Accountability ของสภามหาวิทยาลัย

 

          บทความเรื่อง Global Trends in University Governance โดย Emeritus Professor Dr. Ingrid Moses นายกสภามหาวิทยาลัย University of Canberra ที่แจกในการประชุม International Workshop on University Governance จัดโดย มรภ. พระนคร เมื่อวันที่ ๒๒ – ๒๓ มิ.ย. ๕๐    ระบุความรับผิดชอบ (accountability) ของสภามหาวิทยาลัยไว้ดังนี้  

• จุดสำคัญคือกรรมการสภามหาวิทยาลัยไม่ว่าจะมาจากคนกลุ่มใด มาทำหน้าที่กรรมการสภาเพื่อผลประโยชน์ของมหาวิทยาลัยในภาพรวม    ไม่ใช่มารักษาผลประโยชน์ของกลุ่มที่เลือกตนมา     และไม่ใช่ตัวแทนของกลุ่มนั้น   เป็นการ accountable ต่อมหาวิทยาลัย    ไม่ใช่ accountable ต่อกลุ่ม     ผมคิดว่าวิธีคิดแนวนี้สำคัญมาก
• กรรมการสภามหาวิทยาลัย รับผิดรับชอบต่อการทำหน้าที่เพื่อประโยชน์สูงสุดของมหาวิทยาลัยร่วมกัน    คือทำงานและรับผิดรับชอบเป็นองค์คณะ
• กรรมการสภามหาวิทยาลัยในโลกนี้มีวิธีทำงาน ๒ สไตล์ คือ  (๑) สไตล์ ที่ประชุม (council - สภา)  กับ (๒) สไตล์ Board of Directors
•  กรรมการสภาฯ ที่ทำงานสไตล์ council ทำงานโดยคิดว่าหน้าที่สำคัญคือมาประชุม     เพื่อทำหน้าที่เป็นตัวแทนของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (เช่น อาจารย์  นักศึกษา  พนักงาน   ศิษย์เก่า  ผู้แทนชุมชน  ผู้แทนรัฐบาล  ฯลฯ) ทำหน้าที่กำกับดูแล นโยบาย เป้าหมาย  ทิศทาง  ยุทธศาสตร์ และการเงิน ของมหาวิทยาลัย
•  กรรมการสภาที่ทำหน้าที่สไตล์ Board of Directors ทำงานเป็นองค์คณะ ไม่ใช่เป็นตัวแทนกลุ่มของตน    คือเป็นคนกลุ่มเดียวกันแม้จะมีที่มาต่างกัน    และมักมีกรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิในลักษณะ professional Board of Directors    คือเป็นกรรมการสภามืออาชีพ ที่เข้าใจหลักการเป็น Board of Directors    และมีทักษะในการทำหน้าที่    คือเขามองการทำหน้าที่กรรมการสภาว่าเป็นงานที่ต้องการความรู้ความเข้าใจและทักษะ    เพื่อให้สามารถมีความรับผิดรับชอบได้อย่างจริงจัง
• มีแนวโน้มว่ากรรมการสภาฯ แนว Board of Directors จะเป็นที่นิยมถือปฏิบัติมากขึ้นเรื่อยๆ

 

วิจารณ์ พานิช
๑๐ ม.ค. ๕๑