ตอนนี้รู้สึกว่าเขียนblog คล่องขึ้นแล้ว แม้จะมีคนบางคนถามว่าเห่อ มากไปรึป่าว เอ๊า เห่อ ก็เห่อนะ ความจริงพรุ่งนี้ต้องได้หยุดอีกวันนึงสิ คิดไว้ตั้งแต่เห็นตารางเวรเดือนที่แล้ว แล้วว่าจะนอนตีพุงให้สบายไปเลย แต่ จู่ๆก็โดนเรียกขึ้นเวร ด้วยคำว่า HA ตัวเดียวเลยนะเนี่ย
HA คืออะไร หรือว่าทำไปเพราะคนอื่นเค้าทำกัน
HA คือคำว่า Hospital Accraditation รึป่าว หรือว่า
HA คือ คำว่า Head Ache คำนี้ละม้างที่มันเป็นนิยามในใจเรา
HA คือ Ha Ha Ha (เป็นเสียงหัวเราะ) ทำแล้วมีความสุข ข้อนี้ ไม่เคยได้หัวเราะเล๊ย เวลาที่ พรพ จะมา
จำได้ว่าตั้งแต่จบมาก็เจอกะคำว่า HA มันคืออะไรนะ แล้วเราจะทำไปเพื่ออะไร ทำแล้วได้ประโยชน์อะไร ไม่รู้และ หัวหน้าให้ทำเราเป็นผู้น้อยเราก็ต้องทำ ทำไปพร้อมกะมีคำถามอยู่ในใจบ่อยๆ ว่าจะทำไปทำไมกัน แต่แล้วก็ได้คำตอบ มาว่าทำไมเราถึงต้องทำ ตอนนั้นมีคนบอกว่า (คนไหนบอกจำไม่ได้) ที่เราต้องทำHA เพราะ
1. เราต้องการความเป็นมาตรฐานและความเป็นสากล (มันก็ฟังดูเข้าทีนะ)
2. เราต้องผ่านHA ให้ได้ เพราะถ้าเราไม่ผ่านเราแย่แน่ๆ (มีอะไรจะแย่ไปกว่านี้อีกหรอเนี่ย) มันตรงกะช่วงบัตรทองกำลังบูมๆตูมๆพอดี เราจะได้เงินมาเป็นรายหัว หัวละเท่าไหร่จำไม่ได้ แต่ถ้าเราไม่ผ่าน เราไม่ได้เงินมาเงินมาสนับสนุน โรงพยาบาลแน่นอน (จริงหรือไม่จริงไม่รู้แต่เราหูเบาเชื่อคนง่ายอยู่แล้ว)
3. ผลพวงจากข้อ2 โรงพยาบาลก็จะไม่มีเงินมาบำรุงโรงพยาบาลและเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาล(ประการหลังนี่และสำคัญสุดๆ) แล้วเราก็จะไม่มีเงินเดือน เราจะตกงาน น่ากลัวมั๊กๆ (พ่อก็แก่ แม่ก็ชรา ย่าก็ตาย ยายก็ป่วย พี่อีกสอง น้องอีกสี่ หมาแมวที่บ้านอีกล่ะ)
4. ถ้าเราไม่ผ่าน โรงพยาบาลเราจะถูกปิด เพราะไม่รู้จะเอาไว้ทำไม โรงพยาบาลไม่ได้มาตรฐาน (ถึงขนาดจะปิดเลยหรอ)
ด้วยเหตุผลประการทั้งปวงที่ทำให้พวกเราต้องทำ HA ด้วยความแค้นเคือง ทำไมต้องบังคับจิตใจกันขนาดนี้ด้วยนะ และก็กลายเป็นคนที่เกลียดคำว่า HA มาตั้งแต่บัดนั้น คิดทีไร Head Ache ตลอด
ก็ฝืนใจทำกันมาเรื่อยๆ คิดว่ายังไงก็ต้องทำให้ผ่านไว้ก่อน เพื่อสวัสดิภาพและชีวิตของเรา ไม่อยากตกงานนี่ โรงพยาบาลปิดแล้วเราจะไปอยู่ไหนละเนี่ย
พอถึงเวลาที่ พรพ มาตรวจครั้งแรก มีเร้อที่เราจะผ่าน อกหักจาก พรพ ดังเป๊าะ สงสัยยังไม่โดนใจ พรพ ละมั้ง ไม่รู้จะเอาที่ไหนมาโดนใจ คนทำยังฝืนใจทำเลย ผ่านไป1ปี ก็แล้ว 2ปี 3ปี ไม่ผ่านสักที ไม่ผ่านกันจนชินไปเลย พรพ นี่เรื่องมากนะ คิดไปเรื่อย จะเอาโน่น จะเอานี่ ถามนั่นถามนี่ ถามไปหมด มาถามอะไรละเนี่ย เข็มมุ่ง พันธกิจ วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์ของโรงพยาบาล มันยากนะเนี่ยใครจะไปจำหมดล่ะ ท่องมาแค่ วิสัยทัศน์พันธกิจเองนะ ถามถึงยุทธศาสตร์ โรงพยาบาลที่สอดคล้องกะกระทรวงสาธารณสุขใครจะรู้ แต่ รู้สึกว่า พรพ จะมาบ่อย จนเราจำได้แล้วนะเนี่ย ว่าจะต้องตอบอะไร อยากขอลาป่วยจัง วันที่ พรพ มาเนี่ย แต่ ก็สังเกตว่า พรพ มา เราก็ไม่เคยผ่านสักที เหตุไฉน เราถึงยังอยู่นะเนี่ย
หนึ่ง เรายังอยู่ที่เดิม หมายถึง โรงพยาบาลเดิม
สอง โรงพยาบาลเรายังไม่ปิด
สาม เราได้เงินเดือนเหมือนเดิม ขั้นก็ไหลไปตามปกติ
สี่ ที่คิดว่าคนไข้จะไม่มา โรงพยาบาลเราอีกแล้ว มันกลับกัน คนไข้เยอะกว่าเดิมซะอีก จากหลักหมื่นเป็นหลักแสน หลักสองแสนต่อปี
ห้า โรงพยาบาลก็ยังได้เงินมาสนับสนุนจากภาครัฐเช่นเดิม
มันต้องผ่านจริงๆ นะเร้อ HAน่ะ หรือใครมาหลอกเราให้กลัว HA ละเนี่ย ในระหว่างที่ทำHA ไม่ผ่านนั้นก็ได้อะไรมามากมาย ได้เห็นถึงความแตกต่าง ก่อนที่เราจะทำ เราเห็นความแตกต่างอะไรบ้าง ก่อนที่เราจะทำ HA ก่อนหน้านี้เราเคยได้รับคำเทิดทูนจากญาติและผู้ป่วยเสมอ ว่า มาที่นี่แล้ว เจ้าหน้าที่ "หน้างอ รอนาน บริการแย่" หลังจากที่ทำไปแล้วก็ยังไม่ผ่านแต่ก็เห็นความแตกต่างก็ํคือ ได้รับคำชื่นชมมาบ้างว่า เดี๋ยวนี้ บริการดีขึ้นนะ พูดเพราะ รอไม่นานเท่าไหร่ ได้ยินแค่นี้ก็ชื่นใจแล้วล่ะ อาจจะไม่ดีที่สุด แต่ก็ดีขึ้น ก็ไม่เสียแรง ในการทำเท่าไหร่นะ ไม่ใช่เฉพาะลูกค้าภายนอกเท่านั้น แต่ลูกค้าภายในด้วย ที่ต้องติดต่อประสานงานกัน ที่เคยทำอะไรอืดอาดยืดยาด เชื่องช้า ไม่ค่อยสนใจลูกค้าภายในด้วยกันก็ดีขึ้น ซึ่งเราอยู่หอใน จะต้องประสานกะทุกฝ่ายอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็น OPD ER OR ห้องLAB โรงครัว จ่ายกลาง ซักฟอก ห้องช่าง เราก็ทะเลาะมาหมดแล้วทุกแผนก เนื่องจาก การประสานงานบางทีมันก็ไม่ชัดเจน หรือ ช้า หรือ อะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย เคยตามห้องช่างมาซ่อมพัดลม ตามปีนี้ปีหน้าไม่รู้จะได้ซ่อมรึป่าว ต้องรอคน รอของ เสนอโน่น นั่นนี่ แค่พัดลมตัวเดียวนี่นะ ซื้อพัดลมตั้งโต๊ะตัวละสามร้อยกว่าบาทเอง ทำไมมันถึงยากเย็นนักนะเนี่ย แต่พอทำHA นะ เห็นถึงความแตกต่าง ยิ่งตอน พรพ ใกล้มานะ อะไร มันก้เร็วไปหมด ต้องการอะไรก็ได้ ตามมาซ่อมวันนี้พรุ่งนี้เสร็จ ไม่ใช่เฉพาะห้องช่าง อะไรมันก็เร็วไปซะหมด เหมือนสั่งได้ ด้วยอานิสงค์ ของ HA โดยแท้ พรพ ไม่มาเราจะได้พัดลมเร็วมั้ยเนี่ย แลปก้ได้เร็วขึ้น เริ่มเห็นถึงข้อดีของ HA แล้วนะเนี่ย ใครทำอะไรไม่ถูกใจเรา เราก็เขียนใบ HOIR ซะเลย เขียนกันไปเขียนกันมา เราก็ต้องปรับตัวเอง เค้าก็ต้องปรับตัวเอง ให้อะไรๆ มันเป็นระบบขึ้น ก็ดูดีขึ้นมานิดนึงนะ แต่ก็ยังอดคิดไม่ได้ ว่า HA นี่มันเป็นการจับผิดรึป่าวนะ แต่ก็ในใจก็คิดอีกนะว่า ถ้าใครเขียนใบHOIR ให้เรานี่ถือเป็นการจับผิด แต่ถ้าเราเขียนให้เค้าเนี่ยมันเป็นการพัฒนา (คนเราก็งี้แหละมักเข้าข้างตัวเอง)
เหมือนว่าตอนนี้จะอยากทำ HA ขึ้นมาบ้างนิดนึง แต่ก้แค่นิดนึงเท่านั้นและ ใครบ้างน๊อ เต็มอกเต็มใจ จะทำ HA เนี่ย
พรพ เนี่ย ทำไมชอบมาเยี่ยมเราบ่อยๆนะ มายังไม่ถึงครึ่งปีมาอีกแระ มาแล้วก็ถามๆๆว่า ทำไมเราต้องทำแบบนี้ ทำไม ไม่ทำแบบนี้ ถามเก่งมากๆ แล้วก็มาแนะนำให้ทำโน่นทำนี่ ยังคิดอยู่เลย ว่า โรงพยาบาลเราจะทำได้รึเนี่ย ไม่รู้จะทำยังไง ให้โดนใจ พรพ แล้วพรพ ต้องการให้เราทำอะไร เราจะต้องทำตามที่เค้าบอกทุกอย่างหรอ อะไรที่ไม่เคยทำแล้วไม่ลองทำก็ไม่รู้ใช่ไหม
ความเข้าใจของการทำ HA ของพวกเรายังมีน้อย รู้แค่ว่าจะต้องทำ ทำไปพร้อมกับ Head Ache
แต่ก็เหมือนที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ อะไรตึงเกินมันก็ขาด อะไรหย่อนไปมันก็ไม่ดี ให้เดินทางสายกลาง
พวกเราเครียดกะการทำ HA จนเลิกเครียด กลัว พรพ จนเลิกกลัว ( ก็เครียดไปก็ไม่ทำให้ผ่าน กลัวไปก็ไม่ได้ทำให้ผ่านอีก) แล้วเราจะเครียดจะกลัวกันทำไมเนี่ย มาเดินทางสายกลางกันดีกว่า ก็ทำให้มันดีที่สุด แต่ถ้าหย่อนยานไม่สนใจทำซะเลย มันก้ไม่ดี โรงพยาบาลใกล้เคียงเค้าผ่านกันหมดแล้วนี่ ไม่อายเค้าเร้อ ทำไปแบบสบายๆแระกัน จะโดนใจหรือไม่โดนใจท่านก็แล้วแต่ เราได้ทำดีที่สุดแล้ว ทำไปพร้อมกะ คำว่า Ha Ha Ha ทำไปแบบไม่เครียดแระ เพราะตอนนี้ไม่หวังผ่านแล้ว (หวังแหละแต่ก็เหมือนจะรู้ตัวว่าไม่ผ่าน)
แต่ผลที่ออกมาน่าแปลกใจ ที่เราได้ ทั้ง HA&HPH ไม่น่าเชื่อ ได้มาได้อย่างไร เป็นคำถามที่ โรงพยาบาลอื่นถามเราเสมอ ไม่ใช่ทึ่งที่เห็นว่าเราได้หลังแล้วได้สองตำแหน่งด้วย (ราวกับเหมือนได้ตำแหน่งนางสาวไทย ควบคู่กับขวัญใจ ช่างภาพ ได้หนึ่งมงกุฎและอีกหนึ่งสายสะพาย น้ำตาแทบไหล) แต่เค้าทึ่งที่คิดว่าเราไม่น่าได้แล้วได้มาได้อย่างไร มีหรือจะไม่โม้ ว่าฝีมือล้วนๆ พร้อมกับผักชีอีกช่อใหญ่ๆ พูดไปไม่ได้เดี๋ยวเค้ามาเอาHA คืน ได้สองตำแหน่งมาแล้วก็ดี๊ด๊า อยู่พักนึง มีพี่คนนึงบอกไว้ว่า (พี่คนไหนไม่บอก ไม่กล้าออกนาม) อย่าดีใจไป ผ่านแล้วไม่ใช่ว่าจะหยุดทำ เค้าให้เรามา เค้าก็เอาคืนได้ ถ้าคิดว่าทำดีแล้ว ไม่คิดจะทำต่อ มันก็ไม่เรียกว่า HA การทำHA มันต้องมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การได้มาซึ่ง HA ยากยิ่งนัก แต่ การรักษาไว้นั้น ยากยิ่งกว่า ถ้าเราทำแล้วแค่นี้คิดว่าดี อีกสองปี เค้าก็มาเอาคืน คิดดูแล้วกัน ว่าปีนี้ผ่าน แต่อีกสองปีไม่ผ่าน อายเค้ามั้ย? อาย แต่นิดนึง แต่ถ้ารักษาตำแหน่งไว้ได้ก็ดี มันคงเท่ ไม่หยอก โรงพยาบาลฉันผ่าน HA ครั้งที่สองแล้ว เดินคอยือคอยาวไปได้อีกตั้งสองปี
โถ่ๆๆ ทำแล้วคิดว่าจะพอ มาทำต่อ อีกแล้วหรอเนี่ย
แต่ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ ว่าทำHAไปเพื่ออะไร แล้วก็ไปแอบถามพี่คนนึงซึ่งไม่ใช่พี่คนเดิม ว่า พี่ โรงพยาบาลเรามันจำเป็นต้องผ่านHA หรอ มันไม่เห็นแตกต่างกะ โรงพยาบาลที่ไม่ผ่านเลย ค่าเวรก้เท่ากัน เงืนเดือนก็เท่ากัน แล้วพี่เค้าก็บอกเราว่า การผ่านHA หรือไม่ผ่านไม่จำเป็นเลย แต่ให้เราได้ตระหนักและคิดว่า เราทำHA ไปเพื่ออะไร ไม่ใช่ทำเพื่อที่จะต้องผ่านอย่างเดียว แต่ HA เปรียบเสมือนเกราะป้องกันตัวเราเอง ป้องกันวิชาชีพ ป้องกันความผิดพลาดการถูกฟ้องร้อง และก็เป็นผลดีแก่คนไข้และผู้มารับบริการ ให้เราคิดเสมอว่า ถ้าเราเป็นคนไข้แล้วเราต้องการอะไรจากโรงพยาบาลที่เราเข้าไปรักษา เราต้องการยังไง เค้าก็ต้องการอย่างนั้น สิ่งสำคัญที่คนไข้ต้องการเมื่อเข้ามารักษาใน โรงพยาบาลให้จำไว้คือ รวดเร็ว ปลอดภัย ประทับใจ กลับบ้าน
รวดเร็ว คือ เมื่อเข้ามารักษาในโรงพยาบาลแล้วต้องได้รับการดูแลและการบริการอย่างรวดเร็ว อืม ถ้าเราเป็นผู้รับบริการเราก็คงอยากได้รับบริการอย่างนั้นเนอะ อยากตรวจเป็นคนแรก ถึงไม่คนแรก ก็ขอเร็วๆหน่อย อยากเจาะเลือดเร็วๆมันหิว งดน้ำงดอาหารมาตั้งแต่หลังเที่ยงคืนแล้ว อยากรับยาเร็วๆ อยาก กลับบ้าน เราก้อยากเหมือนกะที่คนไข้อยากแระ
ปลอดภัย คือเข้ามารับบริการแล้วมีความปลอดภัย ไม่ใช่ มานอน โรงพยาบาลแล้วติดเชื้อไปจากโรงพยาบาล มานอนแล้วตกเตียง เตียงก็สูงเหล็กกั้นเตียงก็พัง ได้ยาผิดอีก มานอนโรงแล้วจะตายหรือรอดเนี่ยเดินมาก็ดีๆทำไมถึงตายได้เนี่ย ดูสิให้พยาบาลจบใหม่มาฉีดยาเรา ท่าทางไม่มั่นใจเสียเลย เจาะเลือด เราไปตั้งสามรอบแล้วเจ็บๆจะแย่ (ที่พูดซะเห็นภาพนี่เคยเจอมาแล้วทั้งนั้นตอน นอนรักษาตัวในโรงพยาบาล)
ประทับใจ คือ ได้รับการดูแลที่ดีเหนือความคาดหมาย เจ้าหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ใส่ใจ ถามไถ่ตลอดเวลา ยกเว้นเวลานอน หน้าไม่งอ รอไม่นาน บริการเยี่ยม กลับบ้านไปแล้วอยากกลับมาอีก แต่ไม่แนะนำให้มาโรงพยาบาลบ่อยๆ ยิ่งมาก่อนนัดไม่ดีแน่ ให้มาตามหมอนัดแล้วกัน
กลับบ้าน คือผู้ป่วยมานอนโรงพยาบาลแล้วได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย ไม่ใช่มาตายในในโรงพยาบาล(หมายถึงผู้ป่วยที่ไม่ใช่โคม่ามานะ) อยากให้คนไข้ได้ Go Home ไม่อยากให้ Go เมรุ
ได้ยินคำสอนสั่งก็กลับมาคิดทบทวนนะ ใช่ถ้าเราเป็นผู้รับบริการบ้างเราก็คงต้องการสิ่งที่ดีที่สุดเหมือนกัน เพราะเวลาเข้าไปในโรงพยาบาลทุกทีนะ ต้องเขียนใบแสดงความคิดเห็นว่า โรงพยาบาลทุกครั้งเลย (รู้มากไงอยากได้โน่นอยากได้นี่รู้สิทธิ์ของตัวเองนี่นา)สิ่งที่เขียนว่าไปทุกครั้งก็คือ
1. เจ้าหน้าที่พูดไม่เพราะพฤติกรรมแย่ บริการไม่ดีไม่ใส่ใจคนไข้
2. กว่าจะได้ตรวจนานมากๆมาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าสิบเอ็ดโมงยังไม่ได้ตรวจเลย
3. 9ล9
สารพัดจะเขียนที่นึกไม่พอใจอะไรได้ก็เขียนหมด กระดาษเอสี่ หนึ่งหน้าแทบจะไม่พอ ทีหลังบอกให้ใส่กระดาษดรีมยาวไว้ ^_^(คนมันจะเขียน เขียนได้หมดแระ แม้แต่เรื่องกระดาษ) กำลังคิดว่าถ้าใครเขียนว่าเราเหมือนที่เราเขียนแบบนี้เราจะสยองสักแค่ไหน นั่นแหละ ที่เราต้องทำHA เพื่อเป็นเกราะป้องกันตัวเองไงล่ะ
เขียนยาวจังนะเรา แค่โดนตามขึ้นเวร พรุ่งนี้ เอาล่ะถือว่าเพื่อ HA แล้วกัน เรื่องแค่นี้เองทำได้อยู่แล้ว
