ความรอบรู้ไม่ได้เกิดจากตัวเขาคนเดียวแต่เกิดจากการสนทนาที่มีคุณภาพ

1 ธ.ค.2550

การเขียนบันทึกก็เหมือนกับการสนทนากับตัวเอง ( อีกครั้งหนึ่ง ) ตลอดวันทั้งวันที่เราคิด ก็คือ การสนทนาตามลำพัง นั่นเอง การเขียนบันทึกจึงทำให้เราย้อนไปสู่การสนทนากับตัวเองอย่างใคร่ครวญ ทำให้เราได้ทบทวนบทเรียนหรือความรู้ที่ได้รับในวันนั้น

ด้วยความอยากรู้ว่า การสนทนาสามารถเปลี่ยนชีวิตของเราได้จริงหรือ คืนก่อนผมจึงหยิบหนังสือชื่อ conversation ของ THEODORE ZELDIN ขึ้นมาอ่าน ทั้งที่เวลานั้นก็ดึกมากแล้ว อีกอย่างหนึ่งก็เพื่อจะรอคนที่ยังไม่กลับมาด้วย วันศุกร์สิ้นเดือน เป็นวันที่การจราจรติดขัดมาก วันนี้สายๆจึงโทรศัพท์คุยกับเพื่อน ก็เลยคุยเรื่องการสนทนา……และบรรยายกาศในการใฝ่เรียนรู้ของคนในองค์กร เขาพูดว่า ที่สำคัญคือความมีอีโก้ของคนที่ทำให้เขาไม่อยากสนทนาแลกเปลียนกับคนอื่น ยิ่งคนที่คิดว่าตนเองแน่ ..เก่ง..หรือมีความสำคัญ ยิ่งไม่ต้องการจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันใคร คล้ายๆกับที่ THEODORE ZELDIN ที่ว่า พวก SPECIALIST จะชอบถ่ายทอด โน้มน้าวผู้อื่นมากกว่าที่จะรับฟัง วันหนึ่งเมื่อ SPECIALIST ก้าวมาสู่ผู้นำซึ่งจะต้องเป็นผู้ที่มีความรอบรู้กว้างขวาง ความรอบรู้ไม่ได้เกิดจากตัวเขาคนเดียวแต่เกิดจากการสนทนาที่มีคุณภาพ

เพื่อนคนนี้ ได้พูดอีกว่า คนในองค์กรส่วนมากมุ่งความสนใจไปที่ตำแหน่งและรายได้ มากกว่าที่จะคิดถึงคุณค่าของตนหรือของงานที่ตนทำ ผมจึงถามไปว่า ถ้าอย่างนั้นคนในองค์กรจะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพหรือ ? ผมดีใจที่ได้ยินเพื่อนพูดว่า ทุกวันนี้เขาทำงาน
โดยทิ้งตำแหน่งไว้ข้างหลัง หากมีคนที่คิดเช่นนี้มากๆ การพัฒนาองค์กร จึงจะไปได้