะเป็นเนื้อหาที่ยาวสักหน่อยแต่ที่จริงมีเยอะกว่านี้นะคะ  ว่าจะยกตัวอย่างเหตุการณ์ประกอบด้วย  กลัวว่าคนอ่านจะเบื่อซะก่อน  เอาไว้เรื่องต่อไป  จะยกตัวอย่างให้เห็นพอนึกภาพออกนะคะ