เมื่อไม่มีคนสืบตระกูลก็ไม่มีการเลี้ยงผีถือว่าเป็นผีสุ้ดผีเสี้ยง

กุศโลบายที่ทำให้พี่น้องญาติใกล้ชิดสนิทสนมกันนั้นบรรพบุรุษได้วางเงื่อนไขให้ผู้คนมีการเลี้ยงผีเอาไว้ โดยเฉพาะลูกผู้หญิงต้องรับเอาผีสืบทอดต่อจากบรรพบุรุษเมื่อถึงเดือนเก้าเหนือก็ให้ครอบครัวแต่ละตระกูลร่วมกันเลี้ยงผี  ผู้คนที่อยู่ร่วมตระกูลเดียวกันเรียกกันว่า " ผีตั๋วเดียวกั๋น " มักมีข้อห้ามว่าคนผีตั๋วเดียวกั๋นห้ามแต่งงานกันคือห้ามแต่งงานกับคนในตระกูลเดียวกันนั่นเอง

แต่บางครั้งเมื่อแต่งงานแล้วบางครอบครัวมีแต่ลูกผู้ชายเมื่อผู้เป็นแม่เสียชีวิตลงก็ไม่มีใครรับเพราะผู้ที่รับสืบทอดผีต้องเป็นลูกผู้หญิงเท่านั้น เงื่อนไขนี้เองทำให้ผีของครอบครัวสุดเสี้ยง(สิ้นสุด)ลงไม่มีการเลี้ยงผีของตระกูลอีกต่อไป  อีกอย่างหนึ่งคือชายหญิงแต่งงานแล้วเกิดเป็นหมันไม่มีลูกเมื่อทั้งสองเสียชีวิตลงก็ถือว่าครอบครัวนี้ผีสุดเสี้ยงลงเช่นกัน ที่สำคัญอีกสองอย่างคือผู้ชายที่เป็นโสดเป็นหนุ่มเฒ่าบ่าวแก่แล้วมรณะมรณังไปเมืองผีก็ไม่มีใครสืบทอดผีก็เป็นอันว่าผีสุดเสี้ยงไป และอย่างที่สองลูกผู้หญิงที่เกิดมาแล้วเป็นสาวโสด ไม่ยอมแต่งงานอาจเป็นคนเลือกมาก  เป็นคนปากย่อยปากยำขี้จิ๊ตระหนี่ถี่เหนียวหนึบหนาบๆ หรือกลัวว่าผู้ชายจะมาขี้จุ๊หลอกลวงยอมอยู่คนเดียวจนวัยชรา เฒ่าชะแรแก่..แก๋แหง อยู่คนเดียวแก๊กแง้กจนสิ้นลมหายใจไปอยู่เป็นสาวเมืองผี ปล่อยผีปู่ย่าไม่มีใครเลี้ยงในเมืองคนอย่างนี้ก็เป็นอันว่าผีสุดเสี้ยงเหมือนกันแล..ทรัพย์สมบัติของผู้ตายญาติหรือมิตรสหายก็นำไปถวายวัดอุทิศส่วนกุศลให้ผีผู้ตายหั้นแล..เรื่องผีสุ้ดผีเสี้ยงก็เอวังเท่าอี้แล