มีนิทานมาเล่าให้ฟัง แล้วลองคิดดูนะคะ

เริ่มเรื่องว่า
เมื่อน้องเอ อายุได้ 14 ปี  ต้องเตรียมสอบขึ้น ม.ปลาย
พ่อแม่และคุณครู ต่างแนะนำให้น้อง เอ หยุดเล่นฟุตบอลในตอนเย็น และวันหยุดสุดสัปดาห์ เพื่อจะได้อยู่บ้านและใช้เวลา
กับการทำการบ้าน เค้าอธิบายว่าถ้า น้องเอสอบได้คะแนนดี
น้องเอก็จะมีความสุข

น้องเอ เชื่อคำแนะนำ น้องเอสอบได้ดี แต่มันก็ไม่ได้ทำให้น้องเอ
มีความสุข แต่ความสำเร็จนั้นกลับทำให้น้องเอต้องเรียนหนักขึ้นไปอีก 3 ปี

เมื่อถึงการสอบเข้ามหาลัย พ่อแม่และคุณครู แนะนำไม่ให้ออกไปเที่ยวยามค่ำคืน และวันเสาร์อาทิตย์ และไม่ให้ไล่จีบผู้หญิง แต่ให้อยู่บ้านเพื่อท่องหนังสือและบอกกลับน้องเอว่า ถ้าน้องเอสอบได้คะแนนดีดีน้องเอจะมีความสุข

อีกครั้งที่น้องเอ เชื่อคำแนะนำ และสอบได้คะแนนดี และอีกครั้งเช่นกันที่มันไม่ได้ทำให้น้องเอมีความสุขเท่าไหร่ เพราะน้องเอพบว่าตัวเองต้องเรียนหนักที่สุดอีกตลอด 4 ปีที่แสนจะยาวนาน เพื่อให้ได้ปริญญาจากมหาวิทยาลัย

คราวนี้ พ่อแม่และอาจารย์ ต่างก็แนะนำน้องเอให้อยู่ห่างจาก
ร้านเหล้า ผับ บาร์ต่างๆเพื่อจะได้มีเวลาเต็มที่กับการเรียน เค้าบอกกับน้องเอว่าปริญญาจากมหาวิทยาลัยสำคัญมาก ถ้าน้องเอได้มาน้องเอจะมีความสุข

. มาถึงตรงนี้ น้องเอเริ่มสงสัยแล้วว่า
น้องเอเห็นรุ่นพี่บางคนเรียนหนัก และได้ปริญญา
เดี๋ยวนี้เค้าต้องทำงานแลกอย่างหนัก
เพื่อให้เงินมากพอซื้อของที่จำเป็น เช่นรถ เค้าบอกกับน้องเอว่า
” เมื่อพี่มีรถยนต์ พี่จะมีความสุข “

แต่เมื่อพี่คนนั้นหาเงินได้มากพอที่จะซื้อรถยนต์คันแรกได้
เขาก็ยังไม่มีความสุขอยู่ดี   พี่เค้าเริ่มทำงานหนักขึ้นเพื่อซื้อของอื่นๆ ที่จะทำให้เค้ามีความสุข   หรือเค้าก็กำลังสับสนวุ่นวายกลับความรัก พยามยามตามหาคนที่ใช่

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">และบอกกับน้องเอว่า “ ถ้าพี่ได้แต่งงาน กับคนที่ใช่พี่จะมีความสุข”  เมื่อแต่งงานแล้ว เค้าก็ยังไม่มีความสุข เค้าต้องทำงานหนักกว่าเดิม รับงานพิเศษมากขึ้น เพื่อเก็บเงินไว้สำหรับบ้านสักหลัง และบอกกับน้องเอว่า
” ถ้าพี่มีบ้านของตัวเองเมื่อไหร่ พี่จะมีความสุข “

และแล้ว เรื่องน่าเสียใจก็เกิดตามมา ค่าใช้จ่ายในการผ่อนบ้านสักหลัง  มันหนักหนามาก ทำให้พวกเค้าไม่ถึงความสุขสักที และยิ่งไปกว่านั้น  เค้ามีครอบครัว มีลูกต้องดูแล ที่จะตื่นมากลางดึก เงินเก็บที่มีมาก็หมดไป  เพิ่มความกังวลมากมายให้กับเค้า คราวนี้คงจะเป็นอีก 20 ปีที่เค้าจะทำ  อะไรได้อย่างที่เค้าต้องการ เค้าจึงบอกน้องเอว่า
 </p>” เมื่อไหร่ที่ลูกๆโตพอที่จะออกไปตั้งตัวได้ เมื่อนั้นแหละเค้าจะมีความสุข “

กว่าลูกๆ จะโต เค้าก็คงปลดเกษียณ ต้องเลื่อนเวลาของความสุข ออกไป  เขาต้องทำงานหนักเพื่ออดออมไว้ยามแก่ เค้าบอกกับน้องเอ ว่า
” เกษียณเมื่อไหร่ จะได้มีความสุขสักที “

และหลังจากนั้น เมื่อเค้าเกษียณ เค้าเริ่มเข้าวัด ฟังธรรม ทำให้น้องเอสงสัย  ว่าทำไมคนแก่ๆ ถึงชอบมาที่วัดกัน และคำตอบที่น้องเอ ได้ฟังก็คือ
” เพราะว่าตายไปแล้วจะได้มีความสุข “


ถ้าจบเรื่องราวไว้เพียงแค่นี้  คงมีคำถามในใจมากมาย ว่าเขียนทำไม  ลองใช้เวลาคิดสักนิดก่อนที่จะอ่านนิทานเรื่องต่อไป