เมื่อสักครู่น้องหญิง พยาบาลประจำหอผู้ป่วย ICU ศัลยกรรม มาพูดคุยด้วยเรื่องงานวิจัยของเธอค่ะ ซึ่งเธอศึกษาเรื่องการดูแลผู้ป่วยที่มีแผลกดทับค่ะ...
เป็นงานวิจัยที่ทำต่อเนื่องมานานหลายปี ต่อจากกระบวนการทำ CQI
วันนี้เราคุยกันในเรื่องการเขียนรายงานวิจัย เพราะดิฉันมองว่า ปัญหาของการทำ R2R นั้น คือ การเขียนรายงานการวิจัย นักวิจัยมักไปติดกับดักของเรื่อง “ระเบียบวิธีวิจัย”... และสถิติ ซึ่งดิฉันมองว่า เป็นเรื่องของความเชี่ยวชาญ แต่สำหรับนักวิจัยหน้าใหม่ เพื่อไม่ให้เกิดความตื่นกลัวในการทำวิจัย จำเป็นต้องสร้างทัศนคติที่ดี (สัมมาทิฐิ) ต่อการทำวิจัยเพื่อพัฒนางานประจำ
มีหลายเรื่องหลายประเด็นที่น้องหญิงกังวล เมื่อพูดคุยแล้วก็เรื่องเกี่ยวกับระเบียบวิธีวิจัย และสถิติในการทำวิจัย ดิฉันให้ตัดความกังวลนั้นออกไปก่อน ให้น้องหญิงหันกลับมาในงานของตนเอง เขียนรายงานในลักษณะเป็นเรื่องเล่าก่อนว่าตนเองทำอะไร ได้ผลอย่างไรมาให้ดูก่อนตามหัวข้อของการเขียนรายงานการวิจัย และเราจะมาช่วยกันขัดเกลาให้เป็นภาษาวิชาการมากขึ้น...
งานวิจัยของน้องหญิง เป็นเรื่องการดูแลผู้ป่วยหนักใน ICU เพื่อป้องกันการเกิดแผลกดทับ ซึ่งมีการนำนวัตกรรมมาใช้ร่วมด้วย เริ่มตั้งแต่การนำ CNPGมาทดลองใช้แล้วประเมินผลทางกระบวนการพยาบาล แล้วนำมาใช้ในกระบวนการทำงาน เมื่อมีปัญหาเพิ่มขึ้นเธอและทีมก็นำนวัตกรรม “การใช้นาฬิกา”มาใช้ร่วมกับเครื่องมือชิ้นแรก เมื่อใช้มาได้ในระยะหนึ่ง พบยังได้ผลไม่เป็นที่น่าพอใช้ จึงคิดค้นนวัตกรรมใหม่เพิ่มเข้ามาอีก คือ การใช้ผ้ารองยกผู้ป่วยมาใช้...
ซึ่งผลจากการนำนวัตกรรมที่มาใช้ร่วมด้วยก็มีการประเมินผลตามการใช้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทำ CQI และที่สำคัญเธอมีการบันทึก และมีการค้นคว้าศึกษา...
เข้ามาชื่นชมการทำงานประจำให้เป็นงานวิจัย
และขอนำแนวคิดมาใช้ด้วยนะคะ
พี่กำลังจะจัดอบรมให้น้องทำวิจัยเป็นแบบง่ายๆค่ะ
จะทดลองใช้หลักสูตรใหม่ในปีนี้
ได้ผลยังไงแล้ว พี่แก้วจะมาเล่าให้ฟังนะคะ
สวัสดีค่ะ...พี่แก้ว..
...
ในเรื่องของการทำ R2R นั้นกะปุ๋มถือว่าตนเองยังไม่ได้ถอดบทเรียน..อย่างจริงๆ จังๆ มาเล่าแลกเปลี่ยนเลยค่ะ..
แต่ก็ได้ตั้งใจไว้ค่ะว่า...จะถอดบทเรียนและเก็บไว้เป็นบันทึกเพื่อ...ว่าสักวันน่าจะเป็นประโยชน์ต่อบุคคลอื่นได้บ้างค่ะ
ขอติดตามและเรียนรู้ R2R ทางฝั่ง รพ.ศรีนครินทร์ด้วยอีกคนนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^_____^)
กะปุ๋ม