ชีวิตสดใสด้วยธรรม...ช่วยได้บ้าง

สัปดาห์นี้ตั้งแต่รับรู้ข่าวเศร้าของชาวไทยทั้งชาติมาแล้ว บอกไม่ถูกว่าทำไมจึงรู้สึกเหมือนไม่อยากทำอะไร แม้จะมีเรื่องดีๆผ่านเข้ามาให้จิตใจผ่องขึ้นบ้าง แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกลึกๆว่า ใจเราไม่สว่าง ทำอะไรๆไปได้เรื่อยๆตามที่ต้องทำ แต่ไม่รู้สึกมีความสุขในใจเหมือนที่เคยเป็น

นึกถึง "ธรรม" ที่คุณเอื้อของเราเก็บมาฝากจากท่านพุทธทาสแล้ว คิดว่าเราคงต้องการที่พึ่งอื่นที่นอกเหนือจากการ"ทำหน้าที่" ที่ทำอยู่ เพื่อที่จะสร้างความสงบ ความสุขให้จิตใจ

โชคดีที่ค้นพบสิ่งดีๆที่มีอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตเสมอ พบว่า มีเว็บไซต์หนึ่งที่ www.dhammalife.com นำ ธรรมะ พุทธศาสนสุภาษิต มาจัดเป็นหมวดหมู่ ให้ได้อ่าน มีทั้งบทแปลเป็นภาษาไทย และต้นฉบับที่เป็นภาษาบาลี อ่านแล้วช่วยให้ใจนิ่งขึ้นค่ะ ก็เลยขอนำมาฝากชาว GotoKnow เพื่อให้ได้แวะไปอ่านกันด้วย เขียนไปขอบคุณตามที่อยู่ที่มีให้และขออนุญาตนำส่วน ปัญญาวรรค ที่อ่านแล้วชอบมาบอกต่อตรงนี้ด้วยแล้วค่ะ  

แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี

นตฺถิ ปญฺญาสมา อาภา.

สํ.ส. ๑๕/๕
ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก

ปญฺญา โลกสฺมิ ปชฺโชโต

สํ.ส. ๑๕/๖๑
ปัญญาเพียงดังแผ่นดินย่อมเกิด เพราะความ
ประกอบโดยแท้
 

โยคา เว ชายตี ภูริ

ขุ.ธ.๒๕/๕๒
ความสิ้นไปแห่งปัญญาเพียงดังแผ่นดิน
เพราะความไม่ประกอบ
 

อโยคา ภูริสงฺขโย

ขุ.ธ.๒๕/๕๒
การได้เฉพาะซึ่งปัญญานำมาซึ่งความสุข

สุโข ปญฺญาย ปฏิลาโภ

ขุ.ธ. ๒๕/๓๓/๕๙
ปัญญาเป็นรัตนะของนรชน

ปญฺญา นรานํ รตนํ

สํ.ส. ๑๕/๕๐
ปัญญาเทียวประเสริฐกว่าทรัพย์

ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย

ขุ.เถร. ๒๖/๓๘๘/๓๗๙
ความพินิจไม่มีแก่คนไร้ปัญญา
(ฌานไม่มีแก่ผู้ไม่มีปัญญา)
 

นตฺถิ ฌานํ อปญฺญสฺส

ขุ.ธ. ๒๕/๖๕
ปัญญาไม่มีแก่ผู้ไม่พินิจ

นตฺถิ ปญฺญา อฌายโต

ขุ.ธ. ๒๕/๖๕
ปัญญาย่อมปกครองคนนั้น

ปญฺญา เจนํ ปสาสติ

สํ.ส. ๑๕/๑๗๕/๕๒
คนเกียจคร้านย่อมไม่ประสบทางแห่งปัญญา

ปญฺญาย มคฺคํ อลโส น วินฺทติ

ขุ.ธ. ๒๕/๓๐/๕๒
ฟังด้วยดี  ย่อมได้ปัญญา

สุสฺสูสํ ลภเต ปญฺญํ

สํ.ส. ๑๕/๑๗๕/๕๒
คนย่อมเห็นเนื้อความด้วยปัญญา

ปญฺญายตฺถํ วิปสฺสติ

อง.สตฺตก. ๒๓/๓
คนย่อมบริสุทธิ์ด้วยปัญญา

ปญฺญาย  ปริสุชฺฌติ

ขุ.สุ. ๒๕/๓๖๑
คนฉลาดกล่าวว่าปัญญาแล ประเสริฐสุด

ปญฺญา หิ เสฏฺฐา กุสลส วทนฺติ

ขุ.ชา. สตฺตก. ๒๗/๕๔๑
ปราชญ์กล่าวชีวิตของผู้เป็นอยู่ด้วยปัญญาว่าประเสริฐสุด

ปญฺญาชีวีชีวิตมาหุ  เสฏฺฐํ

สํ.ส. ๑๕/๕๘, ๓๑๕  ขุ.สุ. ๒๕/๓๖๐
   
แท้จริง สัตบุรุษทั้งหลายสรรเสริญปัญญาเท่านั้น,    ศิริเป็นที่ใคร่ของ คนโง่ เพราะมนุษย์ทั้งหลายยินดีในโภคสมบัติ,
ก็ความรู้ของท่านผู้รู้ ทั้งหลาย ใครๆ ชั่งไม่ได้ ในกาลไหนๆ, คนมีศิริย่อมไม่ล่วงเลยคน มีปัญญาไปได้ ไม่ว่าในกาลไหนๆ.

อทฺธา หิ ปญฺญาว สตํ ปสตฺถา
กนฺตา สิรี โภครตา มนุสฺสา
ญาณญฺจ พุทฺธานมตุลฺยรูปํ
ปญฺญํ น อจฺเจติ สิรี กทาจิ

(มโหสธโพธิสตฺต) ขุ.ชา.วีส. ๒๗/๔๒๘
   
ผู้ขบคิดปัญหาอันลึกซึ้งด้วยใจ
ไม่ทำกรรมชั่ว อันไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูลเลย,
ไม่ละทางแห่งประโยชน์ที่มาถึงตามเวลา,
บัณฑิตทั้งหลายเรียกคนอย่างนั้นว่า ผู้มีปัญญา.

คมฺภีรปญฺหํ มนสาภิจินฺตยํ
นจฺจาหิตํ กมฺม กโรติ ลุทฺทํ
กาลาคตํ อตฺถปทํ น ริญฺจติ
ตถาวิธํ ปญฺญวนฺตํ วทนฺติ.

(สงฺภงฺคโพธิสตฺต) ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๐.
   
คนเขลามียศศักดิ์ ก็เป็นทาสของคนมีปัญญา,
เมื่อเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้น  คนฉลาดจัดการข้อใดได้แนบเนียน   คนเขลาถึงความงมงายในข้อนั้น.

ทาโส ว ปญฺญาสฺส ยสสฺสิ พาโล
อตฺเถสุ ชาเตสุ ตถาวิเธสุ
ยํ ปณฺฑิโต นิปุณํ สํวิเธติ
สมฺโมหมาปชฺชติ ตตฺถ พาโล.

(มโหสธโพธิสตฺต) ขุ. ชา. วีส. ๒๗/๔๒๘.
   
ผู้รู้ย่อมสรรเสริญคนมีปัญญา   พูดจริง    ตั้งมั่นในศีล   ประกอบความสงบใจนั้นแล.

ปญฺญวนฺตํ ตถาวาทึ     สีเลสุ สุสมาหิตํ
เจโตสมถมนุยุตฺตํ     ตํ เว วิญฺญุ ํ ปสํสเร.

(มหากสฺสปเถร) ขุ. เถร. ๒๖/๔๑๑.
   
ปัญญาเป็นเครื่องวินิจฉัยสิ่งที่ฟังแล้ว ปัญญาเป็นเครื่องเพิ่มพูนเกีรยติคุณและชื่อเสียง คนผู้ประกอบด้วยปัญญาในโลกนี้ แม้ในความทุกข์ก็หาความสุขได้.

ปญฺญา สุตวินิจฺฉินี     ปญฺญา กิตฺติโลกวฑฺฒนี ปญฺญาสหิโต นโร อิธ   อปิ ทุกฺเขสุ สุขานิ วินฺทติ.

(มหากปฺปินเถร) ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๐.
   
บรรดาความอิ่มทั้งหลาย ความอิ่มด้วยปัญญาประเสริฐ เพราะผู้อิ่มด้วยปัญญานั้น ย่อมไม่เดือดร้อนด้วยกามทั้งหลาย,    คนผู้อิ่มด้วยปัญญา ตัณหาย่อมกระทำให้อยู่ในอำนาจไม่ได้.

ปญฺญาย ติตฺตีนํ เสฏฺ€ํ     น โส กาเมหิ ตปฺปติ
ปญฺญาย ติตฺตํ ปุริสํ     ตณฺหา น กุรุเต วสํ

(โพธิสตฺต) ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๘ฅ.
   
ผู้มีปัญญานั้น ย่อมเล็งเห็นกามคุณเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และเป็นโรค,    ผู้เห็นอย่างนี้ ย่อมละความพอใจในกามอันเป็นทุกข์ เป็นภัยใหญ่ได้.

ส ปญฺญวา กามคุเณ อเวกฺขติ
อนิจฺจโต ทุกฺขโต โรคโต จ
เอวํ วิปสฺสี ปชหาติ ฉนฺทํ
ทุกฺเขสุ กาเมสุ มหพฺภเยสุ.

(สรภงฺคโพธิสตฺต) ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๒.
   
คนฉลาดกล่าวว่าปัญญาประเสริฐ   เหมือนพระจันทร์ประเสริฐกว่าดาวทั้งหลาย    แม้ศีลสิริและธรรมของสัตบุรุษ ย่อมไปตามผู้มีปัญญา

ปญฺญา หิ เสฏฺฐา กุสลา วทนฺติ
นกฺขตฺตราชาริว ตารกานํ
สีลํ สิรึ จาปิ สตญฺจ ธมฺโม
อนฺวายิกา ปญฺญวโด ภวนฺติ

ขุ.ชา. ๒๗/๒๔๖๘/๕๔๑
   
คนมีปัญญาทราม ได้ยศแล้วย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตน   ย่อมปฏิบัติเพื่อเบียดเบียน ทั้งตนและผู้อื่น

ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ    อนตฺถํ จรติ อตฺตโน
อตฺตโน จ ปเรสญฺจ    หึสาย ปฏิปชฺชติ

ขุ.ชา. ๒๗/๑๒๒/๔๐
   
ถ้าพึงเห็นสุขอันไพบูลย์ เพราะยอมเสียสละสุขส่วนน้อย
ผู้มีปัญญาเล็งเห็นสุขอันไพบูลย์ ก็ควรสละสุขส่วนน้อยเสีย

มตฺตาสุขปริจฺจาคา     ปสฺเส เจ วิปุลํ สุขํ
จเช มตฺตาสุขํ ธีโร     สมฺปสฺสํ วิปุลํ สุขํ

ขุ.ธ. ๒๕/๓๑/๕๓