ศาสนาพุทธสอนให้คนเรามีความเชื่อมั่นในตนเอง
เชื่อว่าเราทุกคนสามารถก้าวไปสู่จุดสูงสุดของ “ความเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์” ได้
เมื่อคนเราไม่เชื่อมั่นในตนเอง ไม่เชื่อมั่นในศักยภาพที่มีอยู่
(ศักยภาพเป็นคำใหม่ คำเก่าของพระพุทธเจ้าคือ มนุษย์ทุกคนพัฒนาได้)
จนไม่ยอมที่จะพัฒนาตนเอง เพื่อเข้าสู่พุทธิภาวะ อันหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งกิเลส
คนนั้นย่อมสิ้นสภาพจากความเป็นมนุษย์ผู้มีศักยภาพแห่งพุทธิปัญญาพร้อม
เข้าสู่ความเป็นคนที่โง่เขลา (ในนิยามของพุทธะ) เป็นแค่ผู้ที่ดำรงชีวิตอยู่ไปวัน ๆ
ตามกลไกของสังคม... ตามกลไกของสิ่งแวดล้อม... หรือกระทั่งกิเลสที่จะชักนำไปตามต้องการ
พระพุทธองค์ทรงทราบว่า ปัญญาของมนุษย์ทุกคนมีศักยภาพที่จะพัฒนาได้
มนุษย์ทุกคน พัฒนาได้...
ทุกคนเป็นพระพุทธเจ้าได้!
แต่ก่อนอื่นใดนั้น เราต้องเชื่อมั่นในตัวเองก่อนแล้วจึงลงมือปฏิบัติ
ถ้าไม่เชื่อมั่นแล้วทำ
ทำอย่างไม่มีความเชื่อ.. และมุ่งมั่นในงานที่ทำ
ก็หวังความสำเร็จอันน่ารื่นรมย์ได้ยาก
อย่าคิดว่าสิ่งที่เราคิดจะทำนั้น มันไม่มีทางเป็นไปได้
ทุกสิ่งเป็นไปได้เสมอ...
ถึงแม้มันจะไม่สำเร็จดังหวัง แต่มันก็มีคุณค่ามากพอ ในการได้ลิ้มรสชาติอันหวานหอมของก้าวแรกของเราไม่ใช่หรือ...
แล้วเราจะรู้ว่า
ความชั่วไม่ได้ยากเย็นในการเว้น
และความดีไม่ใช่สิ่งยากเย็นในการทำ...
ท่านมหาศาสดามุฮัมมัด ( محمد) กล่าวโองการไว้ในอัลกุรอานบทหนึ่งน่าฟังว่า
“พระอัลลอหฺ ไม่ถามว่า ท่านทำสำเร็จหรือไม่ แต่จะถามว่า ท่านได้ทำหรือไม่”
สำหรับบางคน.... บางครั้ง...
คุณค่าของความสำเร็จ… มันอาจจะไม่ใช่ผลสำเร็จของมันก็ได้…<p>
คุณค่าของความสำเร็จที่แท้จริงก็คือ การได้ ลงมือทำ!</p><p></p><p> </p>
คุณเอาบุหรี่ออกจากปากคุณแล้วหรือยัง...
(ไม่รู้จะจบยังไง -_-")
ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านผมบ่น ๆ (จนจบ)ครับ ^^
ท้ายอาสน์สงฆ์
๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๐
</font></span>
สวัสดีคะหลงเข้ามาอ่านอีกคน
คุณค่าหรือความสำเร็จนั้น เกิดไม่ได้เลยหากเราไม่ได้ลงมือกระทำในปฏิบัติ
ขอบพระคุณที่เข้าแลกเปลี่ยนกันครับ
คุณค่าของงาน - คือการลงมือทำ
จุดมุ่งหมายของงาน - คือการได้เรียนรู้
บางครั้งจุดมุ่งหมายของการเดินทาง... อาจไม่ใช่จุดหมายปลายทาง... แต่อยู่ที่ประสบการณ์สองข้างทางมากกว่า...
- หลงทางมาอ่านอีกจนได้
- แต่ถือว่าไม่เสียเวลาเลยครับ ได้แนวคิดหลากหลายจริงๆ ขอขอบคุณครับ
- ขอบพระคุณครับ หลงเข้ามาอ่านบ่อย ๆ น้า
ช่วงนี้ผีขี้เกียจขึ้นสมอง คิดอะไรไม่ออกเลย... มัวปวดหัวกับราคาน้ำมัน (ไม่ใช่น้ำเรา) และราคามาม่าซองละ ๖ บาทอยู่ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะหาอะไรกินดี สงสัยต้องทำบะหมี่ล่องหนแทนละครับ ฮา
- ขอบพระคุณครับที่บอกว่าไม่เสียเวลา สำหรับกระผม แค่มีเหล่าสาวกหรือบรรดาขาจร gotoknow หลงเข้ามาอ่านแค่คนเดียวก็เป็นปลื้มแล้วครับ (เห็นผ่าน ๆ ตาก็ยังดี)
ปล. วันนี้เว็บไปแถวใกล้ ๆ ที่ทำงานอาจารย์โต เห็นเขาจัดมหกรรมสินค้า ๔ ภาคอยู่ ก็ให้ชื่นชมกับทางออกของคณะทำงานจัดงานกาชาดประจำปีอุตรดิตถ์อยู่ ด้วยเลี่ยงไว้อาลัยซะน่ารักดี แถมไม่มีดนตรีกีฬาบัตรอย่างปรกติสมัย ให้พ่อแม่เขาปวดหัวเวียนใจเล่นก็ดีนัก อาจารย์โต คงสบายใจกว่าทุกปีซิละกระมั้งขอรับ
สัวสดีค่ะ
ไม่ได้หลงเข้ามาอ่านนะคะ แต่ตั้งใจอ่านจริง.....
ใช่เลย ค่าของคน ไม่ได้อยู่ที่ผลของงานอย่างเดียว
ความพยามอยู่ทีไหน ความพยายามอยู่ที่นั้น ขอยืมสำนวนท่านเพาะพุทธ จันทเสฏโถ มานคะ
อ่านคำบ่นของท่านท้ายอาสนสงฆ์ แล้วทำให้เราตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้งค่ะ ขอบคุณท่านมาก
- ขาประจำของท่านเหมือนกัน ติดใจในสำนวน ลีลาการใช้คำ ขอชื่นชมว่าสุดยอดจริงๆ
- งานกาชาดจังหวัดแจ้งเลื่อนไปจัดวันที่ 7 - 16 มีค.51 เลื่อนจากเดิมไป 2 เดือน ส่วนวันเหมือนเดิมครับ
- ตอนนี้ไม่ได้จับงานปกครองแล้ว ผลัดเปลี่ยนมาดูแลเรื่องงบประมาณครับ แต่ก่อนทั้งกลางวัน กลางคืนต้องเตรียมพร้อมตลอดเพราะเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดชาย เด็กเก่งก็มาก เด็กร้ายก็มี ตำรวจ ทหาร ศาล โรงพยาบาล ต้องทำความรู้จักทั้งหมด บางคืนต้องออกตระเวณกับทีมสารวัตรนักเรียน(พสน.) ก็เป็นชีวิตอีกแบบหนึ่งของการบริหารครับ
ใช่เลยครับ "ค่า" ของคนนั้น ไม่ได้อยู่ที่ "ผล" ของงานเสมอไป
.....
การวางเกณฑ์วัดสัมฤทธิผลของงาน...บางอย่าง... ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับโอกาสและจังหวะที่จะถูกมองเห็น...
"รางวัล" บางอย่าง อาจจะเป็นการชี้วัดค่าของงาน ที่ผิดไปจากความเป็นจริงอย่างน่าประหลาด
และเมื่อถึงเวลานั้น เราก็จะเข้าใจว่า ผล ของงานนั้น ไม่ใช่ คุณค่า ทั้งหมดของ งาน
การกระทำของเรา ก็คือ คุณค่า ที่แท้จริง ของงานต่างหาก
ความจริง สำคัญกว่า ข้อเท็จจริง!
(บ่นในฐานะลูกน้อง)
- ขอบบบ พระคุณหลาย ๆ เด้อคับ สำหรับคำนินทาซึ่งหน้า
ตำหนิได้นะครับ ผมสนับสนุนการวิจารณ์เพื่อการพัฒนา แต่อย่าด่าก็แล้ววกัน
- โอ้ววว ผมพึ่งรู้ว่าเลื่อนนะนี่! นึกว่าเขาเลิกไปแล้ว ขอบพระคุณมากนะครับ
- ไม่ธรรมดาครับอาจารย์โต ทรมานเลย ใครว่าเป็นครูแล้วสบาย แต่ผมว่า "ไม่สบายแต่มีความสุข...." มั้ง ครับ
แหม อ.โต ต้องรู้จักตำมะหวด ต้องรู้จักศาลด้วย ผมก็รู้จักครับ "ศาล" แถมคุยกับศาลทุกวัน เห็นเขาว่าผมบ้า ผมก็ไม่ถือครับ รู้จักผู้ใหญ่ไว้ จะได้พึ่งพาอาศัยได้เมื่อยากทุกข์ยาก
คราวมีก็เอาข้าวน้ำไปเซ่น คราวอดก็อดกันทั้งศาลทั้งคน ฮา (ล่อเล่น)