ครูที่ดี เก่งที่สุด

 ความสุขวันสุข(ศุกร์)25/1/51..........ครูที่ดี เก่งที่สุด


ครูที่ดี เก่งที่สุด...ใครเอ่ยคือครูที่ดีที่สุด เก่งที่สุดของเรา

ลองนึก ลองคิดดูสิคะ
ครูที่ดุ พร่ำสอนเราในวัยเด็ก จำได้ว่าแม้จะเป็นเด็กเรียบร้อย(เคยได้รับโล่ห์เด็กดี) แม้จะเป็นเด็กเรียน(พอ)ดีใช้ได้...ก็มิวายโดนมาแล้ว สันไม้บรรทัดตีที่กลางฝ่ามือ...เจ็บ จำ ไม่ลืม
ครูที่มีรางวัล สิ่งละอันพันละน้อย ดินสอ ไม้บรรทัด สมุดโน้ตเล่มเล็ก ๆ น่ารัก มาแจกเด็ก ๆ เป็นรางวัลการทำความดี
ครูที่เขียนไดอารี่..ข้อเตือนใจให้เด็กในห้อง ชั้นเรียนที่ตัวเองดูแล เป็นส.ค.ส. เตือนใจ

และครู..ท่านหนึ่ง...ที่กรุณาออกเงินค่าชมภาพยนต์แก่เรา เมาคลีลูกหมาป่า
เหตุเพราะว่า เราไม่มีเงินสำหรับเรื่องแบบนี้

รำลึกถึงคุณครู...ค่ะ


 


ความสุข ความทุกข์

ความสุขและความทุกข์ คือครูของเราด้วย
ความสุขคือคุณครูใจดี ปลอบโยน ให้รางวัล กำลังใจ เมื่อเราทำดี
ความสุขเป็น"น้ำทิพย์"ชโลมจิตใจแก่เรา

ความทุกข์คือคุณครูภาคดุ ภาคโหดร้าย เคี่ยวกรำ เคี่ยวเข็ญให้เราต้องฝึกปรือ ยืนหยัดจิตใจ ความรู้สึกนึกคิดของเราให้ได้ เอาตัวรอดให้ได้ ผ่านพ้นผองภัย พิษร้ายจากเชื้อโรคแห่งมโนสำนึก

แต่ครูที่เก่งที่สุด ที่ดีที่สุด ไม่น่าจะแค่ ปลอบ ดุ หรือ บ่ม เราเท่านั้น

ครูที่เก่ง ที่ดีที่สุด น่าจะ คือ..ครูที่นำทาง โอบเอื้อ พาเราก้าวล่วง...ทั้งสองทาง สองอารมณ์ที่สุดขั้ว
ครูที่เก่งที่สุด ที่ดีที่สุด สามารถประคับประคองเราดำเนินชีวิต ครองความนึกคิด ตริตรองด้วยเหตุผล ใช้สมองเหนือหัวใจ..ที่ถูกน่าจะใช้คำว่า..จิตวิญญาณ จูงเราเข้าสู่ทางสายกลาง

ไม่สุขมาก
ไม่ทุกข์มาก

ครูที่เก่งและดีที่สุด....คือ การปฎิบัติธรรมให้ถึงซึ่งทางสายกลาง 

ใช่..นะคะ

ขอท่านอื่นร่วมแสดงความคิดเห็นค่ะ