การปฏิบัติธรรม

สวัสดี ครับ

จากตอนที่แล้วผมมีปัญหาเรื่องการง่วงนอนเมื่อสร้างจังหวะ ผมก็เอาจุดอ่อนนั้นมาใช้ให้เป็นประโยชน์ดังนี้

ตอนหัวค่ำเมื่อเวลาเข้านอนเรามักจะคิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อย บางทีก็คิดจนหลับไปเลย แต่บางทีคิดแล้วมันค้างกว่าจะหลับได้เสียเวลานอนมากเลย

และคืนไหนที่ความคิดมันค้างอยู่ในสมอง พอหลับไปสักพักก็มักสะดุ้งตื่น เรื่องเมื่อตอนหัวค่ำก็ย้อนกลับมาให้คิดต่ออีก ทำให้ปวดหัวในตอนเช้า เพราะพักผ่อนนอนหลับไม่เต็มที่ นี่คือปัญหา

เมื่อผมสร้างจังหวะสังเกตการเคลื่อนไหวชัดๆสดๆ ความคิดเข้ามาน้อยสักพักเดียวมันก็จะง่วง ผมจะอาศัยประโยชน์จากจุดนี้ลองดูว่าพอมันง่วงปั๊บผมก็จะนอนให้หลับไปเลย

ผมก็ทำตามที่คิด เข้าที่นอน ล้มตัวลงนอนหงายตรงๆจัดร่างกายให้เรียบร้อยห่มผ้าแต่โผล่มือทั้งสองข้างออกมา แล้วก็เริ่มสร้างจังหวะในท่านอน แรกๆก็รู้สึกดีเหมือนกัน พอทำไปสักพักจริงเหมือนที่ผมคิดไว้เลยคือ ง่วง เบลอ ผมก็ทำไปจนมันง่วงเต็มที่ แล้วก็หยุดสร้างจังหวะพร้อมกับบอกกับตัวเองว่าหลับแล้วนะ จริงดังคาดผมหลับไปเลย สบาย หลับง่ายกว่าที่คิด

ผมหลับไปได้ไม่ประมาณชั่วโมงหนึ่ง  ก็รู้สึกตัวขึ้นมาเพราะเสียงดังรบกวน ผมก็จ้องฟังว่ามันเป็นเสียงอะไร เสียงเหมือนลมเข้าไปในท่ออะไรสักอย่าง เอ๊ะ มันดังอยู่ข้างๆผมนี่เอง มันได้ยินชัดมาก ผมก็นอนฟังอยู่สักอึดใจหนึ่ง อดรนทนไม่ได้ต้องดูให้เห็นกับตาว่ามันเป็นเสียงอะไรกันแน่ ลืมตาขึ้น ยังได้ยินอยู่นะ แต่เบาลงไปหน่อย ผมหันไปมองข้างๆก็ไม่เห็นมีอะไร เสียงที่ได้ยินชัดเจนเมื่อสักครู่มันหายไป ผมกลับมานอนท่าเดิมแล้วเริ่มสังเกตและตั้งข้อสงสัยว่า เสียงดังที่มารบกวนเราจนตื่นนั้นน่าจะเป็นเสียงลมหายใจของเราเองมากกว่า แต่ก็แปลกใจอยู่ว่าทำไมมันเสียงดังนัก เราเคยนอนหลับแบบนี้แหละเป็นประจำ แต่ไม่เคยได้ยินเสียงหายใจของตัวเองเลย แล้วคืนนี้มันได้ยินเสียงดังแปลกมาก

นี่เป็นข้อสรุปและข้อสงสัย

แล้วคืนนั้นทั้งคืนผมนอนหลับไม่สนิทเลย มันฟุ้งซ่านทั้งๆที่ไม่มีเรื่องอะไรให้คิด แต่เหมือนสมองมันตื่น หลับไม่สนิท อะไรกันหนักหนา

หรือว่าเราทำอะไรผิด พรุ่งนี้จะลองดูอีกที ผมต้องการพิสูจน์ความจริงเท่านั้นเอง

ปู่หลง