อย่าให้คนไทยต้องเรียนภาษาไทยกับชาวต่างประเทศ

การศึกษากับการเชื่อมโยงอดีต  ปัจจุบัน  อนาคตถึงมุมมองการเรียนการสอนภาษาไทย

          อดีตเป็นเรื่องสำคัญ  เพราะเป็นรากฐานที่สืบต่อถ่ายทอดมาถึงปัจจุบัน  การเชื่อมโยงอดีตเข้ามาให้เห็นรากฐานที่มาของปัจจุบันและการที่นำสาระจากอดีตนั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ปัจจุบัน  คือการวางรากฐานสำกรับการพัฒนาต่อไปในอนาคต

อนาคตเป็นส่วนที่เรามุ่งหมาย  แต่เราต้องการทำอนาคตให้ดี  เราก็ต้องโยงมาหาปัจจุบัน และย้อนกลับไปหาอดีตได้ ทั้ง 3 ส่วนนี้คือ  อดีต ปัจจุบันและอนาคต  จะต้องมาประสานสอดคล้องเกื้อกูลกันได้ จึงจะเป็นการสำเร็จในการพัฒนาประเทศชาติและสังคม  การศึกษาและการพัฒนาที่ถูกต้อง  น่าจะวัดด้วยการที่มุนุษย์มีความสามารถขึ้นในการที่ทำให้อดีต ปัจจุบันและอนาคต  มาโยงประสานเกื้อกูลกัน และทำให้บุคคล สังคม และธรรมชาติ เจริญไปด้วยกันได้

แต่ข้อเท็จจริง  การศึกษาแทบละทิ้งอดีตไปโดยสิ้นเชิง  เรามักมองการจัดการสึกษาในอดีตที่ผ่านมาว่าไม่ดี ต้องเปลี่ยนแปลง   ณ  วันนี้เราบอกว่าหลักสูตรปัจจุบันมีปัญหา  เด็กไทยเริ่มอ่านหนังสือไม่ออก  เขียนไม่ได้  เพราะเราทิ้งวิธีการเรียนการสอนแบบสมัยก่อนใช่ใหม เราทิ้ง  เราพยายามยัดเยียดแนวคิดวิธีการสอนแบบตะวันตกให้คุณครูใช่ใหม  โครงสร้างทางภาษาอังกฤษกับภาษาไทย  มีรากเง้าไม่เหมือนกัน  มิใช่หรือ  ภาษาไทยจึงน่าจะใช้วิธีการเรียนการสอนแบบของไทยที่มีมาแต่อดีต  บรรพบุรุษสอนภาษาไทยกันอย่างไรในอดีต  คือสิ่งที่วงการศึกษาไทยต้องสำเนียกให้มาก  ก่อนที่คนไทยต้องเรียนภาษาไทยกับชาวต่างประเทศ  ถึงเวลานั้น    ไม่อยากคิดเลยมาเราจะเอาหน้าไปไว้ไหน    จึงยืนยัน  การจัดการศึกษาต้องดูอดีต  ปัจจุบันและอนาคต.