ผมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
วันก่อนไปเที่ยวบ้านเพื่อน ขณะที่รอเพื่อนอยู่ก็เห็นลูกชายเพื่อนกำลังเอาสวิงไล่กวดจับผีเสื้อที่สวนอยู่ ผมก็เลยเรียกลูกเพื่อนมา
น้องนัท จำคุณอาได้มั๊ย
"จำได้ครับ" น้องนัทตอบ
ไหนขออากอดหน่อย แล้วผมก็คว้าน้องนัทมากอดแน่นๆ อยู่นานมาก
น้องนัทดิ้นรนและบอกผมว่า "เมื่อไรคุณอาจะปล่อยผมซะที ผมอึดอัดนะ"
ผมบอกว่า "น่านนะซี แล้วเมื่อไรน้องนัทจะเลิกจับผีเสื้อซะที ผีเสื้อเวลาโดนจับมันก็อึดอัดเหมือนกัน"
น้องนัทร้องไห้ แล้ววิ่งไปฟ้องพ่อ
ผมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
บุริม โอทกานนท์
13-01-08
น้องนัท จำคุณอาได้มั๊ย
"จำได้ครับ" น้องนัทตอบ
ไหนขออากอดหน่อย แล้วผมก็คว้าน้องนัทมากอดแน่นๆ อยู่นานมาก
น้องนัทดิ้นรนและบอกผมว่า "เมื่อไรคุณอาจะปล่อยผมซะที ผมอึดอัดนะ"
ผมบอกว่า "น่านนะซี แล้วเมื่อไรน้องนัทจะเลิกจับผีเสื้อซะที ผีเสื้อเวลาโดนจับมันก็อึดอัดเหมือนกัน"
น้องนัทร้องไห้ แล้ววิ่งไปฟ้องพ่อ
ผมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
บุริม โอทกานนท์
13-01-08
สวัสดีคะ อาจารย์บุริม
อ่านบันทึกนี้แล้วเห็นภาพคะ น้องคงได้เรียนรู้สิ่งที่อาจารย์สอน
ขอบคุณมากค่ะ ที่นำมาแบ่งปันค่ะ :)