ปูทะเล

ชั่วขณะจิตนั้นเอง ใจผมหวนกลับไปเห็นภาพเมื่อผมอายุราว 10 ขวบคุยกับแม่ของผม ว่าผมอยากกินปูทะเลผัดน้ำพริกเผา แม่ผมพยายามบอกว่ามันยังเป็นๆอยู่นะลูก กินปูม้าก็ได้ ผมไม่ยอม ผมจะกินปูทะเลให้ได้ ผมจะเป็นคนทำให้มันตายเอง

     คืนหนึ่งเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ผมเกิดอาการไข้หนาวสั่น สั่นจนกรามกระทบกันแบบไม่สามารถควบคุมบังคับได้ ใจก็ไม่ได้คิดว่าเป็นอะไรมากมายเพราะปรกติสุขภาพก็แข็งแรงดี ออกกำลังกายเป็นประจำ กินอาหารก็ค่อนข้างระวังอยู่เสมอนะครับ แต่อาการดังกล่าวกลับเป็นมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ บางวันไข้สูงถึง 40 องศา ต้องกินยาลดไข้วันละหลายเม็ด ปวดหัวแบบรำคาญใจเป็นตลอดเวลา ผมปรึกษาเพื่อนหมอสองสามคนแต่ละคนก็ให้ความกรุณาผมอย่างดียิ่ง ผมต้องเจาะเลือดตรวจหลายอย่าง เอ็กซเรย์ปอด ฉีดยา กินยาหลายขนาน ก็ยังหาสาเหตุไม่พบว่าผมเป็นอะไรกันแน่ อาการผมยังเป็นเช่นเดิมคือ ไข้หนาวสั่นวันละอย่างน้อยสามเวลา แล้วก็ปวดหัวทุกครั้งที่มีไข้  ช่วงสองทุ่มเป็นช่วงทรมานที่สุดครับหนาวสั่นเหมือนนอนบนรถไฟเขย่าไปทั้งตัว

     อาการยังคงเป็นเช่นนี้ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ถึงไม่เลวลงมากแต่ก็ไม่ดีขึ้น ที่สำคัญคือผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร? แล้วคืนหนึ่งผมได้รับโทรศัพท์จากหมอสุนีเพื่อนรุ่นน้อง ถามไถ่อาการว่าเป็นอย่างไรบ้าง ผมก็เล่าไปตามที่ผมเป็น มันไม่ได้มีอาการอะไรมากกว่าไข้หนาวสั่น ปวดหัวเลยครับ สุนีแนะนำว่ายังงัยพี่ก็น่าจะไปทำ อัลตร้าซาวน์ดูในท้องหน่อยเผื่อจะพบสาเหตุถึงจะไม่ปวดท้องก็น่าจะทำดู ผมเห็นด้วยเพราะคิดไม่ออกแล้วว่าจะเป็นอะไรได้ 

     ผมได้รับการตรวจอวัยวะในท้องโดยเครื่องอัลตร้าซาวด์เมื่อวันที่ 25 มค 51 โดยความกรุณาของคุณหมอศุภร เจียรพีรพงศ์ ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้นะครับ ระหว่างนอนหงายเปิดพุงให้คุณหมอศุภร ตรวจหาความผิดปรกติในช่องท้อง ผมก็นอนภาวนาในใจว่าขอให้พบสาเหตุที่เถอะจะได้รักษาให้ตรงไม่กลัวหรอกครับว่าจะเจออะไร แล้วในที่สุดคำภาวนาของผมก็เป็นผล

     ผมมีฝีในตับขนาด 6-7 ซม. ซึ่งเป็นสาเหตุของไข้หนาวสั่นมา 10 กว่าวัน ขั้นต่อไปที่ต้องทำคือ ใช้เข็มเจาะเอาหนองออกโดยใช้เครื่องอัลตร้าซาวด์นี่แหละครับเป็นตัวนำทางไม่ให้เข็มไปผิดทิศผิดทาง หมอศุภรโทรตามหมอสุนีเพื่อมาดูภาพฝีของผม ซักสิบนาที หมอสุนีก็มาถึงห้องอัลตร้าซาวด์ พร้อมโทรหา หมอแดง (หมออรวรรณ) มือโปรเจาะตับ ของโรงพยาบาลพุทธฯ พอหมอแดงมาถึงก็เตรียมอุปกรณ์ในการเจาะ ทายาปูผ้าหน้าท้องผม ตำแหน่งที่เข็มควรจะแทงลงไปคือบริเวณต่ำกว่าลิ้นปี่ซัก 1 นิ้วเห็นจะได้ครับ หมอแดงฉีดยาชาให้ผมจนไม่ค่อยรู้สึกเจ็บเท่าไร มีแต่ตึงๆแน่นๆ ผมต้องหายใจเข้าลึกมากๆแล้วก็กลั้นใจไว้เท่าที่จะทำได้ขณะที่หมอแดงแทงเข็มผ่านผิวหนังไปสู่ตำแหน่งของฝีในตับ หมอแดงดูดหนองจากฝีในตับผมครั้งแล้วครั้งเล่า ชั่วขณะจิตนั้นเอง ใจผมหวนกลับไปเห็นภาพเมื่อผมอายุราว 10 ขวบคุยกับแม่ของผม ว่าผมอยากกินปูทะเลผัดน้ำพริกเผา แม่ผมพยายามบอกว่ามันยังเป็นๆอยู่นะลูก กินปูม้าก็ได้ ผมไม่ยอม ผมจะกินปูทะเลให้ได้ ผมจะเป็นคนทำให้มันตายเอง ผมเห็นภาพตัวผมเอาเหล็กแหลมแทงลิ้นปี่ปูทะเล ขณะที่ลิ้นปี่ผมเองกำลังโดนเหล็กแหลมแทงอยู่เช่นเดียวกัน  ผมเล่าเรื่องนี้ไม่ใช่เพราะงมงายอยากโทษเวรกรรมที่ทำให้ผมเป็นเช่นนี้ แต่เรื่องนี้ก็สอนผมว่าต่อไปนี้ผมจะไม่ทำร้ายชีวิตใครอีกแล้วไม่ว่าเรื่อง "กรรม" นี่จะเป็นจริงหรือไม่ก็ตาม ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่เป็นห่วงนะครับ ตอนนี้ผมสบายดีแล้ว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Beautiful mind



ความเห็น (10)

สวัสดีค่ะ

  • ครูอ้อยขออนุญาตแลกเปลี่ยนด้วยนะคะ
  • เมื่อครั้งที่ครูอ้อยอยู่ที่ต่างจังหวัด  ที่บ้านจะเลี้ยงไก่งวง
  • ไก่งวงมันดื้อมาก  พอค่ำลงมัน..ไม่ยอมเข้าที่นอน  ครูอ้อยก็กลัวใครเขาจะมาจับมันไป
  • ครูอ้อยโกรธมันที่มันหนีไปมา  ไม่ยอมเข้านอน  จึงเอาก้อนอิฐหักๆที่เขากำลังต่อเติมบ้าน  เขวี้ยงไปแรงๆ  ไม่ได้ตั้งใจให้ถูกเขาหรอกค่ะ
  • แต่บังเอิญ..ก้อนอิฐมันกระเด็นไปถูกเจ้าไก่งวงตัวนั้น  เดินกระเผลกๆๆๆ
  • ครูอ้อยต้องหา ตะไคร้  ห่อหุ้ม  ขามัน  กว่าจะเสร็จก็ดึกน่ะค่ะ
  • เมื่อครูอ้อยได้ย้ายกลับเข้ามาสอน ใน กทม.  ครูอ้อยต้องลงเรือ เดินทางกลับบ้าน เช้าและเย็น เที่ยวละ 45 นาที  ความที่เป็นคนตัวใหญ่  ต้องนั่งในที่จำกัด  ครูอ้อยจึงมีอาการ  เจ็บที่โคนขาข้างขวา  เจ็บอยู่นาน  จนสุดท้าย เดินไม่ได้เลยค่ะ
  • ไปหาหมอ รักษา นานพอสมควร  ขาดโรงเรียน ไม่ได้ไปสอนนักเรียน  จนกระทั่งมานึกออกว่า...ครูอ้อยเคยทำให้  ขาข้างขวาของเจ้าไก่งวง มันเจ็บนี่เองค่ะ

ตอนนี้ หายแล้วค่ะ

ขอบคุณค่ะ

st
IP: xxx.26.206.150
เขียนเมื่อ 

ขอให้อาจารย์ สุขภาพแข็งแรง เร็วๆนะคะ

ลูกสาวสุดสวาท
IP: xxx.121.114.247
เขียนเมื่อ 

หายเร็วๆนะพ่อ แล้วมาคุยกะโยโกะ เซนเซย์ ช่วยชีวิตหนูด้วย ฮือๆๆๆ

อีกไม่นานก็สอบเสร็จแระ เดี๋ยวหนูกลับไปหานะ ^-^

เขียนเมื่อ 
ดีใจจังหัวหน้าสบายดีแล้ว มีเรื่องเล่าแลกเปลี่ยนด้วยค่ะ ตอนทำงานอยู่ออร์โธปิดิกมีคนไข้กระดูกคอหักเล่าให้ฟังว่าเขาเคยลักวัวชาวบ้านไปมัดไว้กลางนา อากาศร้อนมาก วัวหิวน้ำร้องเสียงดังตลอดเวลา ดิ้นด้วยจนเชือกที่มัดไว้รัดคอแน่นมากจนคอหัก เขาเล่าต่อว่ารู้แล้วว่าคอหักมันทรมานมาก เวลาเขาหิวน้ำก็กินเองไม่ได้เช่นกัน ยังให้กำลังใจเขาว่า ต้องอดทนนะ สิ่งเราต้องเชื่อคือกรรมมีจริง  แต่ทำดีต้องดีขึ้นค่ะ

ดีใจที่หายดีแล้ว 

ตกลงที่ถนอมตัวไม่กินปู  เพราะรำลึกถึงปูที่เล่านี่หรือ  ขี้เกียจแกะเปลือกเองจ๊ะ  

ยังไงก็ถนอมตัวนะน้องรัก

การเชื่อเรื่องกรรมไม่ใช่เรื่องงมงายนะ  ถ้าเข้าใจหลักพุทธศาสนา

แม้แต่เรื่อง ชาติ ภพ ก็อยู่ในโลกนี้แหละ ไม่ได้อยู่ไกลหรอก

สกาวเดือน นำแสงกุล
IP: xxx.26.86.224
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

        ขอให้พี่หายเร็วๆ นะคะ

       กรรมยอมให้ผลแห่งกรรม แต่ถ้าเข้าใจและยอมรับ ก็ไม่ทุกข์ค่ะ

       ฝนเคยจัดอบรมมีคุณยายคนหนึ่งปวดเข่ามานาน ขณะนั่งสมาธิและร่วมกิจกรรม คุณยายมีนิมิตรในใจว่าหักคอปลาดุก แล้วก็รู้สึก อ๋อ! เป็นเพราะเหตุนี้เอง จากนั้นคุณยายก็ไม่ปวดเข่าอีกเลย เข้าใจมากๆ               

        ขอให้เราทำกรรมที่ดีต่อๆ ไปนะจ๊ะ แล้วอย่าตั้งคำถามกับสิ่งที่ต้องเกิดขึ้น ขอบุญและความดีอยู่กับทุกคน

                                        

เขียนเมื่อ 
  • เพิ่งรู้ข่าว ไม่ได้มาเยี่ยมพี่เลย ทราบว่าสบายดีแล้วก็พลอยดีใจด้วยครับ
  • เป็นAmaebic หรือว่าPyogenic LA.ครับ แปลกดีที่พี่เป็น
  • รักษาสุขภาพนะครับพี่
เจี๊ยบ(ยุคลธร)
IP: xxx.7.147.75
เขียนเมื่อ 
เป็นกำลังใจให้คะ ขอให้อาจารย์หายป่วยไวๆ
 ลป คะ ! ได้อ่านบันทึก ลป แล้วก็สะท้อนใจ  ขอให้ ลป หายเร็วๆกลับมามีสุขภาพดีทั้งกายและใจนะคะ
ตาจ๋อ
IP: xxx.24.173.138
เขียนเมื่อ 

ขอให้หายป่วยไวๆ นะก๊ะ ...... GET WELL SOON!... ja

แม้ไม่ได้อยู่ใกล้  แต่ก็คอยส่งกำลังใจไปให้เสมอจ้า