สัตว์ป่า
- บ้านผมอยู่ใกล้ๆกับสวนสัตว์สงขลา เมื่อวานเป็นวันเด็กแห่งชาติ ครู ผู้ปกครองนำนักเรียน ลูกหลานมาเที่ยวสวนสัตว์สงขลา กันเป็นจำนวนมาก ทำให้บางเวลารถติดยาวเหยียดทีเดียว ผมมองว่าเป็นเรื่องดีที่ผู้ใหญ่เห็นความสำคัญของเด็ก และจะได้ปลูกฝังให้เด็กๆรัก และเข้าใจสัตว์มากยิ่งขึ้น จะทำให้พวกเขาช่วยกันอนุรักษ์สัตว์ป่าเหล่านั้นต่อไป ยามเมื่อเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่
- แต่ถ้าย้อนไปดูข่าวเมื่อไม่กี่วัน พรานป่าแถวจังหวัด........ ได้ใช้เครื่องมือดักสัตว์ ทำให้สัตว์ป่าจำนวนมากต้องล้มตายลง พรานป่าต้องการเพียงเนื้อสัตว์เหล่านั้นไปส่งขายให้นายทุนร้านอาหารในกรุงเทพฯ เพื่อแลกกับเงินไม่กี่บาท โอ้...ชีวิตเขาโดนเข่นฆ่า อีกไม่ช้าคงสูญพันธุ์ ถ้าสัตว์เหล่านั้นมีสิทธิ์เรียกร้องคงตะโกนก้องป่าไปแล้วว่า "ท่านมาฆ่าเราทำไม อาหารอย่างอื่นท่านไม่มีกินแล้วหรือ จึงมากินเนื้อเรา"
- ผมทราบข่าวร้ายนี้แล้วช่วยอะไรเขาเหล่านั้นได้บ้าง นอกจากจะบอกกับตัวเองว่า จะไม่เอาสัตว์ป่ามาเลี้ยงอย่างแน่นอน ปล่อยให้เขาอยู่กับธรรมชาติสวยงามกว่าเยอะ และจะไม่อุตริสั่งอาหารที่มีเนื้อสัตว์ป่ามากินโดยเด็ดขาดแม้ว่าจะต้องอดอาหารสักมื้อสองมื้อก็ตาม
ปู่หลง
เรียนปู่หลง(ลืม)
ผมเคยทำงานอยู่ที่อุทัยธานี สี่ปี ปู่เชื่อใหมคนที่เคยผ่านอุทัยฯ(หมายถึงเคยทำงานที่อุทัย) ในหัวใจมีเรื่องของคุณสืบ นาคะเสถียรและบรรดาสัตว์ป่าอยู่ในหัวใจทุกคน การตายของคุณสืบ เป็นอุทาหรให้ทุกคนหยุดการกระทำอย่างป่าเถื่อนโหดร้ายกับสัตว์ป่าอย่างได้ผล คนขับรถของผมเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนตลาดเช้าตลาดเย็นของอุทัยฯมีเนื้อสัตว์ป่าวางขายกลาดเกลื่อน แต่หลังจากคุณสืบจากไป ไม่มีสิ่งเหล่านี้ปรากฏให้เห็นอีกเลย เชื่อว่าป่านนี้คุณสืบคงไปเกิดแล้วละ ขอบคุณที่ยังระลึกถึงผู้ที่ถูกเอาเปรียบตลอดกาล อย่างสัตว์ป่า
สวัสดีครับ คุณสมนึก