หนังกลางแปลง:ย้อนวัยสู่วันอันประทับใจ


หนังกลางแปลง

เชื่อว่าหลายคนคงได้ผ่านประสบการณ์การชมหนังกลางแปลงมาแน่ๆ เมื่อครั้งยังอยู่ชั้น ป. 1 (ย้อนซะนานเชียว)ผมชอบไปดูกลางแปลงมากๆ เพราะมันทำให้ผมได้เปิดวิสัยทัศน์ได้กว้างกว่าปกติ

ที่บอกว่าได้เปิดโลกทัศน์เพราะตอนนั้น ผมอยู่หมู่บ้านที่ไฟยังไม่เข้า คนที่มีฐานะหน่อยเขาก็จะซื้อแบตเตอรี่(ของรถยนต์)และชาร์จไฟมาจากในเมืองให้เต็มแล้วก็ต่อสายไฟเข้ากับหลอดไฟและใช้เปิดโทรทัศน์ดูด้วย ซึ่งผมเองก็เคยดูทีวีโดยผ่านการใช้ไฟหม้อแบต ยังจำได้เลยว่า ก่อนที่แบตเตอรี่จะหมด หน้าจอทีวีก็จะมีขนาดเล็กลงๆ จนในที่สุดก็ดับไป และที่ดูมากตอนนั้นก็เป็นหนังจักรๆวงศ์ๆ ของช่อง 7 นี่แหละต่อด้วยฮีโร่ญี่ปุ่น ฉะนั้นสิ่งบันเทิงตอนนั้นก็คือการดูทีวีอย่างเดียว

พอมีหนังกลางแปลงมาฉายแต่ละครั้ง ไม่ว่าจะเป็นหนังล้อมผ้าจ่ายค่าชม หนังขายยาถ่ายพยาธิและยาต่างๆ หนังขอข้าว(ฉายเสร็จเก็บข้าวสารในวันรุ่งขึ้น) หรือจะเป็นหนังตามเทศกาลงานบุญที่ทางหมู่บ้านตกลงจ้างมาฉาย มากี่ครั้งๆ ถ้าพ่อแม่อนุญาตให้มาชมได้ ผมจะมารอตั้งแต่หัวค่ำเชียวแหละ

ที่มาตั้งแต่หัวค่ำไม่ใช่ว่าจะมาจองที่นั่งหรอก แต่ชอบมาดูเบื้องหลังการฉาย นั่นคือมายืนมานั่งดูเจ้าของรถหนังที่เขาจะนำฟิล์มมากรอกลับเข้าม้วน หรือเช็คฟิล์มบ้าง ตัดต่อฟิล์มเองบ้าง ส่วนฟิล์มหนังที่เขาตัดทิ้งผมก็เก็บมาหมด(บางครั้งก็แย่งกันกับเด็กๆคนอื่น)แล้วก็ม้วนๆ เก็บใส่กระเป๋ากางเกงอย่างหวงแหน ไม่ยอมให้ใครดูด้วย

หลังจากที่ดูหนังจบ วันต่อมาก็จะนำฟิล์มนั้นมานั่งส่องกับแสงก็จะเห็นภาพที่ปรากฏในฟิล์มเป็นช่องๆ เกิดความสงสัยว่าทำไมไม่เคลื่อนไหวตามที่เห็นบนจอ และก็ไม่มีเสียงด้วย พอลองย้อนไปถึงการที่เขาสอดฟิล์มเข้าไปในเครื่องแล้วให้เครื่องหมุนจึงจะมีภาพ ตนเองก็ลองเลื่อนฟิล์มหนังผ่านแสงไฟฉาย แต่ไม่เคลื่อนที่เหมือนเดิมก็เลยคิดว่ามันคงซับซ้อนกว่านั้นแน่ๆ ไว้คราวหน้าจะนำอดีตมาเล่าอีกครับ...

คำสำคัญ (Tags): #หนังกลางแปลง
หมายเลขบันทึก: 161560เขียนเมื่อ 26 มกราคม 2008 21:06 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 22:29 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
ClassStart Books
โครงการหนังสือจากคลาสสตาร์ท